[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

H αλήθεια είναι ότι τον Μάρτιο του 2004 είχα κι εγώ ζωηρές (και πολλές)
αμφιβολίες για το αν ο Καραμανλής μπορεί να κυβερνήσει. Για το αν έχει τις
ικανότητες να γίνει ένας επαρκής Πρωθυπουργός. Να τον εμπιστευθείς ως πολίτης
ότι όσο είναι στην εξουσία δεν θα σου συμβεί τίποτε κακό, και ως πολίτη και ως
Έλληνα. Δυο χρόνια και κάτι μήνες μετά, μπορώ να πω ότι οι (περισσότερες
τουλάχιστον) αμφιβολίες μου έχουν εξανεμιστεί. Και για να είμαι απολύτως
ειλικρινής, δεν εννοώ ακριβώς ότι πείστηκα πως μπορεί να τρέξει το μαγαζί. Να
το κάνει να λειτουργήσει αποτελεσματικά. Όχι (άλλωστε έχουμε πεισθεί περί του
αντιθέτου, άπαντες, ακόμη και ο σκληρός πυρήνας των νεοδημοκρατών). Επί άλλου
θέματος ομολογώ πως παίρνω τις απόψεις μου πίσω. Ο άνθρωπος κυβερνάει
μελετημένα. Είναι… εκατό χρόνια μπροστά. Μπορεί να μην κάνει τίποτε επί της
ουσίας, αλλά έχει αποδείξει ότι εφαρμόζοντας μιαν απλή συνταγή μπορεί να
σταθεί στα πόδια του άνετος και ωραίος…

H συνταγή

Πιστέ αναγνώστη μου, το ξέρω, αναρωτιέσαι για τη συνταγή. Τρελαίνεσαι να
μάθεις. Μην ψάχνεσαι άλλο. Μία είναι: το διαίρει και βασίλευε. Κλασική αρχή,
που την εφαρμόζουν σταθερά, από το Βυζάντιο και μετά όλοι οι ηγεμόνες, και
είχαν και έχουν το κεφάλι τους ήσυχο. Στα καθ’ ημάς, νομίζω ότι γίνεται κάπως
έτσι: ο Καραμανλής κάθεται στο Μαξίμου και λύνει το αγαπημένο του, εσχάτως,
su-doku. Κάποια στιγμή μπαίνει ο Αγγέλου και φέρνει τις δημοσκοπήσεις. Ρίχνει
μια ματιά. Όχι πολύ καλά. Το ΠΑΣΟΚ ανεβαίνει και μηδενίζει τη διαφορά, ο
Γιώργος τον πλησιάζει, ο κόσμος έχει εξαγριωθεί που η κυβέρνηση τού πίνει το
αίμα με το καλαμάκι. Χτυπάει το κουδούνι. «Πάρτε μου τον Αλογοσκούφη». H
συνέχεια γνωστή. Μια τροπολογία, μια απόφαση, μια υποψία απόφασης, μια νύξη
για κάποιες σκέψεις που έχει ο Αλογοσκούφης και το ΠΑΣΟΚ να γίνεται χίλια
κομμάτια. Άντε πρόεδρε, τον βγάλαμε κι αυτόν τον μήνα…

«Κράμερ εναντίον Κράμερ»

Ο άλλος πρόεδρος, ο Γιώργος, ακόμη να καταλάβει τι του συμβαίνει. «Με τον ήλιο
τα μπάζει, με τον ήλιο τα βγάζει», αλλά «τα έρμα ψοφάνε». Κι αναρωτιέται. «Τι
έχουν τα έρμα και ψοφάνε;». Εμ έλα ντε, τι έχουν; Προφανώς, την ώρα που
εκείνος χάνεται ανάμεσα σε προοδευτικές ιδέες και κινήσεις κορυφής που – όπως
του λένε – «θα ανατρέψουν το πολιτικό σκηνικό» (τύπου Γκιουλ Μπεϊάζ
Καραχασάν), από κάτω γίνεται το έλα να δεις. Και να το απολαύσεις. H Άννα
(Διαμαντοπούλου), που της αρέσουν οι κινηματογραφικές ατάκες, χαρακτήρισε
κάποτε την όλη κατάσταση «Κράμερ εναντίον Κράμερ». Καλό, δεν λέω, αλλά έτσι
όπως εξελίσσεται το πράγμα στο ΠΑΣΟΚ, νομίζω ότι ο τίτλος που (του) ταιριάζει
είναι το «Δυο ξένοι στην ίδια πόλη» – συγγνώμη, στο ίδιο κόμμα ήθελα να πω. Κι
όποιος έχει την παραμικρή διαφωνία επ’ αυτού, εδώ είμαστε να το συζητήσουμε…

Ποιος μιλάει με ποιον

Διότι εμείς είμαστε υπέρ του διαλόγου. Και της τεκμηρίωσης τών όσων λέμε. Και
ενίοτε και τής διά γεγονότων αδιαμφισβήτητων απόδειξης εκείνων που
υποστηρίζουμε. Επειδή ποτέ δεν μας άρεσαν οι αφορισμοί και τα φιρμάνια. Αν
λοιπόν ο πρόεδρος Γιώργος προβληματίζεται με όλα αυτά και επιθυμεί να
αντιληφθεί «τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε», δεν έχει παρά να προχωρήσει σε μια
μικρή έρευνα: ας ζητήσει να του καταγράψουν σε ένα χαρτί ποιος μιλάει με
ποιον. Κι αν βρει έναν (αριθμός 1) που να είναι φίλος με άλλον έναν ανάμεσα
στα κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ, να μου… τρυπήσει τη μύτη!

Πάρτι

Έτσι, μέχρι να βρει πώς θα αντιδράσει ο Γιώργος (ο πρόεδρος), ο άλλος (ο
πρόεδρος Κώστας, λέμε) κάνει πάρτι. Και τι πάρτι. Τρελό. Έξω καρδιά, και ελάτε
όλοι, είστε καλεσμένοι μου. Γιατί θέλω κόσμο πολύ στη χαρά μου. Μόνος μου θα
τη γιορτάσω;

Παράδειγμα: την ώρα που στο ΠΑΣΟΚ δάγκωνε ο ένας το αυτί του άλλου για το τι
θα κάνουν με την τροπολογία της ΚΛΩΝΑΤΕΞ, η κυβέρνηση έδινε μία και κατεδάφιζε
ολόκληρο το ΑΣΕΠ. Ήταν, ως γνωστόν, το τελευταίο ανάχωμα πριν πλημμυρίσει η
Δημόσια Διοίκηση με γαλάζια παιδιά, και το έριξαν χωρίς δεύτερη κουβέντα.
Ερώτηση: πού είναι το ΠΑΣΟΚ το οποίο δημιούργησε τη σημαντικότερη ίσως
ανεξάρτητη αρχή, το ΑΣΕΠ, και που θα έπρεπε να αναστατώσει τον κόσμο για το
έγκλημα κατά της αξιοκρατίας που επιχειρείται; Καλή ερώτηση. Το άλλο όμως με
τον Τοτό, είναι τέλειο, το έχετε ακούσει;

«Κόμμα της χαράς»

Πάντως, τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα και πιο ψύχραιμα, κακώς το ΠΑΣΟΚ το
ρίχνει στις συνεδριάσεις για να αποφασίσει τι θα κάνει λ.χ. με μια τροπολογία
όπως αυτή της ΚΛΩΝΑΤΕΞ. Οι άνθρωποι για πολύ… σοβαρότερα ζητήματα έχουν βρει
λύσεις άμεσες και αποφασιστικές. H στήλη, στην προσπάθειά της να βοηθήσει το
«κόμμα της χαράς» να βγει από το αδιέξοδο στο οποίο εσχάτως έχει περιπέσει,
και προκειμένου να έρθει αρωγός στην προσπάθεια να περιοριστούν προτείνει δύο
ρηξικέλευθα μέτρα, ανάλογα της σοβαρότητας των θεμάτων:

Πρώτον: αν το θέμα είναι μετρίας σοβαρότητας να ρίχνουν κορώνα – γράμματα.
Ήτοι, «κορώνα ψηφίζουμε, γράμματα καταψηφίζουμε»! Και δεύτερον: αν το θέμα
απαιτεί περισσότερη σκέψη, μπορούν να… μαδούν μια μαργαρίτα στο στυλ «μ’
αγαπά, δεν μ’ αγαπά»!

Εδώ ο άλλος, μαδώντας μια μαργαρίτα, αποφασίζει για το μέλλον του κι αν τον
αγαπάει η καλή του, δεν θα βρει το ΠΑΣΟΚ με τον ίδιο τρόπο τι πρέπει να κάνει;

KAI TO ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

«Ποιον θα έβλεπες για υποψήφιο στην Αθήνα;»

Σε βαθιά περισυλλογή έχει πέσει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου για το
τι θα κάνει με τους τρεις μεγάλους δήμους. Ποιους θα προτείνει, δηλαδή, κόντρα
στους υποψηφίους της Νέας Δημοκρατίας. Στο πλαίσιο αυτής της εναγώνιας
αναζήτησης, δεν διστάζει κάθε φορά να ρωτάει και τους πιο απλούς συνομιλητές
του «ποιον θα έβλεπες για υποψήφιο στην Αθήνα;». Το ερώτημα δεν είναι ρητορικό
– αν και δείχνει. Απλώς ο Γιώργος φαίνεται ότι δεν είναι ικανοποιημένος με όσα
μέχρι τώρα τού προτείνουν και ψάχνει να βρει την καλύτερη επιλογή. Το
καινούργιο που κυκλοφορεί είναι ότι έχει βρει (;;) υποψήφιο στην Αθήνα που
«έχει μεγάλη διείσδυση στον χώρο της Δεξιάς». Κρατώ μια επιφύλαξη (ή μάλλον
πολλές επιφυλάξεις): προφανώς αυτά κυκλοφορούν επειδή κάποιος έμαθε (και το
κοινολόγησε) ότι σε μια από αυτές τις συναντήσεις του κ. Παπανδρέου τού
προτάθηκε σοβαρά να χρίσει υποψήφιο για την Αθήνα… εν ενεργεία βουλευτή της
Νέας Δημοκρατίας! Προφανώς, παρεξηγήθηκε το σχόλιο που έκανε για την πρόταση ο
πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Τι είπε; «Πολύ ενδιαφέρον».