MATIEΣ Φωτογραφίες

Πριν από μερικά χρόνια, που έγραφα «Ματιές» κάθε μέρα, όλα, σχεδόν, τα
προλάβαινα. Λίγα πράγματα μου ξέφευγαν. Τώρα, όμως, που μοιράζομαι τη στήλη με
τους αναγνώστες – και το νομίζω πολύ σωστό – και τα γεγονότα πολλαπλασιάζονται
και τρέχουν, με ιλιγγιώδη ταχύτητα, συνεχώς, τι να πιάσει κανείς και τι ν’
αφήσει. Στο τέλος, πάντα θα ‘χει βερεσέδια.

Πέθανε ο Αλέξης Δαμιανός. Κορυφαίος σκηνοθέτης του κινηματογράφου. Δεν θα
ξεχάσω ποτέ την «Ευδοκία». Τον θυμάμαι με τον Λοΐζο, στον Χολαργό. Ήταν
ξαπλωμένοι κι οι δυο σ’ έναν καναπέ. Κάπνιζαν και κουβέντιαζαν για τη μουσική
της ταινίας. Κάποια στιγμή, σηκώθηκε ο Μάνος και μου έπαιξε εκείνο το
συνταρακτικό ζεϊμπέκικο, που οι πάντες χορεύουν παθιασμένα. «Σου αρέσει;» με
ρώτησε ο Δαμιανός. «Μα, τι λες τώρα;» του απάντησα. Ύστερα, ήρθαν τα
καλοκαίρια στο Ψαροπούλι, στην Εύβοια. Αλλά και η οδός Τρικόρφων, στην παιδική
γειτονιά μου, υπάρχει στο πλάνο. Τόσα ωραία πράγματα…

* Πέθανε και ο Γ. Τσιτσόπουλος. Τον γνώρισα από τη γυναίκα μου – είχε παίξει
σε παραστάσεις της, στο Εθνικό. Χαριτωμένος άνθρωπος. Ήταν και καθηγητής της
κόρης μου, στη Σχολή Βεάκη. Κάναμε μερικά βράδια παρέα. Διάβαζε πολύ, ήξερε
πολλά. Είχε και χιούμορ. Και ζεστασιά. Κάποτε, μου είπε κάτι που δεν φεύγει
από το μυαλό μου: «Λένε πως μια φωτογραφία είναι χίλιες λέξεις. Ανοησίες. Μία
λέξη είναι χίλιες φωτογραφίες! Βάλε κάτω ένα ποίημα, στάσου σε κάθε στίχο, και
θα το διαπιστώσεις…».

* Χιλιάδες άτομα από ξένες χώρες στο 4ο Ευρωπαϊκό Φόρουμ – την
«Ολυμπιάδα των φτωχών» κατά τον εύστοχο χαρακτηρισμό του Περικλή Κοροβέση,
στην «E». Με συγκίνησε πολύ, το κείμενο του φίλου μου του Στάθη, στην ίδια
εφημερίδα: «… Όμως, σαν να αρχίζει να φυσάει αλλιώς ο αέρας στον πλανήτη,
που τα θηρία του λειώνουν τους πάγους του. Το πέρασμα του Forum αυτές τις
ημέρες από την Αθήνα έφερε αύρες απ’ αυτόν τον διαφορετικό αέρα. Μια συνάντηση
των ανθρώπων. Ωραίων ανθρώπων από πολλούς πολιτισμούς. Πολιτισμούς που
δεν μάχονται ο ένας τον άλλον κι όλοι μαζί τον άνθρωπο και τον πλανήτη του…»

* Δηλαδή; Μια Ελληνίδα δικηγόρος, και μάλιστα νέα, 27 χρόνων, δεν
μπορεί να βάλει υποψηφιότητα, για τη Βουλή, τη Νομαρχία, την Υπερνομαρχία, τον
Δήμο, επειδή δεν είναι Χριστιανή; Αν ήταν Εβραία, θα μπορούσε; Κάποτε, πρέπει
να σοβαρευτούμε σ’ αυτή τη χώρα…

ΥΓ: Ο Πάτροκλος Πανανίδης ήταν ένας άγγελος. Γι’ αυτό και
βιάστηκε ο Θεός να τον καλέσει κοντά του. Κουράγιο, Μπόμπα, Τάκη, κορίτσια…