«Δεν χρειάζεται πια να διορθώνω διαγωνίσματα»

H Μάργκαρετ Άτγουντ έχει βάλει το χεράκι της στον μύθο του Οδυσσέα και της Πηνελόπης, γράφοντας την «Πηνελοπιάδα» (κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Ωκεανίδα) στη σειρά «Μύθοι»

Αν η μικρόσωμη μπεστσελερίστα συγγραφέας Μάργκαρετ Άτγουντ, βραβευμένη με
βραβείο Μπούκερ το 2000, έδειχνε το ύψος της στη λογοτεχνία, την ποίηση, την
κοινωνική ιστορία, τη λογοτεχνική κριτική και τα παιδικά βιβλία που έχει
γράψει, τότε θα έδειχνε θεόρατη. Και σαν να μην ήταν αρκετά τα έργα της,
επινόησε και μία εφεύρεση για να γλιτώσει από τα κουραστικά ταξίδια
παρουσίασης των βιβλίων της, ώστε να υπογράφει από το γραφείο της τα αντίτυπα
που αγοράζουν οι αναγνώστες της.

Δικαιολογημένα την έχουν ονομάσει «Μέδουσα» και «ήσυχη Μάτα Χάρι», αφού η
Μάρκαρετ Άτγουντ είναι γνωστή για την καυστική της γλώσσα αλλά και την
ευστροφία της. H ιδέα του ηλεκτρονικού μολυβιού τής ήρθε κατά τη διάρκεια της
περιοδείας της στην Αγγλία για την παρουσίαση του μυθιστορήματός της «H
Αντιλόπη και το Ορτύκι», καθώς η εξηντάχρονη Καναδέζα συγγραφέας ένιωσε
εξαντλημένη από τις μετακινήσεις. Έτσι σκέφτηκε το «Μακρύ Μολύβι». Το οποίο
για να δουλέψει χρειάζεται δύο οθόνες βίντεο συνδεδεμένες μεταξύ τους, έναν
ηλεκτρονικό βραχίονα που κρατάει ένα μεγάλο ηλεκτρονικό μολύβι και έναν
βιβλιοστάτη.

Τα υπόλοιπα είναι ένα ηλεκτρονικό πρόγραμμα που συνδέει το γραφείο της με τον
αναγνώστη, όπου κι αν βρίσκεται, και η διαδικασία του αυτόγραφου γίνεται
online.

«Στο κολέγιο ήμουν μαζορέτα και το αγαπημένο μου χρώμα ήταν το ροζ. Τότε έγινα
ποιήτρια. Τα μαλλιά μου σκούρυναν σε μία νύχτα, η μύτη μου μάκρυνε και άρχισα
μαθήματα βιολοντσέλου, και το αληθινό μου όνομα αντικαταστάθηκε από ένα άλλο
που θα έκανε να με λάβουν υπόψη τους οι άνθρωποι των γραμμάτων. Άλλαξαν και τα
ρούχα μου και από ροζ έγιναν όλα μαύρα. Σταμάτησα να τραγουδώ αποσπάσματα από
το μιούζικαλ “Οκλαχόμα” και άρχισα να απαγγέλλω στίχους του Κίρκεγκααρντ. Και
σαν μην έφταναν αυτά, τα ψηλοτάκουνά μου μεταμορφώθηκαν σε σανδάλια. Πράγμα
που έδιωξε μακριά τα αγόρια. Αλλά απέκτησα νέους φίλους που όλοι τους είχαν
γένια», λέει η Μάργκαρετ Άτγουντ για το πώς αποφάσισε να ασχοληθεί με το
γράψιμο.

Και σε συναντήσεις της με τους αναγνώστες της εξηγεί με τη ζωντάνια του λόγου
της και τον αυτοσαρκασμό της τα οφέλη από το να ζεις γράφοντας. «Το να είμαι
επαγγελματίας λογοτέχνης μού προσφέρει το εισόδημα για να μην αναγκάζομαι να
διδάσκω αγγλικά και να διορθώνω διαγωνίσματα. Το έκανα στο παρελθόν και μου
στοίχισε την κακή συνήθεια να μάθω το κάπνισμα».