[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

H ΤΡΑΓΙΚΗ εικόνα που παρουσιάζει σήμερα το IKA και η οποία αποτυπώνεται
στην επιστολή του διοικητή του κ. Γ. Βαρθολομαίου – που αποκάλυψαν πρόσφατα
«TA NEA» – αποδεικνυει την απουσία σχεδίου εκσυγχρονισμού και αναβάθμισης του
μεγαλύτερου ασφαλιστικού φορέα με τα 5,5 εκατομμύρια άμεσα και έμμεσα
ασφαλισμένους. Και δυστυχώς την ίδια εικόνα παρουσιάζουν και τα άλλα
ασφαλιστικά ταμεία, αφού η εξαγγελθείσα βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών
έμεινε (όπως και τόσα άλλα που εξήγγειλε η κυβέρνηση) στα χαρτιά. Όταν ο ίδιος
ο διοικητής του διαπιστώνει ότι «το IKA σήμερα αντιμετωπίζει οξύτατο πρόβλημα
λειτουργίας με αποτέλεσμα να αδυνατούν οι μονάδες να αντεπεξέλθουν στις
στοιχειώδεις ανάγκες», σημαίνει ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο.
Σήμερα τα επίσημα στατιστικά στοιχεία για το ελλειμματικό IKA δείχνουν ότι η
μέση διάρκεια απονομής σύνταξης (με διαδοχική ασφάλιση) φθάνει μέχρι και τους
18 μήνες (θυμάστε τις υποσχέσεις για έκδοση σύνταξης σε έναν μήνα;), η
εισφοροδιαφυγή κινείται στο 1,5 δισ. ευρώ ετησίως και οι ανασφάλιστοι
απασχολούμενοι ανέρχονται σε 500.000 άτομα, ενώ επί του συνόλου των οργανικών
θέσεων υπάρχουν 3.570 κενές θέσεις! Και δεν είναι μόνο το έλλειμμα ή η
τεράστια εισφοροδιαφυγη ή η σημαντική έλλειψη προσωπικού που μαστίζουν το
Ίδρυμα. Είναι η πελατειακή νοοτροπία που διακατέχει την εκάστοτε κυβερνητική
εξουσία χρησιμοποιώντας το IKA ως λάφυρο για την άσκηση ρουσφετολογικής
πολιτικής. Εναγκαλισμένο με τα κομματικά συμφέροντα το IKA ασφυκτιά και δεν
είναι σε θέση να ασκήσει τον σημαντικό ρόλο που έχει αναλάβει στην κοινωνική
ασφάλιση και στην εξυπηρέτηση των χιλιάδων ασφαλισμένων του. Χαρακτηριστικό
αυτής της νοοτροπίας είναι η προκλητική αναξιοκρατία στις κρίσεις του
προσωπικού, όπου η κομματική ταυτότητα υπερισχύει της αντικειμενικής και
αξιοκρατικής αξιολόγησης. Και όχι μόνο. H τοποθέτηση από την κυβέρνηση
διοίκησης στο Ίδρυμα με γνώμονα το κομματικό πιστοποιητικό (και όχι σύμφωνα με
τις σύγχρονες απαιτήσεις) αποτελεί τροχοπέδη στην όποια προσπάθεια
εκσυγχρονισμού.

Έχουμε λοιπόν έναν γίγαντα που σέρνεται αλυσοδεμένος. Και δυστυχώς η ίδια
τραγική εικόνα θα συνεχιστεί – εις βάρος ασφαλισμένων και συνταξιούχων – αν
δεν αλλάξουν οι μικροκομματικές λογικές αλλά και η οχαδερφική
δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία. Κάτι που η σημερινή κυβέρνηση είναι απίθανο να
επιτύχει. Άλλωστε, το ζούμε όλοι καθημερινά.