Bασίλισσες και πανκ

![]() |
![]() |
|
Ο Τζον Γκαλιάνο, ντυμένος με ρούχα που θύμιζαν έναν πανκ ναύαρχο Νέλσονα, |
Ανάμεσα σε έπιπλα – αντίκες του 19ου αιώνα, πίνακες με πορτρέτα του
Γκέινσμπορο και αναπαραστάσεις του απαγορευμένου πλέον κυνηγιού της αλεπούς, η
αγγλική μόδα άπλωσε στους χώρους του Μητροπολιτικού Μουσείου της Νέας Υόρκης
τον αντιφατικό χαρακτήρα της. Με τουαλέτες υψηλής ραπτικής του Τζον Γκαλιάνο,
με καμπαρντίνες και χρυσά στυλ 60’ς φορέματα Burberry, με το σακάκι ρεντιγκότα
του Αλεξάντερ Μακουίν για τον Ντέιβιντ Μπάουι σε σχέδιο την αγγλική σημαία.
Αλλά και με σχισμένα καρό σκωτσέζικα σακάκια και T-shirts με σβάστικες και
αναρχικά συνθήματα. Καθαρόαιμα ενθύμια του 1975-1976, τότε που γεννήθηκε το
πανκ κίνημα από την παρέα της σχεδιάστριας Βίβιεν Γουέστγουντ, με τον μάνατζερ
των Sex Pistols, Μάλκολμ Μακλάρεν και τον αρχηγό του συγκροτήματος Τζόνι
Ρότεν. Πριν από λίγες ημέρες, στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης, στο
τμήμα του Ινστιτούτου Ενδύματος, εγκαινιάστηκε η έκθεση «Anglomania», με σκοπό
να παρουσιάσει μέσα από τις δημιουργίες των Βρετανών σχεδιαστών τον τρόπο που
η αγγλική μόδα επηρεάζεται από την αριστοκρατική της παράδοση και εξελίσσεται
μέσα από την καλλιτεχνική αμφισβήτηση.
Και ένα μεγαλειώδες πάρτι φιλανθρωπικού χαρακτήρα τη βραδιά των
εγκαινίων της έκθεσης, απέδειξε ότι η μόδα στο Μητροπολιτικό Μουσείο μπορεί να
συναγωνιστεί σε σταρ και διασημότητες τη νύχτα των Όσκαρ στο Χόλιγουντ. Από τη
Σαρλίζ Θερόν, την Ντριου Μπάριμορ, την Τζένιφερ Λόπεζ, τον Ρούπερτ Έβερετ, τη
Βικτόρια Μπέκαμ, τον Ραλφ Φάινς, τον Τομ Φορντ, τη Μιούτσια Πράντα, τον Νικολά
Ζεσκιέρ ή το μοντέλο Στέλα Τέναντ, απευθείας απόγονο ενός Άγγλου δούκα. «Το
σημαντικό με τη βρετανική μόδα και τους Βρετανούς σχεδιαστές», επισημαίνει η
Κάθι Χόριν των «New York Times», «είναι ότι δεν μπορούν να αντέξουν τον
συμβιβασμό και την τάξη για μεγάλο διάστημα».
«H βρετανική νοοτροπία φαίνεται στη σύγκρουση δύο διαφορετικών κόσμων.
Έχουμε μια αριστοκρατική ιστορία, η οποία έρχεται πάντα σε αντίθεση με κάτι
επαναστατικό», λέει ο Κρίστοφερ Μπέιλι, σχεδιαστής του οίκου Burberry, που
χορηγεί τον κατάλογο της έκθεσης, γιορτάζοντας τα 150 χρόνια από την ίδρυσή
του. «Οι ιδέες μας προήλθαν από την καταστροφή που εμείς οι Sex Pistols
αποκαλέσαμε καθολική πτώση της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Πτώση που ξεκίνησε
από τον ρόλο της οικογένειας, την πάλη των τάξεων, την απουσία οποιασδήποτε
κυβερνητικής πρόνοιας. Οι Sex Pistols κατάφεραν να φέρουν κοντά παιδιά από
διαφορετικές κοινωνικές δομές και να δημιουργήσουν την ισότητα ανάμεσά τους.
Νομίζω ότι τώρα η βασιλική οικογένεια μας έχει ανάγκη», λέει ο Τζόνι Ρότεν στο
ηχητικό σχόλιό του για την έκθεση «Anglomania», στην ηλεκτρονική διεύθυνση του
Μητροπολιτικού Μουσείου, www. metmuseum. org και τον ρόλο τής πανκ αισθητικής
που επιβιώνει στους Άγγλους και μη σχεδιαστές.
Ως φαινόμενο, η «Anglomania» έχει τις καταβολές της στη Γαλλία του 18ου αιώνα.
Τότε που οι διαφωτιστές Βολταίρος και Μοντεσκιέ είχαν ενθουσιαστεί με την
Αγγλία ως χώρα της λογικής, της ελευθερίας και της ανεκτικότητας. Αυτές οι
αξίες φαίνεται ότι κυριαρχούν μέχρι σήμερα στο στυλ έκφρασης των Άγγλων
σχεδιαστών, αλλά και σε όσους ζούνε στο Λονδίνο και εμπνέονται από αυτόν τον
αέρα δημιουργικής ελευθερίας. Όπως τον προβάλλει ο επιμελητής της
«Anglomania», Άντριου Μπόλτον, με τις επιλογές των σχεδιαστών που συμμετέχουν.
Κομψές βελονιές
![]() |
|
Ο Τουρκοκύπριος Χουσέν Σάλαγιαν θεωρείται εκπρόσωπος της αγγλικής σχολής της |
H προσφορά της Βίβιεν Γουέστγουντ στη μόδα ξεπερνάει τη γέννηση του πανκ. H
ωριμότερη υπογραφή της αγγλικής μόδας, τα τελευταία χρόνια, αντλεί την
έμπνευσή της μέσα από την τέχνη του Ρομαντισμού κι επιστρέφει στα πορτρέτα των
αριστοκρατικών κυριών του 18ου αιώνα, για να κρατήσει από αυτές τους κορσέδες
τους και να τους κάνει σύγχρονα σύμβολα γυναικείας σεξουαλικότητας. Ο Τζον
Γκαλιάνο δημιουργεί με τις συλλογές του ένα κοινωνικό σχόλιο που κάθε φορά
ταράζει το Παρίσι, όπου παρουσιάζει τη δουλειά του.
![]() |
|
H Ρέι Καβακούμπο τιμά τον εκκεντρικό χαρακτήρα της αγγλικής μόδας με τη |
Μετά τον κυνικό του σαρκασμό για τους άστεγους κλοσάρ που τυλίγονται με χαρτιά
εφημερίδων στην υψηλή ραπτική του Dior, ο Γκαλιάνο χτύπησε ευαίσθητες
κοινωνικές χορδές, βγάζοντας στην πασαρέλα του μοντέλα μαζί με νάνους,
υπέρβαρους, πανύψηλους, ηλικιωμένους, τραβεστί που φορούσαν τα φετινά
καλοκαιρινά ρούχα του. Αλλά η αγγλική ακρότητα κάνει… διακριτικές τσαχπινιές
ακόμα και στις πιο κομψές βελονιές της σχολής των ραφτάδων. Με εκπρόσωπό τους
τον Πολ Σμιθ, ο οποίος έντυσε τον πρωθυπουργό Τόνι Μπλερ με ροζ πουκάμισο και
ασορτί γραβάτα, φροντίζοντας να «σπάσει» τη σοβαρότητα της εμφάνισής του με
μία γυμνή κυρία που σχεδίασε στο εσωτερικό του γιακά.
Στέμματα, καρό και σημαίες
![]() |
|
Ο Πολ Σμιθ συνδυάζει το χιούμορ με την κοφτή βελονιά των Άγγλων ραφτάδων |
«Το αγγλικό στυλ δεν σημαίνει ότι περιέχει καθαρά στοιχεία ταυτότητας. Υπάρχει
πάντα η ανάμειξη διαφορετικών πολιτιστικών στοιχείων», επισημαίνει ο
Τουρκοκύπριος σχεδιαστής Χουσέν Σάλαγιαν, ο οποίος ζει και εργάζεται στο
Λονδίνο, καταφέρνοντας με τη φιλοσοφική του αντίληψη στο ράψιμο να γοητεύσει
τους Άγγλους, αλλά και τον Αμερικάνο επιμελητή που τον συμπεριέλαβε στην
έκθεση. Το ότι η Βρετανική Αυτοκρατορία και το πανκ συνυπάρχουν αυτό το
καλοκαίρι, δεν μας το λέει μόνο η έκθεση του Μητροπολιτικού Μουσείου. Το λέει
και η φετινή συλλογή Comme des Garcons της Γιαπωνέζας Ρέι Καβακούμπο (που για
άγνωστους λόγους δεν μπήκε στο μουσείο) με στέμματα, με διαφορετικών
αποχρώσεων καρό σκωτσέζικα υφάσματα, τυλιγμένα σαν παρεό γύρω από το σώμα και
με τις Union Jack αγγλικές σημαίες να φοριού-νται σαν σορτς.


















