Tαινία- «μνημόσυνο» για την «πτήση 93»

Οι λυγμοί στο πίσω μέρος των καθισμάτων δεν ήταν τα συναισθηματικά
κλαψουρίσματα που συχνά ακούει κανείς στο σινεμά. Αντίθετα, ήταν η βαθιά,
σπαρακτική οδύνη που συχνά ακούγεται σε νοσοκομείο ή γραφείο κηδειών.

Ο σκηνοθέτης και παραγωγός Πολ Γκρίνγκρας καθοδηγεί τους ηθοποιούς της ταινίας «United 93»

Εκείνο το βράδυ η θλίψη κυριαρχούσε στον κατάμεστο και σιωπηλό κινηματογράφο
στο κέντρο της Νέας Υόρκης, όπου προβαλλόταν σε παγκόσμια πρεμιέρα η πρώτη
ταινία που έχει γυριστεί στο Χόλι-

γουντ για την 11η Σεπτεμβρίου.

Την Τρίτη το βράδυ, οι οικογένειες των αδικοχαμένων επιβατών της πτήσης 93 των
αερογραμμών Γιουνάιτεντ, που είχε καταληφθεί από αεροπειρατές στις 11
Σεπτεμβρίου του 2001 και συνετρίβη στην Πενσιλβάνια ύστερα από εξέγερση των
επιβατών, θρηνούσαν καθώς παρακολουθούσαν στη μεγάλη οθόνη τις τελευταίες
στιγμές της ζωής των αγαπημένων τους. Επρόκειτο για την παγκόσμια πρεμιέρα της
ταινίας «United 93», του Βρετανού σκηνοθέτη Πολ Γκρίνγκρας, την πρώτη ταινία
του Χόλιγουντ για τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου.

Οι συγγενείς

Περίπου 90 συγγενείς των 40 θυμάτων βρήκαν το κουράγιο να διασχίσουν το
κόκκινο χαλί, για να παρακολουθήσουν την ανησυχητικά ρεαλιστική απεικόνιση της
εξέγερσης των επιβατών, που οδήγησε στη συντριβή του αεροσκάφους σε ένα χωράφι
στην Πενσιλβάνια, σώζοντας έτσι πιθανότατα το Καπιτώλιο. «Είναι τρομακτικό να
βλέπω τον αδελφό μου, τον Έντουαρντ, στην οθόνη, γνωρίζοντας τι θα συμβεί στη
συνέχεια», λέει ο Γκόρντον Φελτ. «Είναι κάτι που σε διαλύει, το να δεις αυτήν
την ταινία, αλλά πρέπει να είναι έτσι. Αυτή είναι μία βίαιη ιστορία».

Ορισμένοι κινηματογράφοι στη Νέα Υόρκη έχουν αποσύρει το ανατριχιαστικό
τρέιλερ της ταινίας «United 93», το οποίο προβαλλόταν εν όψει της σημερινής
έναρξης προβολής της ταινίας στους αμερικανικούς κινηματογράφους, επειδή
πολλοί κάτοικοι της πληγωμένης από τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου πόλης
ένιωθαν ότι «είναι υπερβολικά νωρίς για κάτι τέτοιο». Αλλά το Κινηματογραφικό
Φεστιβάλ Τραϊμπέκα του Ρόμπερτ ντε Νίρο, το οποίο ιδρύθηκε με σκοπό να
ξαναδώσει πνοή ζωής και δημιουργικότητας στο Μανχάταν μετά την 11η
Σεπτεμβρίου, επέμεινε στην απόφασή του να φιλοξενήσει την πρεμιέρα της ταινίας
του Γκρίνγκρας.

«Σκληρό θέαμα»

«Κάποιοι άνθρωποι δεν θα θέλουν να δουν την ταινία», είπε ο Γκρίνγκρας, «ο
κόσμος βρίσκει και το θέμα και το θέαμα υπερβολικά σκληρό. Το σέβομαι αυτό. Το
να θυμάσαι αυτά τα γεγονότα είναι οδυνηρό. Είναι δύσκολο. Αλλά μπορεί να σου
δώσει έμπνευση και μπορεί να φέρει σοφία».

Παρόλο το πολυτελές περιβάλλον της κινηματογραφικής αίθουσας του Θεάτρου
Ζίγκφελντ στο Μανχάταν, η προβολή της Τρίτης ήταν σίγουρα η πιο κατηφής
κινηματογραφική πρεμιέρα που έχει πραγματοποιηθεί ποτέ σε όλη την ιστορία της
Νέας Υόρκης. Οι θεατές «χάρισαν» στις οικογένειες των θυμάτων ένα
παρατεταμένο, συναισθηματικά φορτισμένο, χειροκρότημα πριν από την προβολή της
ταινίας, αλλά προς το τέλος όταν βρέθηκαν αντιμέτωποι με τους απαρηγόρητους
λυγμούς των συγγενών των θυμάτων, ήταν τέτοια η αμηχανία που κυριαρχούσε, ώστε
– με τη λήξη της ταινίας – αποχώρησαν από την αίθουσα προβολής αποσβολωμένοι
και σιωπηλοί.

Και αληθινές εικόνες από τους φλεγόμενους Δίδυμους Πύργους

H ΤΑΙΝΙΑ, η οποία γυρίστηκε με τη συνεργασία των οικογενειών των
θυμάτων, ακολουθεί πιστά, με κάθε λεπτομέρεια, τα τραγικά γεγονότα και
αφηγείται την αεροπειρατεία σε παρόντα χρόνο. Το αποτέλεσμα είναι ένα
καλειδοσκόπιο από θραύσματα πληροφοριών για την επίθεση – περιλαμβανομένων και
αληθινών εικόνων από τους φλεγόμενους Δίδυμους Πύργους του Παγκόσμιου Κέντρου
Εμπορίου – χωρίς να υπάρχει καμία απολύτως προσπάθεια να «εμπλουτιστεί» η
ιστορία. Αρχίζει με τους αεροπειρατές να διαβάζουν δυνατά το Κοράνι μέσα στο
δωμάτιό τους στο ξενοδοχείο, και τελειώνει απότομα.

Ο Μπεν Σλάινι, αξιωματούχος των ομοσπονδιακών αεροπορικών αρχών, ο οποίος
υποδύθηκε τον εαυτό του στην ταινία, είπε: «Οι αστέρες είναι πραγματικά
εκείνοι οι άνθρωποι στο αεροπλάνο. Αυτό είναι κάτι που θα είχα κάνει. Νομίζω
ότι κι εγώ θα τελείωνα έτσι, αντιστεκόμενος. Αυτός είναι ο αμερικανικός τρόπος».

Τι έγραψαν για την ταινία

Τελευταίες στιγμές… Σκηνή από την ταινία

* «H ΤΑΙΝΙΑ “United 93” είναι φτιαγμένη από σπαρακτικές εικόνες. Ο
φακός αιχμαλωτίζει και την υστερία στους χώρους των επιβατών καθώς και τον
φόβο στα μάτια των νέων τρομοκρατών»

Ντέιβιντ Άνσεν, «Νιούζγουικ»

* «ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΔΙΕΙΣΔΥΤΙΚΗ, άγρια και ειλικρινής ματιά πάνω σε ένα
καταστροφικό γεγονός που ορισμένοι Αμερικανοί προφανώς δεν θα ήθελαν να δουν
να παρουσιάζεται στον κινηματογράφο. Είναι όμως και μια γεμάτη σεβασμό και
έμπνευση ματιά, που με κανέναν τρόπο δεν εκμεταλλεύεται τον πόνο για τα
γεγονότα ούτε χειραγωγεί συναισθηματικά τον θεατή».

Λου Λέμενικ, «Νιου Γιορκ Ποστ»