«Tα σπάνε» στις διαπραγματεύσεις τρεις στις τέσσερις ΔEKΟ

Στην κόψη του ξυραφιού βρίσκονται οι διαπραγματεύσεις στις μεγάλες ζημιογόνες
ΔΕΚΟ για την υπογραφή των νέων συλλογικών συμβάσεων εργασίας, από την οποία θα
κριθεί κατά πόσο η κυβερνητική «μεταρρύθμιση» στον χώρο των δημοσίων
επιχειρήσεων θα περάσει χωρίς αντιδράσεις, αλλά και κατά πόσο θα επιβληθεί
πράγματι σφιχτή πολιτική στις αμοιβές των υπαλλήλων.

Μέχρι στιγμής – και ενώ εκπνέει τυπικά την ερχόμενη Πέμπτη, 27 Απριλίου, η
προθεσμία για την ολοκλήρωση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και την υπογραφή
των νέων συλλογικών συμβάσεων – μόνο μία από τις μεγάλες ζημιογόνες
επιχειρήσεις, η EAB, έχει καταλήξει σε συμφωνία και συνεπώς έχει αποφύγει την
επιβολή της κυβερνητικής πολιτικής διά νόμου. Στις περισσότερες από τις
υπόλοιπες, μεταξύ των οποίων οι μεγάλες ζημιογόνες ΟΑΣΑ, ΟΣΕ και ΕΑΣ (πρώην
ΠΥΡΚΑΛ-ΕΒΟ), οι διαπραγματεύσεις μεταξύ σωματείων και διοικήσεων έχουν
οδηγηθεί σε αδιέξοδο και, έτσι, επικρέμαται η απειλή της νομοθετικής επιβολής
της νέας συλλογικής τους σύμβασης.

Δεν θέλουν τη ρύθμιση

Όμως, ούτε η κυβέρνηση, αλλά ούτε και η ΓΣΕΕ, καθεμιά για τους δικούς της
λόγους, θα ήθελαν την νομοθετική ρύθμιση. H κυβέρνηση επειδή θέλει να αποφύγει
την κοινωνική ένταση εις βάρος της και το πολιτικό κόστος που θα έχει αυτή,
και η ΓΣΕΕ γιατί η νομοθετική ρύθμιση ισοδυναμεί με κατάργηση των συλλογικών
διαπραγματεύσεων, που είναι ο βασικός της ρόλος. Έτσι, τις επόμενες ημέρες
αναμένεται να ενταθούν οι διαπραγματευτικές προσπάθειες, με απειλές και
υποχωρήσεις εκατέρωθεν, προκειμένου να δοθεί μια λύση μέσα από
διαπραγματεύσεις.

Απειλούν με τους Κανονισμούς Προσωπικού

Σε ό,τι αφορά την κυβέρνηση, σύμφωνα με πληροφορίες, αναμένεται να κινηθεί ως
εξής:

* Θα δεχθεί, έστω και ατύπως, μια παράταση της προθεσμίας, προκειμένου
να μην οδηγηθεί σε αδιέξοδο η διαπραγμάτευση λόγω χρονικού περιορισμού.

* Θα πιέσει απειλώντας ότι αν δεν υπογραφούν συμβάσεις, η ίδια θα
επεκταθεί και πέραν της εισοδηματικής πολιτικής στη νομοθετική της ρύθμιση.
Δηλαδή θα «αγγίξει» τον ευαίσθητο τομέα των Κανονισμών Προσωπικού.

Υψηλόβαθμο στέλεχος του υπουργείου Οικονομίας, πάντως, εξέφραζε την εκτίμηση
ότι «οι ενδείξεις είναι καλές» και ότι κατά πάσα πιθανότητα «σε κάποιες ΔΕΚΟ
θα υπογραφούν συμβάσεις». Το ερώτημα είναι σε πόσες, και αν αυτές είναι
αρκετές για να αποτρέψουν μια γενική κινητοποίηση.

Τι θα κάνει η ΓΣΕΕ

H ΓΣΕΕ, από την πλευρά της, έχει αποφασίσει ότι, αν αμέσως μετά την Πρωτομαγιά
δεν φανεί προοπτική συνεννόησης και συμφωνίας, θα προχωρήσει σε απεργιακή
κινητοποίηση στις ΔΕΚΟ και τις τράπεζες. Όπως λέει στα «NEA» ο πρόεδρός της κ.
Χρ. Πολυζωγόπουλος, μάλλον προβλέπεται σύγκρουση, εκτός αν αλλάξουν στάση οι
διοικήσεις. Δηλαδή, «αν δοθεί ικανοποιητικός χρόνος διαπραγμάτευσης και δεν
εμμείνουν στο μονοσήμαντο του νόμου Αλογοσκούφη, για εφαρμογή της
εισοδηματικής πολιτικής και διαχωρισμό παλαιών και νέων εργαζομένων σε δύο
κατηγορίες».

Πάντως ο ίδιος υπογραμμίζει ότι ο στόχος της ΓΣΕΕ είναι να καταλήξουν οι
διαπραγματεύσεις σε συμφωνία και να μη γίνουν νομοθετικές ρυθμίσεις.

Οι ζημιογόνες ΔΕΚΟ

Μέχρι στιγμής οι διοικήσεις των ζημιογόνων ΔΕΚΟ έχουν κινηθεί στο πλαίσιο των
κατευθύνσεων που έχει δώσει η κυβέρνηση, με τις εγκυκλίους της για την
εφαρμογή του νόμου. Δηλαδή:

* Δεν έχουν θέσει θέμα αλλαγής των Κανονισμών Προσωπικού (με ορισμένες
εξαιρέσεις).

* Έχουν προτείνει αυστηρή εφαρμογή της εισοδηματικής πολιτικής, δηλαδή
αυξήσεις 3% φέτος και 4% τον επόμενο χρόνο, με συνολική επιβάρυνση του
μισθολογικού κόστους κατά 5% και 6% αντίστοιχα.

«Κρυφές» παροχές

Ωστόσο, η συμφωνία που υπεγράφη στην EAB συνεπάγεται μεγαλύτερη επιβάρυνση του
μισθολογικού κόστους από το 5% και 6% το 2006 και 2007 αντίστοιχα, που ζήτησε
ο υπουργός, επειδή στην επιχείρηση αυτή είναι υψηλές οι ωριμάνσεις, περίπου
3,5%. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με πληροφορίες, η επιβάρυνση του μισθολογικού
κόστους ξεπερνά το 6% το 2006 και το 7% το 2007. Προφανώς, αυτή η «θυσία»
κρίθηκε μικρή, προκειμένου να υπογραφεί η σύμβαση.

Τι χωρίζει κυβέρνηση και εργαζόμενους στις ΔΕΚΟ

Εκτός από την EAB, στις άλλες μεγάλες ζημιογόνες επιχειρήσεις, η
διαπραγμάτευση θα εξαρτηθεί επίσης, όχι από την εισοδηματική πολιτική με την
αυστηρή της έννοια αλλά και από άλλα ζητήματα. Συγκεκριμένα, η εικόνα έχει ως
εξής:

* Στον ΟΣΕ, όπως λέει ο κ. A. Βασιλόπουλος, οργανωτικός γραμματέας της
Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σιδηροδρομικών, το μείζον ζήτημα για τους εργαζόμενους
είναι να διατηρήσουν το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο στις 3 εταιρείες, όπου θα
ενταχθούν από τον Σεπτέμβριο: μία εταιρεία holding με 200 εργαζόμενους, μία
για τη διαχείριση της σιδηροδρομικής υποδομής με 5.900 άτομα και μία για την
εκμετάλλευση των σιδηροδρόμων με 2.000 άτομα. Δεδομένου ότι οι εταιρείες αυτές
θα είναι ανώνυμες, ιδιωτικού δικαίου, οι εργαζόμενοι ανησυχούν ότι θα χάσουν
τα κεκτημένα τους. Έτσι, διεκδικούν στις νέες συλλογικές συμβάσεις να
προβλεφθεί ότι θα διατηρηθεί το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο.

H διοίκηση του ΟΣΕ, στις 4 συναντήσεις που πραγματοποιήθηκαν με τους
εργαζόμενους (εκ των οποίων στις 2 πρώτες δεν είχε ακόμη αναλάβει καθήκοντα ο
σημερινός διευθύνων σύμβουλος κ. Δ. Χιόνης), περιορίσθηκε να προτείνει
αυξήσεις 3% και 4% και το σωματείο των εργαζομένων απέρριψε τις προτάσεις της.
Στις 3 Μαΐου θα συγκληθεί το Διοικητικό Συμβούλιο της ομοσπονδίας των
εργαζομένων στον ΟΣΕ για να αποφασίσει αν θα προχωρήσει σε απεργία. Πάντως, αν
η διοίκηση έλυνε το θέμα της διατήρησης των κεκτημένων στις νέες εταιρείες,
είναι βέβαιο ότι το σωματείο θα ήταν πιο διαλλακτικό στο θέμα των αυξήσεων.

* Στον ΟΑΣΑ (αστικά λεωφορεία) ο γενικός γραμματέας του συνδικάτου των
εργαζομένων κ. M. Λιαγούρης λέει ότι οι διαπραγματεύσεις οδηγήθηκαν σε
αδιέξοδο την M. Τρίτη, επειδή η διοίκηση περιορίσθηκε να επιμείνει στις
αυξήσεις 3% και 4% για το 2006 και 2007 αντίστοιχα. Αυξήσεις τις οποίες «δεν
συζητάμε σε καμία περίπτωση» είπε χαρακτηριστικά, αφού το σωματείο διεκδικεί
υψηλότερες από αυτές που εξασφάλισε η ΓΣΕΕ. «Αν θέλουν ας νομοθετήσουν», λέει,
προειδοποιώντας ότι σε αυτή την περίπτωση θα απεργήσουν οι εργαζόμενοι.

* Στην ΕΑΣ (Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα, πρώην ΠΥΡΚΑΛ-ΕΒΟ), ο πρόεδρος
του σωματείου εργαζομένων Υμηττού, κ. Γ. Σαράντης λέει ότι το σωματείο
απέρριψε τις προτάσεις της διοίκησης, που προέβλεπαν βεβαίως αυξήσεις 3% και
4%, αλλά και νέο εσωτερικό Κανονισμό, τον οποίο ο ίδιος θεωρεί «ταφόπλακα για
τις συλλογικές διαπραγματεύσεις», αφού καθιερώνει τη συμμόρφωση των εφεξής
συλλογικών συμβάσεων με τις αυξήσεις της εισοδηματικής πολιτικής. Αυτό βεβαίως
δεν αποκλείει νέες διαπραγματεύσεις, αλλά προϋποθέτει υποχώρηση από την πλευρά
της διοίκησης.