ANAΛΩΣIMA Pατσισμός στα παπούτσια

Είναι ρατσιστικό το σηματάκι που τύπωσε η Αντίντας στα τακούνια και τις
γλώσσες των παπουτσιών της; Δείχνει μια φατσούλα με σχιστά μάτια και πεταχτά
δόντια; Ασιατική φάτσα. Κι έχει χαλάσει ο κόσμος, πως είναι ρατσιστικό.
Υπαινίσσεται δηλαδή ότι οι Κινέζοι έχουν πεταχτά δόντια. Ή μήπως υπαινίσσεται
ότι δεν έχουν τα μέσα να κάνουν ορθοδοντική θεραπεία; Οπότε δεν είναι
ρατσιστικό, αλλά στρέφεται εναντίον του καθεστώτος της Κίνας. Ή μήπως
στρέφεται εναντίον αυτών που έχουν πεταχτά δόντια; Γιατί πρέπει κανείς
οπωσδήποτε να κάνει ορθοδοντική θεραπεία αν πετάνε τα δόντια του; Κι αν δεν
έχει λεφτά; Είναι ρατσιστικό για όσους δεν έχουν να πληρώσουν μια περιουσία
στον ορθοδοντικό! Και γιατί βάζει τον Κινέζο στα παπούτσια; Είναι διεθνής η
έκφραση «γράφω κάποιον/ κάτι στα παλιά μου τα παπούτσια»; Αλλά αυτά δεν είναι
παλιά, είναι καινούργια. Ναι, αλλά όταν παλιώσουν; Και ούτω καθ’ εξής. Λύθηκαν
φαίνεται στ’ αλήθεια όλα τα προβλήματα του ρατσισμού, τα ισοπεδώσαμε, τα
ξεπεράσαμε, τα εξαφανίσαμε και τώρα τα αναζητάμε σαν ψύλλους στ’ άχερα, να μη
μας λείψουν. Φαίνεται πως δεν εμφανίζεται πουθενά στον κόσμο πια η
προκατάληψη, η οργανωμένη υποβάθμιση, ο ρατσισμός να προσβάλλει μικρά παιδιά
και μεγάλους ανθρώπους, συνήθως μοναχικούς κι ανυπεράσπιστους, οπότε τα
αναζητάμε όλ’ αυτά οπουδήποτε, στα παπούτσια, στα στριφώματα και στις σόλες
ακόμα, να τα εξαλείψουμε από παντού! Δείχνει πρόοδο μεγάλη η ενασχόληση ή μας
κάνει να ξεχνιόμαστε, να μην ακούμε τις κραυγές απελπισίας, αυτές που δεν
έρχονται από τα στερεότυπα, αυτές που η αληθινή βία κατορθώνει αληθινά να τις
πνίγει, εδώ δίπλα μας, στο τρόλεϊ που παίρνουμε για το σπίτι, στο ασανσέρ για
το διαμέρισμα, στον δρόμο για το μαγαζί, είτε μακριά, σε χώρες που δεν θέλουμε
να ξέρουμε; Πραγματικά, ποιος μπορεί να απαντήσει;