MATIEΣ Οι Γάλλοι…

Δυο σπίτια, το ένα η Ιταλία, το άλλο η Ελλάδα, στην ίδια γειτονιά. Το ελληνικό
σπίτι, με σακούλες γεμάτες σκουπίδια, ίσαμε τον πρώτο όροφο. Από το ιταλικό
σπίτι, ανοίγει ένα παράθυρο και μια παλάμη, που μοιάζει και με μούντζα, αφήνει
να πέσει στο έδαφος μια μαύρη σακούλα απορριμμάτων, που δεν περιέχει
σκουπίδια, αλλά τον… μεγάλο Μπερλουσκόνι! «Αντίο Καβαλιέρε!», ακούγεται από
το ιταλικό σπίτι. Και ο Έλληνας, από αντίκρυ: «Ρε γείτονα, τι κάνεις εκεί;…
Περίμενε να τελειώσει η απεργία!»

H χθεσινή γελοιογραφία του Ηλία Μακρή, στην «Καθημερινή». Τα σκουπίδια, οι
εκλογές στην Ιταλία και στη σακούλα απορριμμάτων, ο «Ιησούς Χριστός» της
πολιτικής, ο «Ναπολέων», ο «εραστής», ο βωμολόχος, ο λεφτάς, ο αποκαλών τους
αντιπάλους του «φουκαράδες», «φάτσες για διαφήμιση γραφείων κηδειών» και
«αρχί…», ο έχων «ωραία σπίτια, ωραία γυναίκα, ωραία αυτοκίνητα, σκάφη και
αεροπλάνα», ο «ξύπνιος», ο καναλάρχης, ο υβριστής των δικαστών και των
δημοσιογράφων, ο άσχημα μπλεγμένος με τη Δικαιοσύνη, ο πρόεδρος της Μίλαν, ο
προκαλών τους πάντες…

Αντίο Μπερλουσκόνι; Δεν ξέρω. Γιατί, ώς τη στιγμή που γράφω αυτό το κείμενο,
δεν έχουν βγει τα τελικά αποτελέσματα, ο «Μαφιόζος πρωθυπουργός», όπως τον
αποκαλούν ιταλικές εφημερίδες, ζητάει να γίνει νέα καταμέτρηση εκατοντάδων
χιλιάδων ψήφων και ο… Ουμπέρτο Έκο δεν έχει αποφασίσει οριστικά, για το αν
πρέπει να φτιάξει βαλίτσες για να φύγει από την Ιταλία!

Αντίο, λοιπόν, Μπερλουσκόνι, με ένα ερωτηματικό, ώσπου να ξεκαθαρίσουν τα
πράγματα. Αντίο, όμως, σίγουρο, στον αγέρωχο Ντε Βιλπέν. H γαλλική νεολαία, οι
Γάλλοι εργαζόμενοι, βγήκαν στους δρόμους, ύψωσαν οδοφράγματα, φάγανε ξύλο,
κοιμήθηκαν σε κρατητήρια, αλλά στο τέλος νίκησαν. Ο νόμος για το Συμβόλαιο της
Πρώτης Απασχόλησης αποσύρθηκε από τον Σιράκ! Και ο πρωθυπουργός, που τον
εμπνεύσθηκε και δήλωνε ότι δεν θα υποχωρήσει, θα τον εφαρμόσει οπωσδήποτε,
βρίσκεται μάλλον εκτός κούρσας για τη διεκδίκηση της Προεδρίας!

Έλεγα, προ ημερών, ότι τα πάντα στην Ευρώπη, ξεκινάνε από τη Γαλλία. Οι Γάλλοι
καταψήφισαν το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα, οι Γάλλοι των υποβαθμισμένων συνοικιών του
Παρισιού, που αντιμετωπίζονταν ως πολίτες β’ κατηγορίας, ξεσηκώθηκαν, προ
μηνός, και οι Γάλλοι, τώρα, χτύπησαν το χέρι στο τραπέζι, για να μην περάσει ο
διαβόητος νόμος CPE. Νομίζω, ότι ολόκληρη η υπόλοιπη Ευρώπη, η Ευρώπη-κότα,
της χρωστάει ευγνωμοσύνη.