Kάνει θέατρο την αμφιβολία

«Στο σινεμά χρειάζονται ακόμη και χρόνια για να φτάσεις στο τελικό αποτέλεσμα. Στο θέατρο όλα είναι απλά», λέει ο Ρομάν Πολάνσκι

Ο Ρομάν Πολάνσκι κάνει διάλειμμα από το σινεμά κι ασχολείται με το θέατρο. Στα
νιάτα του ο Πολωνός σκηνοθέτης ξεκίνησε τη μαθητεία του ηθοποιού με δάσκαλο
τον σκηνοθέτη Γιόζεφ Καρμπόφσκι. Από αυτόν, όπως εξηγεί, έμαθε να αφήνει την
ελευθερία στους ηθοποιούς να κινηθούν. «Προσπαθώ να διορθώνω μόνο ό,τι
ακούγεται ψεύτικο, αλλά δεν αναλύω τίποτα. Αν δεν πάρω αυτό που επιθυμώ,
καταλήγω να μπαίνω μέσα στη σκηνή» λέει ο Πολάνσκι, ο οποίος συνηθίζει να μην
κάνει ατελείωτες πρόβες στα έργα του.

Και μέσα σε διάστημα τριών μηνών ετοίμασε το πολυσυζητημένο έργο «Αμφιβολία»
του Αμερικανού ιρλανδικής καταγωγής συγγραφέα Τζον Πάτρικ Σάνλεϊ. «Δεν μου
αρέσει να σέρνονται τα πράγματα για πολύ. Στο σινεμά χρειάζονται μήνες μέχρι
και χρόνια κι έχεις να αντιμετωπίσεις πολλούς μεσάζοντες για να φτάσεις στο
τελικό αποτέλεσμα. Είναι μία εξαντλητική διαδικασία αντίθετα με το θέατρο».

Με το ένστικτο του δημιουργού ο Πολάνσκι διάβασε την «Αμφιβολία» που
εξετίμησαν οι κριτικοί στη Νέα Υόρκη και που χάρισε στον συγγραφέα της το
βραβείο Πούλιτζερ. «Τέτοια καλά έργα δεν τα βρίσκεις στον δρόμο. Μόλις διαβάσω
κάτι εξαιρετικό αρπάζω την ευκαιρία». Έτσι ο Πολάνσκι βρήκε συναρπαστική την
ιστορία αυτού του θεατρικού έργου που παρουσιάζεται στο Παρίσι στο θέατρο
Εμπερτό. «Ένας σκηνοθέτης είναι καλλιτέχνης. Γι’ αυτό και χρειάζεται πρώτη
ύλη. Και αυτό το έργο είναι εξαιρετικό όχι μόνο λόγω θέματος. Υπάρχει ένας
πόλεμος, πολλές συγκρούσεις, ένα είδος παιχνιδιού σαν τη γάτα με το ποντίκι».

H δράση εκτυλίσσεται σε ένα καθολικό σχολείο στο Μπρονξ στις αρχές της
δεκαετίας του ’60. H διευθύντρια του σχολείου αδελφή Αλοΐσια υποπτεύεται τον
πατέρα Φλιν για ανυπόληπτη συμπεριφορά προς τους μαθητές του. H διευθύντρια
παρακινεί την αφελή αδελφή Τζέιμς (sic) να παρατηρεί τις κινήσεις τους στην
παραμικρή τους λεπτομέρεια. H αντιπαράθεση των προσώπων προκαλεί την έξαρση.

«Είναι ένα έργο που βασίζεται στην αμφιβολία. Γιατί ο άνθρωπος αμφιβάλλει;
Αυτό το ερώτημα διατρέχει την ιστορία. Όμως ο δημιουργός της με μία εξαιρετική
αίσθηση δραματουργίας μάς μεταφέρει σε μία ατμόσφαιρα αγωνίας, πέρα από τα
κλισέ, που θα κρατήσει τον θεατή καρφωμένο στη θέση του», προσθέτει με έμφαση
ο έμπειρος σκηνοθέτης του ψυχολογικού φόβου. Εξηγεί ότι το έργο απαιτεί μεγάλη
απλότητα στη σκηνοθετική γραμμή και το ίδιο συμβαίνει και με τα σκηνικά. Ο
Πολάνσκι εφαρμόζει στους έμπειρους ηθοποιούς του τη μέθοδο Στανισλάφσκι. «Το
θέατρο παρεκκλίνει εύκολα προς τα εφέ και τους εντυπωσιασμούς. Μου φαίνεται
όμως ότι η “Αμφιβολία” απαιτεί ακριβώς το αντίθετο».