[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Μια κλασική αστυνομική μέθοδος ανάκρισης είναι αυτή του «καλού» και του
«κακού» μπάτσου. Ο κρατούμενος, κατά τα γνωστά, είναι καθισμένος σε μια
καρέκλα, συνήθως εξουθενωμένος από την ατέλειωτη ανάκριση και τις απανωτές
ερωτήσεις, διανθισμένες με απειλές του τύπου «θα πληρώσεις ακριβά, κάθαρμα» –
για όσα έκανε ή δεν έκανε. Ο αστυνόμος, ο «κακός» που λέγαμε, είναι όρθιος,
φέρνει συνεχώς βόλτα γύρω από την καρέκλα του κρατουμένου για να τον ζαλίσει
ώστε από κάποια στιγμή και πέρα να μην ξέρει από πού θα του ‘ρθει (η ερώτηση).
Εκεί που το πράγμα δείχνει να έχει μπλοκάρει, ανοίγει η πόρτα και μπαίνει
αστυνόμος «σαν την καλή χαρά». Κερνάει νερό, καφέ, τσιγαράκι τον κρατούμενο,
επιτιμά τον άλλο «μπάτσο» για υπέρμετρη σκληρότητα, κι αφού τελειώνει, γυρίζει
στον κρατούμενο και με ένα χαμόγελο ώς τ’ αυτιά τού λέει: «Πες τα, ρε παιδάκι
μου, κι εσύ να τελειώνεις. Δεν βλέπεις ότι είναι έτοιμος να σε κατασπαράξει;».

Βαρύ κόστος

Εννιά στις δέκα φορές – λένε οι ειδήμονες – το κόλπο πιάνει. Ο κρατούμενος τα
λέει όλα στον «καλό» μπάτσο, κι εκείνος τον τυλίγει σε μια ωραία κόλλα χαρτί
και τον στέλνει στον Κορυδαλλό, να παρακολουθήσει από κοντά εντατικά σεμινάρια
«λαμογιάς», για να είναι έτοιμος να ξαναριχτεί στη «βιοπάλη» μόλις εξέλθει των
φυλακών. Τέλος, του παραμυθιού; Όχι, καλέ. Μια εισαγωγή ήταν. Μήπως και
φιλοτιμηθεί η κυβέρνηση και τα πει από μόνη της για το σκάνδαλο των υποκλοπών.
Γιατί όσο καθυστερεί θα βρίσκεται αντιμέτωπη με καταστάσεις, όπως αυτή στην
αρχή της εβδομάδας: «αποκαλύψεις» για λίστες με παρακολουθούμενους
δημοσιογράφους, οι οποίες μπάζουν από παντού. Και θα σκίζει τα ρούχα της ότι
δεν ξέρει τίποτε (για το συγκεκριμένο). Αλλά επειδή μας έχει πήξει στο ψέμα,
κανείς δεν θα την πιστεύει. Και θα εισπράττει βαρύ κόστος. Ως εκ τούτου «πες
τα, ρε παιδάκι μου, να τελειώνουμε επιτέλους»…

Παραλία για ρακέτες…

H κυβέρνηση δεν μιλάει, ο Πρωθυπουργός κάπου χάνεται συνεχώς μεταξύ Ραφήνας
και Μαξίμου, αλλά τώρα που γλυκαίνει ο καιρός θα ξέρουμε πού θα τον βρούμε –
παραλία για ρακέτες… Είναι να απορείς με τις ικανότητες του… αυτόματου
πιλότου! Ο σχεδιασμός της κυβέρνησης έχει ορίζοντα την επόμενη ημέρα – άλλωστε
όπως έχει αποδειχθεί αυτή η κυβέρνηση ζει με το σήμερα, με το αύριο. Και κάθε
βράδυ προσεύχεται να μην της τύχει κάνα κακό την επομένη, κι άντε να το
διαχειριστεί μετά…

Και καλό να της τύχει, πάλι δεν μπορεί να το διαχειριστεί. Αν για παράδειγμα
θεωρεί ως «καλό» την κολοσσιαία εξαγορά που πραγματοποίησε η Εθνική Τράπεζα
στην Τουρκία, υπάρχουν σαράντα από την απέναντι πλευρά που θα της αντιτείνουν
ότι αυτό που έγινε συνιστά προσωπική πολιτική του διοικητή της τράπεζας T.
Αράπογλου, και όχι κυβερνητική πολιτική. Εκ των υστέρων μπορεί να είπαν ότι ο
Καραμανλής έδωσε το ΟΚ για την εξαγορά, στη χώρα του κουμπάρου, όμως έτσι όπως
έγινε η συμφωνία είναι πολύ πιθανό να οδηγηθεί στην ιδιωτικοποίηση η
μεγαλύτερη τράπεζα της χώρας. Γιατί τα λεφτά είναι πολλά, τα Ταμεία που θα
κληθούν να μετάσχουν στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου δεν έχουν να δώσουν
750 εκατομμύρια ευρώ, και όλα δείχνουν ότι η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου θα
καλυφθεί από ξένα κεφάλαια. Αλλά η Εθνική Τράπεζα παραδοσιακά είναι αυτή που
υλοποιεί την κυβερνητική οικονομική πολιτική. Τώρα τι θα γίνει; Θα εξαρτάται η
στήριξη από τα αμερικανικά επενδυτικά κεφάλαια, ας πούμε; Κανείς δεν μπορεί να
πει με ασφάλεια «τι θα γίνει» σ’ αυτό το κρίσιμο θέμα της Εθνικής. Εκείνος ο
Αλογοσκούφης με το μόνο πράγμα που ασχολείται είναι το πώς θα… δικαιωθεί για
την καταστροφική απογραφή. Ξεκόλλα, άνθρωπέ μου. Οι πολίτες κατάλαβαν, εμείς
έχουμε καταλάβει, τι προσπαθείς να μας πεις;

Να τους χαίρεται όλους

«Πολιτικός πολιτισμός» σε όλα τα επίπεδα. Από Βουλγαράκη και Ζαγορίτη, και
ΔΑΠίτες σφριγηλούς, μέχρι Μανώλη Κεφαλογιάννη και Αντώνη Μπέζα. Δύο μήνες
προσπαθούν ο νομάρχης Δωδεκανήσου Γ. Μαχαιρίδης και ο δήμαρχος Ρόδου Γ.
Γιαννόπουλος να τους συναντήσουν, κι εκείνοι είναι όλο σε «σύσκεψη». Ο
Κεφαλογιάννης προφανώς για το πώς θα βουλιάξει ακόμη περισσότερο η ακτοπλοΐα,
ώστε να μη διαμαρτύρεται κανείς. Διότι άμα βουλιάξει εντελώς, δεν θα υπάρχουν
και πιέσεις για καράβια. Σωστά; Λάθος! Όπως λάθος κάνει και ο πατριώτης μου ο
Μπέζας που έχει αφοσιωθεί στο πώς θα τα κάνει μπάχαλο με τη φορολογία των
ακινήτων. Τη μια μέρα καθορίζει αυτό, την άλλη εκείνο, την τρίτη το άλλο, και
την τέταρτη «φτου κι από την αρχή». Να τους χαίρεται όλους ο πρόεδρος Κώστας.
Κυρίως επειδή αφομοίωσαν τόσο γρήγορα τις επιταγές του περί «πολιτικού
πολιτισμού»…

Ο γαλάζιος κύριος της ET3

«Πολιτικός πολιτισμός» και μέθοδοι που θυμίζουν άλλες εποχές – δεν τη λέω τη
λέξη για να μην πικραθεί ο φίλος μου ο Θόδωρος (Ρουσόπουλος). Ή να την
εκστομίσω μήπως και φιλοτιμηθεί να ασχοληθεί με το θέμα; Ποιο θέμα; Της
συμπεριφοράς ενός γαλάζιου κυρίου που προΐσταται του τομέα ειδήσεων και
ενημέρωσης της ET3. Κάνει απίστευτα πράγματα, που εκείνος τα ονομάζει
«αλλαγές», με αποτέλεσμα εσχάτως να αναγκαστεί ολόκληρο το Δ.Σ. της Ένωσης
Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Μακεδονίας και Θράκης, να μεταβεί στην ET3 και
να απαιτήσει σεβασμό των δικαιωμάτων των εργαζομένων και της δημοσιογραφικής
δεοντολογίας.

ΥΓ: Με την ευκαιρία, έχουμε και μια μεγάλη εκκρεμότητα σε σχέση με τους
συμβούλους της EPT και τις 15αριές χιλιάρικα τον μήνα που αμείβονται…

KAI TO ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Ομάδα που κερδίζει δεν την αλλάζεις

Είναι κανόνας στα ομαδικά αθλήματα: ομάδα που κερδίζει δεν την αλλάζεις. Για
λόγους που κανείς δεν γνωρίζει επακριβώς, η υπερνομάρχης Αθηνών-Πειραιώς Φώφη
Γεννηματά δεν φαίνεται να συμμερίζεται αυτή την άποψη. Έτσι – έχουμε αναφερθεί
και στο παρελθόν – επιμένει να μη θέλει στο ψηφοδέλτιο τον νομάρχη Αθηνών
Γιάννη Σγουρό, ο οποίος και καλή δουλειά έχει κάνει, και συμπαθής είναι, και
δύσκολα θα βρεθεί να του προσάψει κανείς κάτι.

H άρνηση αυτή, που έχει παραξενέψει πολύν κόσμο μέσα στο ΠΑΣΟΚ γιατί δεν
υπάρχει επαρκής πολιτική εξήγησή της, έχει φέρει σε μεγάλη δυσκολία τον Γιώργο
Παπανδρέου. Το βέτο είναι σαφές. Εκείνος είναι της άποψης περί «ομάδας που
κερδίζει» – νομίζω ότι δεν υπάρχουν πολλές επιλογές. Εκτός πια κι αν βρεθεί
τρίτη λύση, όπως αυτή του Γ. Δημαρά, που θα δώσει μια διέξοδο. Μπέρδεμα…