ΨIΘYPOI


Σε πηγή ζωής για τους κατασκευαστικούς ομίλους αναδεικνύονται τα λεγόμενα
αυτοχρηματοδοτούμενα ή συγχρηματοδοτούμενα έργα, όπως είναι η Αττική Οδός, η
Γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου, αλλά και εκείνα που θα ακολουθήσουν. Ο λόγος για τους
μεγάλους οδικούς άξονες, για την κατασκευή των οποίων οι σχετικοί διαγωνισμοί
προκηρύσσονται ο ένας μετά τον άλλον. Τα σίγουρα – και για πολλά χρόνια –
κέρδη που αποφέρουν τα έργα αυτά είναι και ο λόγος για τον οποίον οι κόντρες
ανάμεσα στους διεκδικητές τους είναι τόσο έντονες, που φθάνουν μέχρι τις
Βρυξέλλες. Μαθαίνουμε μάλιστα πως ό,τι συνέβη με το έργο Μαλιακός – Κλειδί –
το οποίο έχει… στοιχειώσει λόγω των προσφυγών που έχουν κατατεθεί κατά του
προσωρινού αναδόχου (της γερμανικής Hochtief) – θα γίνει και με τα άλλα έργα
που βγαίνουν αυτές τις μέρες στον «αέρα». Με τόσα κέρδη (5,7 εκατ. ευρώ το
2005), τέτοια έργα δεν είναι για να χάνονται…
![]() |
Πολυεθνικά τείνουν να καταστούν τα ελληνικά λιμάνια, τουλάχιστον τα μεγάλα:
του Πειραιά, της Θεσσαλονίκης, της Πάτρας κ.ά. Μετά τους Κινέζους και τη
Morgan Stanley – η οποία κατέχει σημαντικό ποσοστό στο μετοχικό κεφάλαιο του
ΟΛΠ – ακούγεται τώρα ότι ήλθε η ώρα και των Αράβων του Dubai να διεκδικήσουν
μια θέση στον χώρο της εκμετάλλευσης ελληνικών λιμανιών. H Dubai Holdings, η
οποία έχει συμφωνηθεί να εξαγοράσει το 31% του Ομίλου της Marfin, έχει
ιδιαίτερη… αδυναμία στα λιμάνια και ήδη ελέγχει 200 σε πολλές χώρες του
κόσμου. Μιλάμε βεβαίως για εκμετάλλευση και όχι για εξαγορά χερσαίων χώρων.

Ακούγεται πως ένας από τους λόγους για τους οποίους το placement της Αγροτικής
Τράπεζας «πήγε πίσω» για το τέλος Απριλίου, ήταν και η απροθυμία που
εκδηλώθηκε από την πλευρά των ξένων θεσμικών επενδυτών, οι οποίοι – προφανώς –
έθεσαν όρους προκειμένου να τοποθετήσουν τα κεφάλαιά τους στην εν λόγω τράπεζα.














