ΣE ΠPΩTO ENIKO Σύγχρονες ελληνικές τραγωδίες…

Δυνατές και σπαρακτικές φωνές – από αυτές που σε κάνουν και αγριεύεις –
ακούστηκαν ξαφνικά μέσα στη σιγαλιά του ανοιξιάτικου βραδινού στο Κολωνάκι.
Σταματήσαμε απότομα τη γυμναστική τρομαγμένες και η απαλή κλασική μουσική
σκεπάστηκε από την απροσδιόριστη φασαρία. «Αλήτες ή ναρκομανείς θα τσακώνονται
στον δρόμο…», είπαμε οι μη γνωρίζουσες. «Όχι, είναι μια γνωστή και παλιά
ιστορία», μας πληροφόρησε η γυμνάστρια. «Ο ένοικος του κάτω διαμερίσματος
κτυπά τη σύντροφό του. Έχουν φέρει οι γείτονες και την Αστυνομία, αλλά η
κατάσταση συνεχίζεται ίδια και απαράλλαχτη. Και με την προηγούμενη σύντροφό
του, τα ίδια έκανε».

Οι κραυγές απελπισίας και τα κτυπήματα σε ανθρώπους, έπιπλα και πόρτες
συνεχίστηκαν για ώρα. Υποχώρησαν για λίγο αργότερα, για να ξαναφουντώσουν μετά
ακόμα πιο έντονα. Ένοικοι των άλλων διαμερισμάτων του αριστοκρατικού κτιρίου
βγήκαν αγανακτισμένοι στον διάδρομο και επανέφεραν τον δράστη στην
πραγματικότητα. «Το περίεργο είναι ότι, αν τον δεις στη σκάλα ή στον δρόμο, θα
νομίζεις ότι είναι ο πιο ευγενικός και καλός άνδρας στον κόσμο», είπε η
γυμνάστρια.

H Αθήνα και η Ελλάδα είναι γεμάτες τέτοια «καλά παιδιά», που όμως δεν
διστάζουν μέσα στο σπίτι τους να δείξουν ένα άλλο πρόσωπο και να μεταμφιεσθούν
σε δυνάστη και τύραννο. Ψυχολόγοι και κοινωνιολόγοι μού λένε ότι μόλις τα
τελευταία δεκαπέντε χρόνια έχει αρχίσει στη χώρα μας να αποκαλύπτεται σιγά
σιγά και να καταγράφεται αυτό το σιωπηλό δράμα που ζουν χιλιάδες οικογένειες.

Και τα ερευνητικά δεδομένα δείχνουν ότι δεν υπάρχει κοινωνική διαφοροποίηση
στους θύτες. Μορφωμένοι, οικονομικά ευκατάστατοι και κοινωνικά καταξιωμένοι
ασκούν σωματική βία στη σύντροφό τους το ίδιο συχνά με οποιονδήποτε άλλον
άνδρα που έχει τελειώσει μόνο το Δημοτικό και ζει σε παράγκα. Το ίδιο
συμβαίνει και με τα θύματα. Καλλιεργημένες και πετυχημένες επαγγελματικά
γυναίκες ανέχονται έναν σύντροφο που σηκώνει χέρι επάνω τους.

Εντυπωσιακά, επίσης, μου φάνηκαν δύο άλλα κοινά χαρακτηριστικά θυτών και
θυμάτων: έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση και αποδέχονται το πατριαρχικό πρότυπο μέσα
στην οικογένεια. Πολλοί μάλιστα από τους άνδρες έχουν ζήσει την πατρική βία
μέσα στη δική τους οικογένεια…

«Γιατί δεν αντιδρούν οι γυναίκες; », ρωτώ τη φίλη ψυχολόγο. «Κυρίως, γιατί
πιστεύουν ότι έτσι θα προδώσουν τις αξίες της παραδοσιακής οικογένειας, αλλά
και από τον φόβο ότι δεν θα βρουν συμπαράσταση και κατανόηση από τους άλλους»,
μου απαντά.

Έτσι, οι σύγχρονες ελληνικές τραγωδίες παίζονται κρυφά μέσα στους τέσσερις
τοίχους των μεγαλοαστικών ή μικροαστικών σπιτιών, με μοναδικούς και ακούσιους
θεατές τα παιδιά ή, παρεμπιπτόντως, και τους γείτονες… H επόμενη γενιά
ανδρών που θα κτυπούν το έτερον ήμισύ τους ήδη φτιάχνεται…