ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ H ανεργία

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο N. Αθανασόπουλος, Κρέμου
129, Καλλιθέα, γράφει:

«H ανεργία είναι μια πονεμένη ιστορία, όπου εκτός από την υποχρέωση του
κράτους εμπλέκεται και ο ίδιος ο άνεργος, ο οποίος οφείλει να κυνηγάει τη
δουλειά, να μην είναι επιλεκτικός ούτε οκνηρός, διότι η ανεργία οφείλεται και
σε μας τους ίδιους. Με διάφορες προφάσεις χάνονται οι ευκαιρίες, πέραν της
υποχρέωσης του κράτους να κάνει επενδύσεις για να δημιουργηθούν νέες θέσεις
και να τονωθεί η αγορά εργασίας. Και άλλο κόμμα να ήταν στην εξουσία, θα
είχαμε τα ίδια αρνητικά φαινόμενα, τα οποία οφείλονται και σε εξωγενείς
παράγοντες. Ένας τέτοιος παράγοντας είναι η τεχνολογική ανάπτυξη και εξέλιξη,
καθώς η τεχνολογία είναι πάρα πολύ προχωρημένη σε σημείο να έχει αφαιρέσει
μεγάλο μέρος εργατικών χεριών και ανθρώπινου μυαλού από την παραγωγική
διαδικασία. Οι ηλεκτρονικοί εγκέφαλοι έχουν υποκαταστήσει, εν πολλοίς, το
εργατικό δυναμικό και τον ανθρώπινο εγκέφαλο, αφού κάνουν τη δουλειά που θα
έκανε ικανός αριθμός εργαζομένων. Το ανθρώπινο μυαλό έχει παραχωρήσει τη θέση
του στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και αυτός είναι ένας από τους λόγους που η
ανεργία φουντώνει και το ανθρώπινο δυναμικό είναι αδύναμο να αντιμετωπίσει και
να παρακολουθήσει τη νέα τεχνολογία – τεχνογνωσία. H τεχνολογία απαιτεί
ειδικές γνώσεις, που πολλοί νέοι άνεργοι δεν τις κατέχουν, με αποτέλεσμα να
μην μπορούν να βρουν δουλειά. Άρα, μέγα μέρος της ευθύνης για την ανεργία
βαραίνει τους υπολογιστές, αλλά η ευθύνη επιμερίζεται εξίσου και πάνω στους
ώμους όσων ψάχνουν για δουλειά, επομένως πέραν της συλλογικής κυβερνητικής
ευθύνης υπάρχει και η ατομική ευθύνη, την οποία δεν πρέπει επ’ ουδενί να
παραγνωρίσουμε.

Είναι εύκολα τα λόγια, επιρρίπτοντας τις ευθύνες στους άλλους και δη στο
κράτος για λόγους κομματικούς αλλά, όταν έρθει η ώρα της προσωπικής ευθύνης,
βρίσκουμε χίλιες δυο προφάσεις και δικαιολογίες. Μην τα περιμένουμε όλα από το
κράτος. Συν Αθηνά και χείρα κίνει, λέει η παλιά γνωστή ρήση και μη σπεύδουν
πολλοί (κτυπημένοι από τη μάστιγα της ανεργίας) να βρουν ψεγάδια και να
επιτεθούν στην (εκάστοτε) κυβέρνηση που δεν συμπαθούν (για λόγους καθαρά
αντιπολιτευτικούς), κινούμενοι από μικροκομματικές – μικροπολιτικές
σκοπιμότητες».