Ο μοιραίος κ. Aλογοσκούφης

Εικόνα αποδιοργάνωσης παρουσιάζει τελευταίως η κυβέρνηση, ωσάν τα πάντα να
οπισθοδρομούν επικίνδυνα.

Ορθάνοιχτα τα μέτωπα, η κοινωνία σε αναβρασμό, η δυσαρέσκεια ξεχειλίζει και οι
ελπίδες σβήνουν πριν καλά καλά γεννηθούν.

Το σκάνδαλο των υποκλοπών εισήλθε ήδη σε νέα πιο επώδυνη φάση, φανερώνονται
σιγά σιγά οι υπεύθυνοι και οι χρήστες, η πίεση θα αυξάνεται αντί να υποχωρεί
και η οικονομία, στην οποία πολλά επενδύθηκαν, δεν αποδίδει τα προσδοκώμενα,
δεν προσθέτει, δεν δημιουργεί αποθέματα δυνάμεων και επιχειρημάτων, ικανών να
προσφέρουν διέξοδο πολιτική στη δοκιμαζόμενη πλέον κυβέρνηση Καραμανλή.

Ολοένα και περισσότεροι νιώθουν πλέον την αδυναμία, αναγνωρίζουν ότι ούτε
σχέδιο υπάρχει ούτε έμπνευση. Τα πάντα κινούνται μέρα τη μέρα κατά πώς οι
ανάγκες της επικοινωνίας επιβάλλουν. Εξαντλείται η κυβέρνηση, από τα συνεχή
μπρος-πίσω, από τις ατελείωτες παλινωδίες, δεν μπορεί πια να εμπνεύσει
εμπιστοσύνη.

Το δεύτερο πρόσωπο. Και αυτό το χαρτί της οικονομίας, που στην αρχή
είχε τη μορφή της ήπιας προσαρμογής και αργότερα φόρεσε τον μεταρρυθμιστικό
μανδύα, καίγεται και μαζί του κλονίζεται ο εμπνευστής των ιδεών, ο φέρων την
ευθύνη. Ο υπουργός Οικονομίας κ. Γ. Αλογοσκούφης θα αποδειχθεί μετά τον κ.
Γιώργο Βουλγαράκη το δεύτερο μοιραίο πρόσωπο της νεοδημοκρατικής
διακυβέρνησης.

Ό,τι εμπνεύσθηκε και προώθησε, χάθηκε στις λεπτομέρειες, δεν απέδωσε
οικονομικά, ούτε πολιτικά. Τα πάντα, από την απογραφή και τα φορολογικά μέτρα
μέχρι τις μεταρρυθμίσεις των ΔΕΚΟ και το Ασφαλιστικό των τραπεζών, μεταδίδουν
την αίσθηση προχειρότητας.

Όπως σημειώνει ανώτερο κυβερνητικό στέλεχος, στη δράση του υπουργού Οικονομίας
κυριαρχεί «η αρχή της επιπολαιότητας».

Οι χειρισμοί όλων των υποθέσεων που ανέλαβε φαντάζουν ατελείς και αμελέτητοι.
Στην υπόθεση της απογραφής χρειάσθηκε ενάμιση χρόνο να προσεγγίσει το ακριβές
ύψος του ελλείμματος, το οποίο και αυτό ακόμη αμφισβητείται. Στο θέμα της
φορολογίας των επιχειρήσεων έδρασε χωρίς πρόνοια, καθ’ υπέρβαση όσων είχαν
συμφωνηθεί στο κόμμα του.

Φάρσα το Ασφαλιστικό. Αλλά και στη συνέχεια, η απόπειρα της επίλυσης
του Ασφαλιστικού των τραπεζών αποδεικνύεται φάρσα. Ο νόμος που ψήφισε ο κ.
Αλογοσκούφης αποδεικνύεται λειψός και προβληματικός και τώρα καταρτίζεται
νέος. H πώληση μεριδίου της Αγροτικής Τράπεζας δεν μπορεί να προχωρήσει, η
ιδιωτικοποίηση της Εμπορικής προσκρούει στο αυτό πρόβλημα, ακόμη και η πώληση
της Αττικής δεν μπορεί να εκπληρωθεί, μετατίθεται στο μέλλον.

Επίσης ο νόμος για την εξυγίανση των δημοσίων επιχειρήσεων, παρά τις
βελτιώσεις που επέφεραν οι κ.κ. Σουφλιάς και Λιάπης, δεν μπορεί τώρα να
εφαρμοσθεί, ενώ η εθελουσία έξοδος στον ΟΤΕ οδήγησε σε ασήκωτες
αποζημιώσεις-μαμούθ 300.000 ευρώ ανά εργαζόμενο. Προβλήματα νομοτεχνικά έχουν
ανακύψει και για τις πολυδιαφημισμένες συμπράξεις μεταξύ δημόσιου και
ιδιωτικού τομέα, τις οποίες ο κ. Αλογοσκούφης προέβαλε ως τη λύση στο
μετα-ολυμπιακό αναπτυξιακό έλλειμμα.

Αν έτσι έχουν τα πράγματα, είναι φανερό γιατί αποτυγχάνει, γιατί οι
μεταρρυθμίσεις δεν προχωρούν, γιατί η προσαρμογή δεν επιτυγχάνεται, γιατί η
απογραφή έλαβε τις διαστάσεις που έλαβε και γιατί το μέλλον της κυβέρνησης
Καραμανλή είναι ζοφερό.

Ψηφίζει νόμους με προβλήματα

Γενική είναι η εντύπωση ότι οι περισσότεροι νόμοι που ψηφίστηκαν από τον κ.
Αλογοσκούφη έχουν νομοτεχνικά προβλήματα, γεγονός το οποίο επιβεβαιώνει την
«αρχή της επιπολαιότητας» που, σύμφωνα με κυβερνητικά στελέχη, ορίζει την
πολιτική δράση του.

«Έχει γεμίσει το υπουργείο Οικονομίας από αμειβόμενους εξωτερικούς συμβούλους,
χωρίς παραστάσεις της ελληνικής διοίκησης, τα νομοθετήματα δεν μελετώνται
εσωτερικά, ο ίδιος ο υπουργός δεν εντρυφεί σε αυτά και έτσι φθάνουν να
ψηφίζονται ελλιπή και προβληματικά από το Κοινοβούλιο», λένε χαρακτηριστικά
έμπειρα διοικητικά στελέχη, με μακρά παρουσία στην Πλατεία Συντάγματος.

«Το θέμα είναι μέγα», σημειώνουν τα ίδια διοικητικά στελέχη και αποδίδουν
πρώτη ευθύνη στον κ. Αλογοσκούφη, ο οποίος μόλις προχθές σε τηλεοπτική εκπομπή
υπέπεσε σε καίριο σφάλμα. Εμφανίσθηκε να κάνει υπολογισμούς για τη φορολογία
εισοδήματος, αγνοώντας τον νόμο.

Αν τώρα νομοθετεί με την εντύπωση ότι στην Ελλάδα φορολογείται το οικογενειακό
εισόδημα και όχι το ατομικό, προφανώς όσα επαγγέλλεται και προπαγανδίζει
στερούνται πραγματικής βάσης, κοινώς δεν στέκουν και προφανέστατα δεν θα έχουν
τα αποτελέσματα που φαντάζεται.