O ΗΛΙΟΣ δεν κλείνει ραντεβού. Μπαινοβγαίνει από τη γρίλια, αδιάκριτος και
θρασύς! Και μετά, πάλι συννεφιά... Και πάλι η ηλιαχτίδα. Αιφνίδια, επιθετική,
την τυφλώνει και χάνεται ξανά. Αλήθεια, πότε ήταν οι Αλκυονίδες ημέρες; Δεν
θυμάται και ντρέπεται και να ρωτήσει. Τελευταία ξεχνάει. Ξεχνάει αυτά που
θυμάται ο κόσμος όλος. Πότε είναι οι Αλκυονίδες, ποιοι οι Τρεις Ιεράρχες, ποια
η διαφορά ανάμεσα στα αμοιβαία και τα ομόλογα, πώς τον λένε εκείνο τον ηθοποιό
που έπαιζε στο πώς το λένε εκείνο το σίριαλ...


- Υπάρχουν και χειρότερα...


Το διαμέρισμα σαν να μικραίνει χρόνο με τον χρόνο. Σαν να μαζεύει στο πλύσιμο.
Όταν πρωτοήρθαν εδώ, έμοιαζε μεγάλο και ολόφωτο. H πρώτη οικογένεια που
έμπαινε τότε στη «νεόδμητη». Μια νεαρή γυναίκα. Ένας άντρας ερωτευμένος με
αυτή τη γυναίκα. Το ένα παιδί μικρό, το άλλο αγέννητο. H ζωή μπροστά τους, οι
ημέρες πολύχρωμες, οι νύχτες πυροτεχνήματα...


Έπειτα άρχισαν οι φθορές. Λίγο στο ασανσέρ, λίγο οι ξεφλουδισμένοι τοίχοι,
λίγο ο λεκές στη μοκέτα, λίγο ο λεκές στη ζωή της... Αυτός ο ανεξίτηλος, ο
αλήτης που ούτε υποψιάζονται ότι υπάρχει όλες εκείνες οι χαρωπές νοικοκυρούλες
των διαφημίσεων.


- Υπάρχουν και χειρότερα...


ΒΓΑΙΝΕΙ από το μπάνιο και ντύνεται (άνευ λόγου)... Ησυχία. Μόνο κάποια
εξάτμιση και κάποια Πρωτοψάλτη από μακριά... Λείπουν όλοι. H κόρη στο
Πανεπιστήμιο και καλά. Τρέχα γύρευε ποια καφετέρια έχει μετατρέψει σε
αμφιθέατρο. Ο γιος στο Λύκειο. Τα παιδιά φευγάτα από το πρωί. Ο άντρας της από
χρόνια...


- Υπάρχουν και χειρότερα...


Ο έρωτας, από το χρώμα της πορφύρας, πήρε το ξεθωριασμένο σιελ του
διαζευκτηρίου. Ο πατέρας που άλλαζε πάνες και συναρμολογούσε τρενάκια, έγινε
μπαμπάς του Σαββατοκύριακου. Σαφώς και δηλώνει παρών στα προβλήματα των
παιδιών του. Λες και τα προβλήματα προκύπτουν όλα το Σαββατοκύριακο.
Μεσοβδόμαδα κανένα παιδί δεν έχει πρόβλημα. Δεν έχει άγχος, ίωση, δέκατα,
πονόλαιμο, αμφιβολίες, αγωνίες, ανασφάλειες.


- Υπάρχουν και χειρότερα...


KANEI ENA μηχανικό ζάπινγκ στην τηλεόραση. Από τη Βίσση στην
Μπουρμπούλια. Από την Μπουρμπούλια στη Βίσση. Πονάει το κεφάλι της: H Βίσση
παραπέμπεται και η Μπουρμπούλια στη Γιουροβίζιον; Πολλά δεν καταλαβαίνει
τελευταία. Είναι αυτό. Αυτό. Αυτό. Αυτό το άτιμο. Ακόμα και τα πιο απλά την
ξεπερνάνε. Την προσπερνάνε και εκείνη τρώει τη σκόνη τους. Πότε είναι οι
Αλκυονίδες; Θα σκάσει αν δεν θυμηθεί...


Τουλάχιστον θυμάται ακόμα πώς παίρνει μπρος το πλυντήριο. Στοίβα τα άπλυτα.
Και ύστερα στοίβα τα πλυμένα για σίδερο. Και ώσπου να μπουν τσίλικα στα
συρτάρια, φτου κι απ' την αρχή. Πώς το έλεγαν αυτό το βασανιστήριο στον Άδη; Ο
πίθος των Δαναΐδων; Ή το μαρτύριο του Ταντάλου; Δεν θυμάται...


- Υπάρχουν και χειρότερα...


ΥΠΑΡΧΟΥΝ! Ένα δεκάλεπτο στις ειδήσεις, ένα βιαστικό ξεφύλλισμα στην
εφημερίδα, ένα τηλεφώνημα, ένας φίλος που χάθηκε πρόωρα... Διά της εις άτοπον
απαγωγής; Και δόξα τω Θεώ, να λέμε. Συγκριτικά, τα δικά της ασήμαντα: Κανένας
δεν έκανε συντήρηση στην πολυκατοικία. Κανένας δεν έκανε συντήρηση στη ζωή
της...


Και αυτό είναι το πιο ύπουλο, γαμώ το! Μια ζωή που καταρρέει, μια ζωή που
συντρίβεται, την ακούς, την πιάνεις, τη βλέπεις, τη νιώθεις. Μια ζωή που
ξεφλουδίζει; «Ανεπαισθήτως»; Πολύ αργά για μερεμέτια!


Ίσως αν βγει από τους τέσσερις τοίχους... Μια βόλτα, ένα σινεμά, μια Κυριακή
απόγευμα... Παίζει τίποτα καλό; Δε βαριέσαι! Ότι και να 'ναι, αργά ή γρήγορα
θα το δείξει η τηλεόραση...


- Υπάρχουν και χειρότερα...


Στο κάτω κάτω, αυτή δεν είναι παρά μία συνηθισμένη ημέρα. Στο κάτω κάτω, αυτή
δεν είναι παρά μία ημέρα σαν τις άλλες... Για μία γυναίκα σαν τις άλλες...

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από