Περιττοί πλέον οι αλεξιπτωτιστές

Οι ήρωες της απόβασης στη Νορμανδία θα έχαναν σήμερα τον πόλεμο αν έπεφταν
από τον ουρανό. Από τα Βαλκάνια μέχρι το Ιράκ, οι ειδικές δυνάμεις
προσγειώνονται με ελικόπτερο. H πτώση με αλεξίπτωτο παραείναι επικίνδυνη. Ο
πόλεμος έχει αλλάξει.
![]() |
|
17 Σεπτεμβρίου 1944. Οι Αμερικανοί αλεξιπτωτιστές της 82ης Μεραρχίας |
Οι Αμερικανοί αλεξιπτωτιστές έχουν… χάσει το αλεξίπτωτό τους. H τελευταία
φορά που έπεσαν από τον ουρανό ήταν το 1989, στην επίθεση στον Παναμά. Σήμερα,
σύμφωνα με τις νέες στρατηγικές του πολέμου, η ρίψη αλεξιπτωτιστών θεωρείται
πολύ επικίνδυνη.
Οι άνδρες της 82ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας, που εδρεύει στο Φορτ Μπραγκς
των ΗΠΑ, έχουν για πρότυπο τους ήρωες της Νορμανδίας. Όμως έχουν περάσει
δεκαεπτά χρόνια από τότε που χρησιμοποίησαν αλεξίπτωτο σε στρατιωτικές
επιχειρήσεις, το 1989, στην επίθεση στον Παναμά για την ανατροπή του στρατηγού
Νοριέγκα. Δεν έπεσαν αλεξιπτωτιστές ούτε στο Κουβέιτ το 1991 ούτε στο Κόσοβο
το 1999. Άλλωστε, ο πόλεμος σήμερα έχει αλλάξει πολύ. H μαζική ρίψη
αλεξιπτωτιστών είναι κάτι που ανήκει στην παλιά σχολή. Το πεδίο της μάχης δεν
είναι πια όπως ήταν άλλοτε, ο εχθρός δεν μπορεί να αιφνιδιαστεί πια με
αλεξιπτωτιστές που πέφτουν από τον ουρανό.
Στο… Κουβέιτ
Το Πεντάγωνο έχει καταλήξει ότι η πτώση με αλεξίπτωτο εκθέτει σε περιττούς
κινδύνους τους στρατιώτες. Όταν επρόκειτο να καταληφθεί το αεροδρόμιο της
Βαγδάτης, τον Απρίλιο του 2003, ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας Ντόναλντ
Ράμσφελντ εξέτασε και το ενδεχόμενο να χρησιμοποιηθούν αλεξιπτωτιστές της 82ης
Αερομεταφερόμενης μεραρχίας. Όμως, τελικά προτιμήθηκε να ανατεθεί η επίθεση
στις χερσαίες δυνάμεις των πεζοναυτών. Οι αλεξιπτωτιστές ανέλαβαν την
προστασία της γραμμής ανεφοδιασμού από το Κουβέιτ – κάτι που ασφαλώς δεν
απαιτούσε την πτώση με αλεξίπτωτο.
Τι απέγιναν λοιπόν οι πτώσεις με αλεξίπτωτο; Στο στρατόπεδο του Φορτ Μπραγκς,
οι ρίψεις γίνονται πια μόνο για τελετουργικούς λόγους, μπροστά σε συγγενείς
και φίλους των στρατευμένων. Τον Φεβρουάριο 3.500 αλεξιπτωτιστές έπεσαν στα
λιβάδια της Βόρειας Καρολίνας, μπροστά στις βιντεοκάμερες και τις φωτογραφικές
μηχανές φίλων και συγγενών που είχαν πάει για να απαθανατίσουν το γεγονός.
«Μολονότι δεν πέφτουμε πια σε συνθήκες πραγματικού πολέμου», λέει στην
εφημερίδα «Ρεπούμπλικα» ο αντισυνταγματάρχης Κρις Γκίμπσον, διοικητής της
Δεύτερης Ταξιαρχίας της 82ης Μεραρχίας, «εξακολουθούμε να εκπαιδευόμαστε ώστε
να είμαστε έτοιμοι αν κάποτε ο πρόεδρος των ΗΠΑ αποφασίσει να μας χρησιμοποιήσει».
Κομάντος με ελικόπτερα
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ πολλές πιθανότητες να χρησιμοποιηθούν αλεξιπτωτιστές από
τον Μπους. Εκτός αν φανταστούμε ένα ακραίο σενάριο, όπως αυτό που περιγράφει ο
στρατιωτικός αναλυτής Λόρεν Τόμσον του Ινστιτούτου Λέξιγκτον: «Θα μπορούσε να
ανατεθεί σε αλεξιπτωτιστές μια επίθεση σε έναν τόπο όπου δεν υπάρχει πρόσβαση
από τη θάλασσα, ούτε διάδρομος προσγείωσης αεροσκαφών. Θα ήταν πάντως μια
επίθεση στην οποία η ηγεσία θα ήταν προετοιμασμένη να αποδεχθεί μεγάλες
ανθρώπινες απώλειες».
Δεν υπάρχει τέτοιος λόγος. Οι άνδρες της 82ης Μεραρχίας, οι οποίοι
αναλαμβάνουν αποστολές, φθάνουν σήμερα στα πεδία των μαχών με ελικόπτερα και
αεροπλάνα από τα οποία πηδούν χωρίς αλεξίπτωτο μόλις αυτά αγγίξουν το έδαφος.
Έχουν κι έτσι απώλειες, αλλά πάντως πολύ λιγότερες από όσες θα είχαν αν
έπεφταν από τον ουρανό. Άλλωστε ο σύγχρονος πόλεμος, που συχνά γίνεται σε
πυκνοκατοικημένες πόλεις όπου παντού περιμένουν ελεύθεροι σκοπευτές με το όπλο
στο χέρι, δεν προσφέρεται για ρίψεις αλεξιπτωτιστών.
Οι πρώτοι που έπεσαν από τον ουρανό

ΑΡΑΓΕ ΠΟΙΟΙ ήταν οι πρώτοι στρατιώτες που έπεσαν σαν κεραυνοί από τον
ουρανό; Δεν είναι βέβαιο, άλλοι λένε οι Ιταλοί και άλλοι οι Ρώσοι. Το βέβαιο
είναι πως οι πρώτες ρίψεις αλεξιπτωτιστών για στρατιωτικούς σκοπούς έγιναν
στις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Το 1918, τρεις νεαροί Ιταλοί αξιωματικοί
έπεσαν με αλεξίπτωτο στα μετόπισθεν των αυστριακών γραμμών, με σκοπό να
στείλουν με περιστέρια πληροφορίες για τις κινήσεις του εχθρού. Στον
Μεσοπόλεμο, οι Ρώσοι σκέφθηκαν τις ρίψεις στρατιωτικού υλικού με αλεξίπτωτο.
Οι Γερμανοί τούς μιμήθηκαν. H πρώτη συνδυασμένη ρίψη στρατιωτών και πολεμικού
υλικού έγινε από τους Γερμανούς το 1940, στη Νορβηγία.














