Tο σπιτικό… καύσιμο είναι το καλύτερο!

Άρχισε προχθές, για πρώτη φορά στην ελληνική αγορά, η διάθεση βιοντίζελ (σε
πρόσμειξη 2% στο υπάρχον ντίζελ), το οποίο θα κοστίζει από 0,8 έως 1 λεπτό
ακριβότερα από το συμβατικό καύσιμο. Ωστόσο, η χώρα μας βρίσκεται ακόμα πολύ
πίσω σε σχέση με τα ευρωπαϊκά πρότυπα, ενώ το νομοσχέδιο για τα βιοκαύσιμα
δεν… επιτρέπει τη χρήση καθαρών φυτικών ελαίων, τη στιγμή που η τεχνολογία
υπάρχει, είναι ελληνική και το κόστος της είναι κάθε άλλο παρά απαγορευτικό.
Κι αυτό, την ώρα που στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες η παραγωγή
βιοκαυσίμων στο σπίτι από φυτικά ή ζωικά λίπη γίνεται ένα από τα πιο δημοφιλή
χόμπι…

Τα βιοκαύσιμα που φτιάχνονται στο… σπίτι (κυρίως βιοντίζελ από οργανικά
οικιακά απόβλητα, όπως τηγανισμένο λάδι κ.λπ.) αποτελούν εναλλακτικό και
οικονομικό καύσιμο για τα αυτοκίνητα που κινούνται με πετρέλαιο.

Πράγματι, μπορείτε να τα φτιάξετε και μόνοι σας. Στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι
πια πολύ συνηθισμένο… χόμπι η παραγωγή βιοντίζελ σε κήπους και σε γκαράζ,
ενώ στη Βρετανία μια περιβαλλοντική οργάνωση (η Lili – Low Impact Living
Initiative) παραδίδει σχετικά μαθήματα και το ενδιαφέρον αυξάνεται με
γεωμετρική πρόοδο. Το κόστος του εξοπλισμού και των υλικών που απαιτούνται για
να μετατρέψουν τα οργανικά οικιακά απόβλητα σε βιοντίζελ δεν είναι
απαγορευτικό: υπολογίζεται γύρω στα 1.500 ευρώ. Τα αποτελέσματα περιγράφονται
ως «σίγουρα» για κάποιον που έχει εκπαιδευτεί, αν και δύσκολα πετυχαίνει
κανείς τις ακριβείς προδιαγραφές.

Το σίγουρο πάντως είναι πως το βιοντίζελ μπορεί να χρησιμοποιηθεί, σε
πρόσμειξη με ντίζελ κατά 5%, χωρίς να χρειάζεται την παραμικρή μετατροπή η
μηχανή ενός ντιζελοκίνητου αυτοκινήτου. Με τις απαιτούμενες μετατροπές, μια
μηχανή μπορεί να καίει ακόμα και 100% βιοντίζελ. Το βιοντίζελ παράγεται από
φυσικές ανανεώσιμες πηγές, όπως καινούργια ή χρησιμοποιημένα φυτικά έλαια ή
ζωικά λίπη. Ανάμεσα στα πλεονεκτήματά του είναι ότι μπορεί να ανακυκλωθεί
(είναι βιοδιασπώμενο), είναι μη τοξικό, δεν περιέχει θείο και επικίνδυνες
οργανικές ενώσεις. Όπως εξηγεί η Δήμητρα Θεοδώρου από το Τμήμα Χημείας του
Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στα μειονεκτήματά του βιοντίζελ
είναι η αύξηση της αιθάλης στα καυσαέρια.

Στην Ελλάδα πειράματα με βιοντίζελ από σογιέλαιο, βαμβακέλαιο και ηλιέλαιο
γίνονται από τη Σχολή Χημικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου,
όπου, στο πλαίσιο πιλοτικού προγράμματος που χρηματοδοτεί η Γενική Γραμματεία
Έρευνας και Τεχνολογίας, παράγονται περίπου 200 λίτρα (1 βαρέλι) βιοντίζελ την
ημέρα, ενώ δύο μονάδες παραγωγής βιοντίζελ λειτουργούν στο Κιλκίς και στον
Βόλο.

Καλές προοπτικές. Έρευνα του Κέντρου Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας
περιγράφει τις ελληνικές δυνατότητες παραγωγής βιοντίζελ ως εξής: τα
εκκοκκιστήρια και σπορελαιουργεία της Βόρειας και Κεντρικής Ελλάδας μπορούν να
παράγουν περίπου 80.000 τόνους βιοντίζελ από βαμβακέλαιο τον χρόνο.

Το ηλιέλαιο που παράγεται στον Νομό Έβρου μπορεί να δώσει περίπου 9.000 τόνους
βιοντίζελ τον χρόνο, ενώ τα τηγανισμένα έλαια από χώρους μαζικής εστίασης
(ξενοδοχεία, εστιατόρια, στρατόπεδα) και τις μεγάλες αλυσίδες fast food
μπορούν να δώσουν μέχρι και 1.000 τόνους βιοντίζελ.

Συνολικά υπολογίζετε ότι η Ελλάδα μπορεί να παράγει πάνω από 900.000 τόνους
βιοκαύσιμα το χρόνο.

O ελληνικός νόμος δεν αναγνωρίζει το φυτικό λάδι

Μια ελληνική τεχνολογία επιτρέπει σε πετρελαιοκινητήρες αυτοκινήτων, φορτηγών
και πλοίων να καίνε – αντί για πετρέλαιο – 100% φυτικό λάδι από ελαιοκράμβη,
προσφέροντας οικονομία έως και 40%. Χρειάζεται απλά η προσθήκη ενός
εξαρτήματος (ένας λεπτός, μικρός κύλινδρος), το οποίο δεν κοστίζει πάνω από
300 ή 400 ευρώ. Χρειάζεται επίσης το φυτικό λάδι από ελαιοκράμβη να
αναγνωρίζεται ως βιοκαύσιμο, πράγμα το οποίο στην Ελλάδα… δεν ισχύει!

Όπως εξηγεί ο κ. Κώστας Παυλίδης, πρόεδρος στην εταιρεία Ελληνικά Βιοκαύσιμα,
η οποία κατέχει τη σχετική πατέντα και εδρεύει στον Αλμυρό Βόλου «η τεχνολογία
RSoil, που επιτρέπει την καύση 100% φυσικού κραμβέλαιου όπως και η τεχνολογία
FCR, μέσω της οποίας μειώνεται η κατανάλωση καυσίμου σε όλους τους κινητήρες
εσωτερικής καύσης μέχρι και 30%, εφαρμόζονται με επιτυχία σε πολλές ευρωπαϊκές
χώρες, όπως η Γερμανία και η Αυστρία, ενώ μόλις υπογράψαμε συμφωνίες για την
αξιοποίησή τους στην Αυστραλία και την Αφρική. Στην Ελλάδα, όμως, δεν μπορεί
να χρησιμοποιηθεί, καθώς το λάδι από ελαιοκράμβη αλλά και όλα τα καθαρά φυτικά
έλαια δεν θεωρούνται… βιοκαύσιμα και δεν αποφορολογούνται».

Πιέσεις από τα διυλιστήρια. Το νομοσχέδιο σχετικά με τα βιοκαύσιμα, το
οποίο κατατέθηκε πρόσφατα στη Βουλή με στόχο να προωθήσει τη χρήση βιοκαυσίμων
στην ελληνική αγορά, φωτογραφίζει ως μόνο βιοκαύσιμο το βιοντίζελ. «Για λόγους
άγνωστους και μη προφανείς, οι αρμόδιοι φορείς δεν συμπεριέλαβαν στη λίστα των
προς αποφορολόγηση βιοκαυσίμων το κραμβέλαιο και γενικότερα τα καθαρά φυτικά
έλαια, παρ’ όλο που – σύμφωνα με την ευρωπαϊκή οδηγία 2003/30/EK – ανήκουν
στην κατηγορία των βιοκαυσίμων», τονίζει ο κ. Παυλίδης. Ορισμένοι, ωστόσο,
εκτιμούν ότι το «νομοθετικό κενό» ήρθε ως αποτέλεσμα πιέσεων από τα
διυλιστήρια και το υπάρχον σύστημα διανομής καυσίμων, φορείς δηλαδή που θα
αντιμετώπιζαν ισχυρό ανταγωνισμό αν, εκτός από την πρόσμειξη, επιτρεπόταν και
η χρήση αμιγών φυτικών ελαίων.

Ήδη η Ελλάδα έχει καθυστερήσει σημαντικά στην αξιοποίηση των βιοκαυσίμων
(σύμφωνα με την E.E., από το 2005 τα βιοκαύσιμα στη χώρα μας θα έπρεπε να
αποτελούν τουλάχιστον το 2% των καυσίμων κίνησης). Όπως σημειώνει ο
περιβαλλοντολόγος κ. Στέλιος Ψωμάς «το 2005 πέρασε, αφήνοντας την Ελλάδα στο
μηδέν. Τώρα πρέπει να δουλέψουμε διπλά και γρηγορότερα για να πετύχουμε τον
στόχο μας για το 2006, ο οποίος είναι η συνολική παραγωγή 91.000 τόνων
βιοκαυσίμων».

LINKS: * http://journeytoforever.org/biodiesel-make.html
* http://www.lowimpact.org/ http://www.energea.at/en-info.html
* http://www.biofuels.fsnet.co.uk/