ANAΛΩΣIMA Ο άγιος ο ξενόφερτος και ο ξενιτεμένος

Τι τον αγριοκοιτάς τον έρμο τον Πακιστανό; Μέσα στο κρύο στέκεται στο φανάρι,
απλώνει το μπουκέτο τα ζουμπούλια. Λουλούδια προσπαθεί να σου πουλήσει ο
έρμος, είναι του Αγίου Βαλεντίνου σήμερα (δημοσιογραφικά χθες), πάρε ένα
μπουκετάκι να πας στο κορίτσι σου. Δεν θα σε κακοχαρακτηρίσουν, μη φοβάσαι. Το
ξέρουν όλοι ότι είσαι τύπος σοβαρός, βαρύς κι ασήκωτος, πως δεν εκδηλώνεσαι κι
ότι θεωρείς κιτς όλες αυτές τις κόκκινες καρδούλες. Για σκέψου το καλά, όμως,
τι έχεις να αντιπροτείνεις; Σε ποιο δρόμο, με ποιο στυλ καλλιέργησες τις
εκδηλώσεις αγάπης; Μήπως έμαθες να γράφεις ποιήματα και της τα στέλνεις με το
ταχυδρομείο, ηλεκτρονικό και συμβατικό; Μήπως ξέρεις κιθάρα και θα της
τραγουδήσεις κάτω από το παράθυρό της; Μήπως της αγόρασες χρυσαφικό ή άρωμα,
μήπως έκλεισες τραπέζι σε κυριλέ εστιατόριο, ετοίμασες καμιά ερωτική
εξομολόγηση, θυμήθηκες να την κοιτάξεις το πρωί βαθιά στα μάτια; Όχι, όλα αυτά
τα θεωρείς εμπορική εκμετάλλευση ενός ξενόφερτου αγίου, την έχεις την κριτική
και το σνομπάρισμα πολύ πιο εύκολα από την αναγνώριση κι από την τρυφερότητα.
Έμαθες να είσαι αυστηρός, να ειρωνεύεσαι, να γελάς σαρκαστικά με ό,τι θεωρείς
συναισθηματισμούς και όταν ήρθε το συναίσθημα έπεσες στην πιο βαθιά αμηχανία.
Άφαντες οι λέξεις, οι φράσεις, οι προσεγγίσεις, μόνο να σωπαίνεις μπορείς, πώς
να βγεις από το πρότυπο του αυτάρκη, που δεν χρειάζεται κανέναν, δεν ξέρεις.
Και να, σου απλώνει ο άγιος χείρα βοηθείας, πάρε τα λουλουδάκια και τα
σοκολατάκια, πάρε και μια βαθιά ανάσα και προχώρα. Ο άγιος ο ξενόφερτος είναι
αυτός ο ξενιτεμένος φτωχός Πακιστανός, δέξου την ευλογία του και τη βοήθειά
του.