Πέτρες με ψυχή

Στον χώρο Τέχνης «Περιπλάνηση της Γλυφάδας» (Δούσμανη 5) αυτά τα μικρά, λίθινα
ανθρωπάκια, που αγναντεύουν τον κόσμο με ορθάνοιχτα μάτια, συνήθως χωράνε στη
χούφτα. Έχουν όμως τη χάρη του γλύπτη. Στέκονται στις σελίδες του καταλόγου
σαν μεγάλα μνημειακά έργα, δουλεμένα με αδρότητα και σιγουριά. Ξύλο, πωρόλιθο,
μέταλλο, σκληρή ηφαιστειακή πέτρα και μάρμαρο. Όλα τα δούλεψε η Αργυρώ για να
εκφράσει το αγνάντεμα πίσω από τη μάντρα και πίσω από τα σίδερα της φυλακής,
το φιλί και το αγκάλιασμα του παιδιού προς τη μάνα κι άλλα πολλά συναισθήματα,
μορφές και σκέψεις στην πέτρα. Αν δεν έγιναν τα μεγάλα έργα, φταίει ο αιώνας
που δεν άφησε παρά ελάχιστο χώρο στη μεγάλη γλυπτική. Έτσι πορεύτηκε και η
γλύπτρια. Πάλι ες σμικρόν γενναία.