Σκίτσα δίχως ουσία

ΕΙΔΑ τα σκίτσα μόλις πρόσφατα. Και πρέπει να πω ότι η πρώτη μου
αντίδραση ήταν: «Τι αδύναμες γελοιογραφίες!». Ίσως να μην καταλαβαίνω το
δανικό χιούμορ, αλλά μόνο μία από τις 12 – αυτή που απεικονίζει το τουρμπάνι
του Μωάμεθ σαν βόμβα – μοιάζει να έχει κάποιο νόημα. Ακόμα και αυτή, όμως,
είναι μια αδύναμη γελοιογραφία. Είναι αμφιλεγόμενη. Μπορεί να την ερμηνεύσει
κανείς με δύο τρόπους: είτε η τρομοκρατία χρησιμοποιεί τον «μανδύα» του Ισλάμ,
μεταμφιέζεται σε Μωάμεθ, είτε ο ίδιος ο Μωάμεθ είναι τρομοκράτης. Δεν μου
αρέσει αυτή η αμφισημία στις γελοιογραφίες. Θα μπορούσαμε να παρερμηνεύουμε
πλήρως τις προθέσεις του σκιτσογράφου. Προσωπικά, ως σκιτσογράφος, θεωρώ ότι
τα έργα μας πρέπει πάντα να έχουν έναν σκοπό. Και δεν μπορώ να βρω κάποιον
σκοπό σ’ αυτά τα σκίτσα, μου φαίνονται ανώφελα. Ανούσια. Αν θέλει κανείς να
απεικονίσει το Ισλάμ, δεν υπάρχει λόγος να δείξει τον Προφήτη.

Ο Πίτερ Μπρουκς είναι σκιτσογράφος των «Times»