H… μαμά των Gucci και των Fnac επενδύει στη Nότια Eυρώπη

Ο Francois Pinault (στη φωτό δεξιά με τον Γερμανό σχεδιαστή Karl Lagerfeld, στα εγκαίνια των νέων γραφείων του οίκου δημοπρασιών Christie’s, το 2000 στο Παρίσι) συνέλαβε την ιδέα να ενώσει διάσημες μάρκες υπό τη σκέπη μιας εταιρείας συμμετοχών

Όσοι πίνουν κρασί Chateu Latour, αγοράζουν τσάντες Gucci, ρούχα Yves Saint
Laurent, ψωνίζουν βιβλία και CD από τα Fnac ή παραγγέλνουν ένα πουλόβερ από
τους καταλόγους προϊόντων Lerner και Lane Bryant, είναι πελάτες του Ομίλου
PPR, του οποίου ηγείται ο Francois Henri Pinault, κληρονόμος μιας από τις
μεγαλύτερες εταιρείες ειδών πολυτελείας στη Γαλλία και σε ολόκληρο τον κόσμο.

Πρώτος ο πατέρας τού κ. Pinault συνέλαβε την ιδέα να συγκεντρώσει ένα «βαρύ
πυροβολικό» από πασίγνωστες μάρκες και να τις ενώσει κάτω από την ομπρέλα μιας
εταιρείας συμμετοχών, της Artemis. Έπειτα, τη διαχείριση των εταιρειών που
ανήκουν στην Artemis ανέλαβε μια εταιρεία που θα εξυπηρετούσε ακριβώς αυτόν
τον σκοπό, η PPR.

Ο ιθύνων νους πίσω από την PPR ακολούθησε τη δική του πολιτική στη διαχείριση
της εταιρείας. Δεν τοποθέτησε ποτέ τον εαυτό του στη θέση του επικεφαλής,
προτιμώντας να αναθέσει τον ρόλο αυτό σε μάνατζερ με καλή φήμη στην αγορά,
τους οποίους προσέλαβε ακριβώς για τον σκοπό αυτό. Έτσι, στο πηδάλιο της PPR
βρέθηκε ο Serge Weinberg, τον οποίο στη συνέχεια διαδέχτηκε ο σημερινός
επικεφαλής της εταιρείας, ο υιός Pinault. Διάσημος μάνατζερ που πέρασε από την
εταιρεία ήταν, επίσης, ο πρώην δικηγόρος Domenico De Sole, ο οποίος οδήγησε σε
αναγέννηση την Gucci, τη δεκαετία του ’90.

Αλλαγές από τον υιό

Ο Francois – Henri Pinault πήρε τα ηνία του Ομίλου από τον πατέρα του το 2003
και προχώρησε σε αρκετές αλλαγές στη δομή της διοίκησης. Στην Yves Saint
Laurent τοποθέτησε επικεφαλής τη Valerie Hermann, στη θέση του οικονομικού
διευθυντή της PPR τον Jean Francois Palus και στη θέση του επικεφαλής της
Conforama, εταιρείας που δραστηριοποιείται στην αγορά επίπλου, τον Christophe
Cuvillier.

H PPR δραστηριοποιείται σε πολλές χώρες του κόσμου. Όμως, η εταιρεία
εξακολουθεί να βασίζει σε σημαντικό βαθμό τα έσοδά της στη γαλλική αγορά. Από
τη γαλλική αγορά, σημειώνει σε έκθεσή του ο αναλυτής της HSBC, Antoine Belge,
«προέρχεται το 58% των εσόδων» της εταιρείας. Ο ίδιος ο κ. Pinault αναγνωρίζει
το πρόβλημα: «Εξαρτόμαστε σε μεγάλο βαθμό από τη γαλλική οικονομία», λέει.

«Άνοιγμα» στο εξωτερικό

Ο γιος του Pinault, Francois – Henri, που ανέλαβε τα ηνία της PPR το 2003: «Ο μόνος τρόπος για να πιάσει κανείς τον παλμό της αγοράς, είναι να παρουσιάσει ένα χαρτοφυλάκιο από μάρκες»

Ο επικεφαλής της PPR, όμως, δεν πρόκειται να μείνει με σταυρωμένα χέρια.
Στόχος του, όπως λέει, είναι να αυξήσει το ποσοστό εσόδων από ξένες αγορές, με
στόχο να φτάσει στο 60% (επί των συνολικών εσόδων) μέσα στα επόμενα τρία
χρόνια. Για να το πετύχει αυτό, έχει θέσει δύο βασικές προτεραιότητες. Πρώτα
απ’ όλα φιλοδοξεί να επεκτείνει τις δραστηριότητες της PPR σε χώρες της Νότιας
Ευρώπης, όπως είναι η Ελλάδα, η Ισπανία και η Ιταλία, όπου η εταιρεία
λειτουργεί καταστήματα Fnac και εκθέσεις επίπλων (και ειδών σπιτιού)
Conforama. Έπειτα, η εταιρεία φιλοδοξεί να αυξήσει ακόμη περισσότερο τις
δραστηριότητές της στις ΗΠΑ (τη μεγαλύτερη καταναλωτική αγορά στον κόσμο),
όπου θέλει να προωθήσει πιο δυναμικά – εκτός από τα Gucci – τα προϊόντα
Redcats. Πρόκειται για δίκτυο που προσφέρει αγορές προϊόντων από το σπίτι και
προωθεί προϊόντα με εμπορικά ονόματα όπως τα Chadwick’s, τα Lerner και τα Lane
Bryant.

H… συνταγή

Βασικός στόχος εταιρειών – κολοσσών όπως η PPR είναι να διαθέτουν ένα
«χαρτοφυλάκιο», στο οποίο να περιλαμβάνονται αρκετά γνωστά εμπορικά ονόματα,
ώστε να μην εξαρτώνται από τις πωλήσεις μιας μόνο μάρκας. Για παράδειγμα,
μπορεί η Gucci να είναι η κινητήρια δύναμη της PPR, όμως σημαντικό μέρος των
κερδών που αποφέρει στη μητρική εταιρεία διοχετεύεται για την κάλυψη απωλειών
από άλλες μάρκες που είναι ζημιογόνες.

Όπως λέει ο κ. Pinault, η Gucci έφερε πέρυσι στην εταιρεία πωλήσεις αξίας 1,5
δισ. δολαρίων, ποσό που αναμένεται να διπλασιαστεί μέσα στα επόμενα τρία
χρόνια. Ακόμη και η Yves Saint Laurent, που το τελευταίο διάστημα δεν είχε
φέρει στην εταιρεία τα αναμενόμενα αποτελέσματα, παρουσιάζει τώρα πολύ
καλύτερα οικονομικά μεγέθη. Ο κ. Pinault φιλοδοξεί να δει τα έσοδα της Yves
Saint Laurent να φτάνουν τα 300 εκατ. ευρώ έως το 2009. Για το 2005, οι
αναλυτές εκτιμούν ότι τα έσοδα της εταιρείας διαμορφώθηκαν σε περίπου 160
εκατ. ευρώ. «Τα μεμονωμένα προϊόντα δεν έχουν μεγάλη επίδραση στην αγορά»,
εξηγεί ο κ. Pinault, και προσθέτει με νόημα: «Ο μόνος τρόπος (για να πιάσει
κανείς τον παλμό της αγοράς) είναι να το κάνει παρουσιάζοντας ένα χαρτοφυλάκιο
από μάρκες».

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΔΙΕΘΝΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ