SΟS για κλωστοϋφαντουργίες

Περισσότερα λουκέτα και «επιδημία» απολύσεων στην κλωστοϋφαντουργία, που
ήδη μετρά 40.000 χαμένες θέσεις εργασίας, έρχονται στο μέλλον. H ανεργία στον
κλάδο χτυπά ήδη «κόκκινο» και κατά περιπτώσεις αγγίζει έως και το 60% σε
νομούς όπως η Νάουσα.

Τα «μαύρα σύννεφα» για τον κλάδο περιγράφει μελέτη του Ιδρύματος Οικονομικών
και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ), που προβλέπει ακόμα μεγαλύτερη συρρίκνωση τα
επόμενα χρόνια, εξαιτίας των φθηνών εισαγόμενων κυρίως κινέζικων και ινδικών
προϊόντων.

Απροετοίμαστες

Το σημαντικότερο πρόβλημα, σύμφωνα με τη μελέτη, συνδέεται με τον ισχυρό
ανταγωνισμό που δέχεται ο κλάδος, κυρίως από χώρες χαμηλού κόστους, ύστερα από
την πλήρη απελευθέρωση της αγοράς κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων που
πραγματοποιήθηκε στις αρχές του 2005. «Το άνοιγμα της παγκόσμιας αγοράς στα
προϊόντα τρίτων χωρών», επισημαίνει το ΙΟΒΕ, «βρήκε απροετοίμαστες τις
περισσότερες εγχώριες κλωστοϋφαντουργικές εταιρείες, με αποτέλεσμα να μην
μπορέσουν να αντιδράσουν αποτελεσματικά στο νέο περιβάλλον». Και προσθέτει ότι
κατά την κρίσιμη περίοδο 1994 – 2004 που προηγήθηκε της μετάβασης από το
καθεστώς της πλήρους προστασίας σε εκείνο της ελεύθερης αγοράς (το 2005), οι
περισσότερες εγχώριες κλωστοϋφαντουργικές επιχειρήσεις αδράνησαν.

Δάνεια γιοκ

Σαν να μην έφτανε αυτό το δυσμενές περιβάλλον, οι τράπεζες εμφανίζονται
απρόθυμες να χορηγήσουν μακροχρόνια δάνεια με αποτέλεσμα οι εταιρείες να
καταφεύγουν στην έσχατη και πλέον ασύμφορη λύση, αυτή του βραχυχρόνιου
δανεισμού.

Μοναδική ελπίδα για τον κλάδο – σύμφωνα πάντα με τη μελέτη – θα προκύψει
ενδεχομένως αν οι ελληνικές εταιρείες στραφούν από τα φθηνά στα ποιοτικά
προϊόντα, με παράλληλη έμφαση στη σμίκρυνση του χρόνου παράδοσης.

Υψηλές απαιτήσεις

Άλλη προοπτική επιβίωσης μπορεί να προκύψει και από την υιοθέτηση ενός
περισσότερο πελατοκεντρικού συστήματος παραγωγής και διανομής, ώστε να
μπορέσει ο κλάδος να καλύψει τις υψηλές απαιτήσεις της εγχώριας και ξένης
πελατείας. Σήμερα, ελάχιστες ελληνικές εταιρείες ένδυσης έχουν πετύχει να
διαμορφώσουν σχέσεις εμπιστοσύνης με μπουτίκ και καταστήματα ρούχων στις
δυτικοευρωπαϊκές αγορές, όπως στη Γαλλία, τη Γερμανία, τη Βρετανία, την Ιταλία
και τη Σουηδία, ενώ ακόμη λιγότερες είναι εκείνες που κατάφεραν να ανοίξουν τα
φτερά τους για τις ΗΠΑ και τον Καναδά. Παράλληλα, οι εγχώριες
κλωστοϋφαντουργίες πρέπει να στραφούν στη δημιουργία καταστημάτων boutique,
στα οποία διατίθενται τόσο συναφή (κλωστοϋφαντουργικά από διαφορετικές ύλες)
όσο και μη συναφή μεταξύ τους προϊόντα.