Έ-ε-ερχεται ο κύριος χιονιάς

Αν δεν δημιουργήσουμε και λίγο πανικό, πώς θα φανεί ότι παίρνουμε και μέτρα και ότι μάθαμε να αντιμετωπίζουμε την κακοκαιρία

H Σιβηρία κατεβαίνει Κυκλάδες, Κρήτη, διασχίζοντας Αττική και περίχωρα – με
τον Υπερσιβηρικό; Πολεμικός συναγερμός. Όλοι στα καταφύγια. Ψυχραιμία. Θα
πέσει πολικό ψύχος. Ψυχραιμία. Κουβέρτες και κονιάκ συγκεντρώνονται σε ειδικά
καταφύγια στην Εθνική Αθηνών – Θεσσαλονίκης για όσους αποκλειστούν στα χιόνια
– το είπε ο υπουργός κ. Βουλγαράκης. Ψυχραιμία. H κυβέρνηση σε ετοιμότητα. Στα
όπλα – στα όπλα! Ψυχραιμία. Ποια ψυχραιμία, αγαπητοί μου; Μας λέτε ότι θα
εισβάλουν οι άσπρες αρκούδες στη χώρα και θα κατέβουν να εγκατασταθούν στο
Σύνταγμα και μας λέτε ψυχραιμία;

Οι μετεωρολόγοι στα δελτία ειδήσεων επιμένουν πως έχουμε δει και
χειρότερα, αλλά ποιος ακούει; Ρεπόρτερ έχουν σταλεί στην Υπηρεσία Πολιτικής
Προστασίας και δείχνουν από πού θα περάσει το κακό – που λέει ο λόγος.

Χάρτες στις μικρές οθόνες. Προφυλαχθείτε. Ψυχραιμία!

Πικρή ειρωνεία τα πλάνα από τη Μόσχα – όπου ο «σιβηρικός χειμώνας» δεν είναι
ευφημισμός των δελτίων ειδήσεων, αλλά σκληρή πραγματικότητα – δείχνουν την
τραγική μοίρα των αστέγων. Εκεί που το ψύχος είναι στ’ αλήθεια πολικό. Εκεί
που οι συνθήκες της ζωής δεν χωρούν ούτε αστεία ούτε υπερβολές για την
τηλεθέαση, εκεί που δεν υπάρχει έλεος για όσους βρίσκονται στη δίνη μιας
αγοράς που άνοιξε βίαια τις πύλες στην πιο άγρια μορφή του κέρδους και
πληρώνουν ακόμη και τον καιρό με τη ζωή τους. Μια Μοσχοβίτισσα άστεγη
γιαγιούλα, τρέμοντας εύχεται στον φακό να πεθάνει πριν την σκοτώσει το κρύο.

Δίπλα στις λιγοστές αλλά τόσο εύγλωττες εικόνες από τον ρωσικό χειμώνα
με τα πραγματικά θύματά του, οι θεατρινισμοί των εγχώριων τηλεπαραθυράτων
«σχολιαστών» του επερχόμενου εγχώριου ψύχους μοιάζουν με κακόγουστες μιμήσεις
Χορού τραγωδίας, όπου οι ηθοποιοί χτυπιούνται και μαλλιοτραβιούνται για να
υπογραμμίσουν την τραγικότητα του κειμένου. Και, αλίμονο, ο πανικός δεν
αποφεύγεται. Σε ορισμένες περιοχές οι νομάρχες δεν διστάζουν να πουν: «Γίνεται
πανζουρλισμός! Ο κόσμος έχει τρομοκρατηθεί».

Ορισμένοι καταγγέλλουν προκαταβολικώς τις ολιγωρίες της κυβέρνησης. Άλλοι πάλι
σπεύδουν να επιδείξουν το αντίθετο, την ετοιμότητα της κυβέρνησης. H μεγάλη
ευκαιρία. Δημιουργείται κλίμα αναμονής του χειρότερου, κλίμα φόβου, για να
υπάρχει το κατάλληλο φόντο το οποίο θα προβάλει την «προνοητικότητα της
κυβέρνησης».

Με τον υπότιτλο να φιγουράρει απειλητικά στην οθόνη – «φονικός χιονιάς» ή «η
επέλαση του πολικού ψύχους» και άλλα παρόμοια – η παράσταση που δίνεται
ξεπερνά κάθε σατιρική φαντασία. Γιατί μόνο σαν κυνική σάτιρα θα μπορούσε να
εκλάβει κανείς την εθνική υστερία – για την ακρίβεια την αθηναϊκή υστερία,
γιατί οι κάτοικοι του Νευροκοπίου ή και της Καστοριάς μάλλον θα πλήττουν –
μπροστά στις νιφάδες του χιονιού. Σαν να υποδυόμαστε πώς θα ήταν αν πραγματικά
ζούσαμε σε συνθήκες πολικού ψύχους.

Για να είμαστε ειλικρινείς, τα πλάνα από προηγούμενες σκληρές καιρικές
συνθήκες – οι οποίες είχαν συνδυαστεί με την ασυνειδησία ορισμένων οδηγών,
ιδίως νταλικέρηδων, που χωρίς αλυσίδες δίπλωναν και μπλόκαραν τα οδικά δίκτυα
και απειλούσαν τη ζωή των ταξιδιωτών – στάθηκαν πολύτιμα μαθήματα. Πνιγμένοι
σε μια κουταλιά χιόνι, τότε, λες και είχαμε βγει από σενάριο των Μόντι
Πάιθονς, πάντως διδαχθήκαμε τα αυτονόητα. Ότι οι Αρχές δεν είναι
διακοσμητικές, αλλά ασκούν και προληπτικό έλεγχο.

Αλλά από εκείνες τις εικόνες μέχρι τον πανικό τού «έ-ε-ερχεται ο
μπαμπούλας-ψύχος» υπάρχει μια μεγάλη απόσταση, που κανονικά θα ‘πρεπε να έχει
γεφυρωθεί από την ωριμότητα πολιτών και κράτους. Εξακολουθούμε να δίνουμε την
εικόνα μιας αδιάκοπης σχολικής εκδρομής, όπου την ανεμελιά τη διακόπτουν οι
«συνοδοί» καθηγητές, επιστρατεύοντας διάφορα τρομοκρατικά παραδείγματα
προκειμένου να κρατήσουν τον έλεγχο των ξεσαλωμένων εφήβων, αλλά να επιδείξουν
και τη δική τους χρησιμότητα.