Eικονική πραγματικότητα…

ΠΩΣ TO ΕΛΕΓΕ εκείνο το ωραίο ο κ. K. Καραμανλής, όταν ήταν αρχηγός της
αξιωματικής αντιπολίτευσης; Ότι στην Ελλάδα του κ. K. Σημίτη, ζούσαμε μία
«εικονική πραγματικότητα». Ότι τα πράγματα δεν ήταν όπως τα έλεγαν οι αριθμοί,
αλλά όπως τα ένιωθαν οι άνθρωποι. Ότι δεν ευημερούσε η οικονομία, αλλά κάποιοι
ολίγοι διαπλεκόμενοι. Ότι το ΠΑΣΟΚ δεν ασχολιόταν με τίποτε άλλο, παρά με το
μοίρασμα της «πίτας» στους εκλεκτούς του…

Και τι διαφορετικό συμβαίνει σήμερα; Όχι και σπουδαία πράγματα: H Ελλάδα δεν
είναι χώρα επενδύσεων – μήπως θυμάστε καμιά μεγάλη ξένη επιχείρηση που ήλθε
στη χώρα μας επί των ημερών της Νέας Δημοκρατίας, για να φτιάξει κάποιο
εργοστάσιο, ένα εργαστήριο, μια αποθήκη, να βάλει τέλος πάντων ένα τούβλο πάνω
στο άλλο; Μάλλον δεν θυμάστε, διότι δεν υπήρξε τέτοια επιχείρηση. Αντίθετα,
από εξαγορές, άλλο τίποτε. Και τι είναι οι εξαγορές; Αέρας – σε αγοράζω, με
αγοράζεις, γίνεται παιχνίδι στο Χρηματιστήριο κι έχει ο Θεός…

H πίτα και ο σκύλος…

ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ; Ναι, η ξεχασμένη Σοφοκλέους, που όλο ανεβαίνει, μ’
ετούτα και μ’ εκείνα. Ακόμα ηχούν στα αυτιά των επενδυτών – και των…
«επενδυτών» – οι εκ πρώτης όψεως αδικαιολόγητες φράσεις του υπουργού
Οικονομίας, ο οποίος τους κάλεσε, εν μέσω της ευφορίας των παραλίγο 4.000
μονάδων του Γενικού Δείκτη, «να θυμηθούν το ’99». Τι σημαίνει αυτό; Ότι η
κυβέρνηση άρχισε να ενδιαφέρεται για τους μικροεπενδυτές; Όχι – απλώς ότι
θέλει και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο. Αν δηλαδή τα
χρηματιστηριακά πάνε καλά, όλοι θα απονείμουν τα εύσημα στην κυβέρνηση. Αν δεν
πάνε καλά, ο κ. Αλογοσκούφης θα κραδαίνει την απομαγνητοφώνηση της
προειδοποίησής του…

H Σοφοκλέους ανεβαίνει, αλλά η Κόκα Κόλα κάνει αναδιάρθρωση, τα Λιπάσματα
κλείνουν εργοστάσια – και η ζωή συνεχίζεται. H κυβέρνηση επαίρεται για μείωση
της ανεργίας – τη στιγμή που οι απολυμένοι γίνονται κάθε ημέρα και
περισσότεροι. Μιλούν για πακτωλό επενδύσεων, που δεν φαίνεται ούτε με το
κιάλι. Μήπως κάποιος πρέπει να τους μιλήσει για την εικονική πραγματικότητα;