ANAΛΩΣIMA Πακιστανικά Xριστούγεννα

Φέτος ο λαμπρός αστήρ των Χριστουγέννων φώτισε εκ δυσμών προς ανατολάς.
Ανάμεσα στο κυνηγητό των προθεσμιών για αγορά ακινήτων, για πληρωμή της
Εφορίας, για ετοιμασίες δώρων και λαμπερών σουαρέ, γλίστρησε το παράξενο,
εξωτικό και ανατολίτικο ζήτημα των Πακιστανών που ανακρίθηκαν από πράκτορες
της ΕΥΠ και λούστηκε με το φως από τα λαμπιόνια τα οποία πλημμύρισαν τις
χειμωνιάτικες νύχτες. Για δες λοιπόν, για δες, εγεννήθη παρ’ ημίν παιδίον.
Δηλαδή η αντίληψη ότι κάθε άνθρωπος, ακόμα κι αν είναι Πακιστανός μετανάστης,
δυστυχής και φοβισμένος και κυνηγημένος, ξένος κι ανεπιθύμητος, ακόμα κι αν
μιλάει χάλια τα ελληνικά και τα αγγλικά με βαριά προφορά, έχει ανθρώπινα
δικαιώματα και η καταπάτησή τους μπορεί να κινητοποιήσει τη Δικαιοσύνη. Δόξα
εν υψίστοις! Μπορεί να ξεκίνησε η υπόθεση λίγο λοξά, να προχώρησε κάπως
απρόσμενα, αλλά δεν χωράει αμφιβολία, αφού ο εισαγγελέας ανέλαβε πλέον να
εξετάσει την υπόθεση απαγωγής Πακιστανών, οι μετανάστες είναι άνθρωποι και
έχουν δικαιώματα, μετέχουν στην ουσία του δικαίου, κι ούτε οι αρχές και οι
κυβερνήσεις και οι πράκτορες μπορούν να τους προσβάλλουν ατιμώρητα. Δεν
πειράζει λοιπόν που η Ομόνοια, η πλατεία των μεταναστών, δεν στολίστηκε φέτος
με το ωραίο δάσος της από έλατα, όπως πέρυσι, δεν πειράζει που την άφησαν στα
χέρια διαφημιστών και εμπόρων, αφού στις συνειδήσεις των πολιτών της χώρας μας
η ιδέα της ισότητας και της δικαιοσύνης άπλωσε λίγο τις ρίζες της, πέταξε τα
νέα της κλαδιά, με μπάλες γυαλιστερές, με χρωματιστά κουτιά και με την παλιά
καλή διακήρυξη που ξεκίνησε από τη Δύση αλλά ακαταμάχητα και με βιά μετράει τη
γη, των δικαιωμάτων του ανθρώπου που είναι ίδια και απαραβίαστα για όλους.