Παίζει πάλι το χαρτί της μεταρρύθμισης

Παρ’ ότι ταλαιπωρημένη, πολιτικά πληγωμένη και με την κοινή γνώμη
δυσφορούσα, η νεοδημοκρατική κυβέρνηση κλείνει τη χρονιά ελπίζοντας σε
αντιστροφή των δυσμενών τάσεων κατά το 2006.

Ευνοήθηκε από τη συγκυρία στις τελευταίες ημέρες του 2005, εκμεταλλεύθηκε
επικοινωνιακά το αποτέλεσμα της Συνόδου Κορυφής των Βρυξελλών, επιχείρησε με
τις ΔΕΚΟ και το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές να ξαναζωντανέψει τον
μύθο των μεταρρυθμίσεων και βεβαίως ωφελήθηκε τα μέγιστα από την αδυναμία του
ΠΑΣΟΚ να κινηθεί οργανωμένα και αποτελεσματικά κατά τη συζήτηση του
προϋπολογισμού στη Βουλή. Δημιούργησε με άλλα λόγια την ατμόσφαιρα ότι ελέγχει
την κατάσταση ή καλύτερα την ψευδαίσθηση ότι μπορεί να ξεπεράσει τις απώλειες
που είχε στη διάρκεια της χρονιάς που φεύγει.

H απορρόφηση του Γ’ ΚΠΣ

Γενική είναι η εντύπωση ότι το προηγούμενο διάστημα η κυβέρνηση ένιωσε να
απειλείται. Δεν είχε να επιδείξει σπουδαία αποτελέσματα, οι προεκλογικές
υποσχέσεις της έμειναν ανεκπλήρωτες, τα δημόσια οικονομικά δεν βελτιώθηκαν
όπως υποσχόταν και η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών βρέθηκε απέναντι
αδημονούσα και δυσφορούσα. Σ’ αυτό το κλίμα, τα 20,1 δισ. ευρώ του Δ’
Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης λειτούργησαν ως σανίδα σωτηρίας, ακόμη και αν
αποδεδειγμένα δεν ήταν αποτέλεσμα μεγάλης διαπραγματευτικής προσπάθειας. Το
ποσό όμως δεν είναι αμελητέο και η κυβέρνηση έχει πια κάτι χειροπιαστό να
επιδείξει, κρύβοντας και αυτές ακόμη τις αδυναμίες απορρόφησης του Γ’ ΚΠΣ.

Δικαιούται πλέον να υποστηρίζει ότι συμβάλλει και αυτή στην πρόοδο της χώρας.
H συγκεκριμένη εξέλιξη λοιπόν αναπτέρωσε τις ελπίδες της και ακόμη γνωρίζει
πως έχει να εισπράξει αρκετά από τα πολλά κεκτημένα της οκταετίας Σημίτη, των
οποίων τη σημασία παλαιότερα, αν δεν λοιδορούσε, την υποεκτιμούσε.

Είναι σχετικά ασφαλής η κυβέρνηση Καραμανλή, όπως θα ήταν και κάθε κυβέρνηση.
Δεν απειλείται από μεγάλη κρίση. Το νόμισμα είναι σταθερό, τα επιτόκια επίσης
– ακόμη και αν αυξηθούν κατά μισή μονάδα τη χρονιά που έρχεται, δεν συνιστούν
σοβαρή απειλή για την οικονομία.

Τα τραπεζικά δάνεια

Επ’ αυτών θα προσπαθήσει να χτίσει ό,τι μπορεί τη χρονιά που έρχεται ο Κώστας Καραμανλής για ν’ αλλάξει πρόσωπο η πολιτικά πληγωμένη νεοδημοκρατική διακυβέρνηση

Οι τράπεζες επίσης θα συνεχίσουν να τροφοδοτούν την κατανάλωση με τα 20 δισ.
ευρώ που κάθε χρόνο διοχετεύουν μέσω των δανείων στην οικονομία και έτσι ο
υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών κ. Γ. Αλογοσκούφης θα μπορεί να επαίρεται
ότι διατηρεί ισχυρή την ανάπτυξη, ανεξαρτήτως της δικής του συμβολής. Όπως
επίσης θα μιλάει για μείωση των ελλειμμάτων το 2005, κρύβοντας επιμελώς πως η
όποια πρόοδος είναι αποκλειστικά προϊόν των μη επαναλαμβανόμενων ολυμπιακών
δαπανών. Έχοντας λοιπόν ως βάση τα εργαλεία του περιφρονημένου παρελθόντος, η
κυβέρνηση Καραμανλή θα επιχειρήσει να κερδίσει τη μάχη του 2006 προσθέτοντας
τα ελάχιστα – εκείνα που προκαλούν το μικρότερο δυνατό κόστος.

Το Χρηματιστήριο και το «κόλπο» της Εμπορικής

TO ΣΤΡΑΤΗΓΗΜΑ του Κώστα Καραμανλή είναι βραδείας καύσεως, αλλά απλό στη
σύλληψή του: εκμετάλλευση των κεκτημένων της χώρας στον μέγιστο βαθμό και από
εκεί και πέρα μικρές επεμβάσεις και αναίμακτες συγκρούσεις σε περιοχές λίγο
πολύ υπονομευμένες, όπου δεν υπάρχουν δυνατότητες μεγάλης αντίστασης.

Έτσι, η κυβέρνηση ανοίγει το θέμα του ωραρίου των καταστημάτων έχοντας
συμμάχους τους «τρελαμένους» καταναλωτές και οικογενειάρχες, θέτει το ζήτημα
της μονιμότητας που εδώ και χρόνια προκαλεί το κοινό αίσθημα, αναμένεται να
επιτεθεί διά της υπουργού Παιδείας στους «αιώνιους» φοιτητές που προκαλούν εδώ
και δεκαετίες τους νοικοκυραίους, θα εφαρμόσει τις συμπράξεις δημόσιου και
ιδιωτικού τομέα που αποτελούν καθημερινή πρακτική εδώ και χρόνια στον
προηγμένο κόσμο, θα ανοίξει – όπως ο Πρωθυπουργός από το βήμα της Βουλής
ανήγγειλε – μακρά συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση ώστε να φέρει το
ΠΑΣΟΚ προ διλημμάτων και βεβαίως θα ιδιωτικοποιήσει την Εμπορική Τράπεζα,
προκειμένου να κινητοποιήσει την επιχειρηματική αγορά και να δημιουργήσει
«κλίμα» στο Χρηματιστήριο Αθηνών, μήπως και προκαλέσει αναζωπύρωση των
προσδοκιών.

Και η Τράπεζα Πειραιώς

Ειδικότερα, με την προσπάθεια ιδιωτικοποίησης της Εμπορικής μπορεί να επιτύχει
κινητοποίηση των τραπεζικών δυνάμεων της χώρας, καθώς το μέγεθός της είναι
ικανό να υπηρετήσει τους μύχιους πόθους μεγέθυνσης που όλοι οι τραπεζίτες
τρέφουν. Πληροφορίες αναφέρουν ότι πέραν των Γάλλων της Credit Agricole, οι
οποίοι κατά τα φαινόμενα θα τη διεκδικήσουν, θα υπάρξουν και εγχώριοι
μνηστήρες. Στην τραπεζική αγορά λέγεται μετ’ επιτάσεως ότι η Τράπεζα Πειραιώς
υπό τον Μιχ. Σάλλα θα δράσει επιθετικά και θα παρέμβει στη διαδικασία
ιδιωτικοποίησης, καθώς θεωρεί πως δεν θα έχει πολλές ευκαιρίες μεγέθυνσης στην
εσωτερική αγορά αν η Εμπορική περάσει σε γαλλικά χέρια. Αν αυτό επιβεβαιωθεί
και για την Εμπορική δημιουργηθεί κύμα προσφορών, τότε όντως θα υπάρξουν
συνθήκες αναγέννησης της χρηματιστηριακής αγοράς από το νέο έτος. Κάτι που
έχει ήδη προετοιμαστεί με την άνοδο του Γενικού Δείκτη σε επίπεδα υψηλότερα
των 3.600 μονάδων.

Όπως και να έχει, η κυβέρνηση θα επιχειρήσει να εισέλθει στο 2006 με άλλον
«αέρα». Αυτό αφήνει να διαφανεί άλλωστε με κάθε ευκαιρία ο κ. Αλογοσκούφης, ο
οποίος στις ιδιαίτερες συνομιλίες του ομολογεί ότι η χώρα έχει αποθέματα
δυνάμεων και από το 2007 θα είναι ικανή να προσφέρει ευκαιρίες κάλυψης των
ασθενών κοινωνικών ομάδων. Με άλλα λόγια η κυβέρνηση θα προσπαθήσει το 2006 να
δημιουργήσει την αίσθηση ότι έχει τον έλεγχο στα δημόσια οικονομικά, ώστε την
επόμενη χρονιά – κατά το προεκλογικό 2007 – να εμφανιστεί γαλαντόμα.

Λόγια και υποσχέσεις

Αυτά είναι τα σχέδια. Μέχρι τώρα η πραγματικότητα δεν τα δικαίωσε. Πολλές οι
περιπλοκές και ακόμη περισσότερα τα ατυχήματα, τα οποία στη διάρκεια του 2005
απεδείχθησαν ικανά να ανατρέψουν τα σχέδια. Το 2006 ίσως αποδειχθούν
περισσότερα και πιο οδυνηρά, καθώς η κοινωνία έχει χορτάσει λόγια και
υποσχέσεις, δεν πείθεται, ούτε γοητεύεται πλέον από το καραμανλικό στρατήγημα.
Το γνώρισε, το μέτρησε και το αντιμετωπίζει με δυσπιστία. Αν κάπου σκαλώσει,
δεν θα έχει καμία τύχη. H περίοδος χάριτος έχει παρέλθει, το ΠΑΣΟΚ παρά τις
αδυναμίες του θα βρει τον δρόμο του και ποιος ξέρει, ίσως και άλλοι φιλόδοξοι
παίκτες εμφανιστούν στο διάβα της βραδυπορούσας κυβέρνησης, που νομίζει ότι
μπορεί να μονοπωλεί το γήπεδο, σχεδόν χωρίς αντίπαλο.

Το σχέδιο «2006»

* Συνταγματική αναθεώρηση

* Ιδιωτικοποίηση της Εμπορικής Τράπεζας

* Αναγέννηση των προσδοκιών στο Χρηματιστήριο

* Έμφαση στις μεταρρυθμίσεις για τις ΔΕΚΟ (άρση μονιμότητας κ.λπ.)

* Αλλαγές στο ωράριο και άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές

* Αξιοποίηση των 20,1 δισ. ευρώ του Δ΄ ΚΠΣ

* Επένδυση στα κεκτημένα της οκταετίας Σημίτη

* Επίθεση στους «αιώνιους» φοιτητές

* Συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα