20 ΕPΩTHΣEIΣ BYPΩN Γ. ΠOΛYΔΩPAΣ

ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΤΗΣ N.Δ.

Πολυγραφότατος ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της N.Δ. Βύρων Πολύδωρας
παρουσίασε άλλο ένα βιβλίο του που αφορά την ανάπτυξη στην Ελλάδα από την
εποχή του Δόγματος Τρούμαν, το οποίο αλυσόδεσε τον τόπο με υποχρεώσεις και
εξαρτήσεις απέναντι στη μοναδική πλέον υπερδύναμη. Ο πρώην υπουργός θεωρεί
πάντως ότι σώθηκε η Ελλάδα ακολουθώντας τον δρόμο αυτό. Μιλάει για τους
πολιτικούς και τις εξελίξεις και – φυσικά – πλέκει το εγκώμιο του αρχηγού του,
βάζοντας ένα βαθμό κάτω στον αντίπαλο αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Άλλο ένα βιβλίο;

Ναι, το 31ο.

Πώς φτάσατε εκεί;

Γράφω ακαταπαύστως. Θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου με τους άλλους. Να
διαμορφώνω μια ενότητα λόγου.

Σας συγκινεί ο Τρούμαν;

Δεν με συγκινεί. Δεν βλέπω τα πράγματα συναισθηματικά. Ο Τρούμαν είναι σταθμός
για τα Ελληνοαμερικανικά και για τα παγκόσμια. Είτε το θέλουμε είτε όχι.

Μα δεν εκπροσωπούσε κάτι πολύ συντηρητικό για τις ΗΠΑ;

Όχι για τις ΗΠΑ. Για τη Σοβιετική Ένωση και για τη διεθνή Αριστερά, ναι. Ήταν
φυσικό. Ήταν ο αντίπαλος και ο πολέμιός τους. Ήταν ο θεμελιωτής του Ψυχρού
Πολέμου.

Για την Ελλάδα δεν έχει συνδεθεί με κακές «ιστορίες»;

Με το Δόγμα Τρούμαν, με τη διακήρυξη για οικονομική και στρατιωτική στήριξη
της Ελλάδας στην προσπάθειά της να καταστείλει την ανταρσία υπέρ της
δημοκρατικής νομιμότητας που εξεφράζετο από τους Σοφούλη – Τσαλδάρη (85%).
Είμαι ευχαριστημένος, ως ιστορικός αναλυτής και ως κεντροδεξιός, με αυτή την
έκβαση του Εμφυλίου Πολέμου. Άλλοι θα ήθελαν να έρθουν αλλιώς τα πράγματα. Δεν
βλέπουν όμως το τι έγινε με τις γειτονικές χώρες και κοινωνίες;

Πώς φτάσατε από την Ιαπωνία με το βιβλίο σας Σαμουράι στην Ελλάδα του
Δόγματος Τρούμαν;

Έχω πολλά «διαφορετικά» μέσα μου. Που δεν είναι κατ’ ανάγκην αντιφατικά μεταξύ
τους. Το εξωτικό, ονειρικό και ποιητικό βρίσκει έκφραση στον κώδικα τιμής των
υπερβατικών από κάθε άποψη Σαμουράι. Το πολιτικό ζήτημα σαν επιστημονική
αναζήτηση (στη θεωρία και στην πράξη) με οδήγησε στην συγγραφή της «Πολιτικής
Ανάπτυξης».

Ανάπτυξη που διαπραγματεύεσθε, μεγάλη υπόθεση. Σήμερα υπάρχει ανάπτυξη στην
Ελλάδα;

Έχουν γίνει βήματα σοβαρά. Οι εξελίξεις στις ελληνο-ευρωπαϊκές σχέσεις είναι
το μέγα κεφάλαιο. Παρά ταύτα έχει χαθεί πολύτιμος χρόνος και ευκαιρίες.

Δεν το καταλαβαίνω αυτό που λέτε…

Υπάρχει θεσμική θωράκιση επαρκής. H καλή λειτουργία των θεσμών είναι το
ζητούμενο. Και το έλλειμμα.

Μα δεν βλέπετε τα προβλήματα του κόσμου;

Ασφαλώς και τα βλέπω. Με ενοχλεί το γεγονός ότι εκείνοι που τα προκάλεσαν μάς
διδάσκουν και το πώς θα τα επιλύσουμε. Δεν νομιμοποιούνται προς τούτο. Ο
Αϊνστάιν έλεγε δεν μπορείς να λύσεις ένα πρόβλημα ακολουθώντας τη λογική που
το εγέννησε.

Να σας ρωτήσω λίγο διαφορετικά. Είναι ανάπτυξη τα τζιπ και οι πισίνες;

Σε καμία περίπτωση. Αλλά η εξάλειψη της ανεργίας, η παραγωγή και η
παραγωγικότητα, η ανταγωνιστικότητα, η υψηλής ποιότητας υπηρεσίες, οι εύρυθμοι
δημοκρατικοί θεσμοί, όλα αυτά συνθέτουν ανάπτυξη.

Είστε μαχητικός στη Βουλή. Εάν μπείτε στην κυβέρνηση θα συνεχίσετε;

«Εκ των διαφερόντων η αρμονίη», έλεγε ο Ηράκλειτος. Διαφωνώ και σέβομαι. Και
είμαι έτοιμος να υποχωρήσω προ του δυνατότερου επιχειρήματος (όχι ανθρώπου).
Άλλος ο ρόλος του βουλευτού, άλλος του υπουργού. Ο υπουργός πρέπει να μιλάει
με τις πράξεις του.

Αλήθεια, τι σας συγκινεί σήμερα από την πολιτική;

H κυρίαρχη πρόκληση. Να μείνουμε Έλληνες μέσα στο παγκοσμιοποιημένο
περιβάλλον.

Είστε συγγραφέας, αλλά η πολιτική σάς καθορίζει. Μήπως έπρεπε να συμβαίνει
το αντίστροφο;

Νομίζω και τα δυο είναι αλληλένδετα. Και αλληλοεπηρεαζόμενα. Εδώ ισχύει η
θεωρία του «ολιστικού ανθρώπου». Του ενός και ενιαίου πολύπτυχου.

Ο Ελύτης έχει πει ότι ένας πολιτικός πρέπει να είναι πάνω απ’ όλα
καλλιτέχνης. Εσείς τι είστε;

Τι θα ήταν όλος ο πολιτισμός της ελληνικής αρχαιότητας χωρίς τον Παρθενώνα; Τι
θα ήταν ο Περικλής χωρίς την πολιτική πολιτισμού; Αυτά σκέφτομαι ορίζοντας τις
σχέσεις πολιτικής και τέχνης.

Ας πάμε στα δύσκολα… Πολλοί αποπέμφθηκαν από κυβερνητικές και κρατικές
θέσεις τους τελευταίους μήνες. Γιατί;

Το καλό (που βγαίνει μέσα από το κακό) είναι η θέληση και απόφαση για
«τιμωρία» και για μηδενική ανοχή στο χώρο της υποψίας και της σκιάς. Να
οικοδομήσουμε την πολιτική διαφάνεια και καθαρότητα πάση θυσία.

Μήπως τα λέτε αυτά για να δικαιολογήσετε το κόμμα σας;

Όχι ασφαλώς. Αυτή είναι η μόνη οδός. Και η μόνη ερμηνεία των δεδομένων.

Ποια γνώμη έχετε για τον Πρωθυπουργό;

Αρίστη. Και δεν έχει δείξει ακόμη το σύνολο των δυνατοτήτων – ποιοτήτων του.

Και για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης;

Λίαν καλή.

Λένε πως στην πολιτική δεν τα λένε όλα. Εσείς τι κρύβετε;

Ελάχιστα. Και με κριτήριο η απόκρυψη να μην είναι βλαπτική για το σύνολο.

Τι θα θέλατε να αφήσετε στα παιδιά σας;

Ένα όνομα – βάση υπερηφάνειας.