Συν και πλην

Να πω Λονδίνο; Να πω Παρίσι; Νέα Υόρκη; Όπως και να το ‘βλεπες, είχε κάτι
τέτοιο, μουσικά κοσμοπολίτικο, η Αθήνα αυτές τις μέρες. Γιατί και ποιος δεν
ήταν εδώ – από τους πρωτοκλασάτους παρακαλώ – στα πικάπ και στις παραγωγές! Ο
Τζεφ Μιλς, ο Μάιλο, ο Ντέιβιντ Χολμς, ο Κένι Κάρπεντερ, ο Άνταμ Μπέιερ, ο
Άαρον Ρος – ναι, όλοι «καυτά ονόματα» μοιράστηκαν τις κονσόλες μέσα στις τρεις
τούτες αθηναϊκές νύχτες. Να πάθει ο μουσικόφιλος το μεγάλο υπαρξιακό, να μην
ξέρει πού να πάει και πού να πρωτοξενυχτήσει! Μόνο που – δυστυχώς – ούτε
Λονδίνο, ούτε Παρίσι και ούτε κατά διάνοια N. Υόρκη είμαστε, παρ’ όλα τα
λαμπάκια και τα στολισμένα δέντρα στους δρόμους. Αφού μόνιμα και σταθερά
είμαστε μείον – πολύ μείον και με ελάχιστες εξαιρέσεις – στους χώρους που
φιλοξενούν τις μουσικές νύχτες της πόλης (πότε τα ηχητικά «βουλιάζουν», πότε ο
εξαερισμός σε πνίγει, πότε ο κόσμος δεν χωράει). Το ξέρουν όλοι, γκρινιάζουν
όλοι και το έργο επαναλαμβάνεται ακόμη και με τους πιο θεαματικούς
πρωταγωνιστές.