N.Δ. εναντίον N.Δ.

Όταν θα εκραγεί ο Γ. Αλογοσκούφης εναντίον του Γ. Σουφλιά, η κυβέρνηση θα θυμίζει το κέντρο της Βαγδάτης ύστερα από βομβιστική επίθεση…

ΔΕΝ θα ήταν υπερβολή να πει κανείς πως αλλεπάλληλοι εμφύλιοι, μικροί
και μεγάλοι, σημάδεψαν τη N.Δ. μετά την αποχώρηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή
από την ηγεσία το 1980. Αυτοί οφείλονται στις συνεχείς αναμετρήσεις για την
αρχηγία, μονομαχίες για δύο αντιπάλους: Αβέρωφ – Ράλλης, Μητσοτάκης –
Στεφανόπουλος, Έβερτ – Βαρβιτσιώτης. Το 1997, μια τελική αναμέτρηση έκλεισε
τον κύκλο: η N.Δ. πήγε από Καραμανλή σε Καραμανλή.

Ωστόσο, η «στέψις» του Κώστα Καραμανλή – που υπερίσχυσε των Σουφλιά και Έβερτ
– μπορεί να έλυσε το πρόβλημα της ηγεσίας, αλλά δεν επούλωσε τις πληγές. Ίσως
η πρώτη γενιά της N.Δ. που δεν έχει την παρόρμηση της αλληλοσφαγής είναι όσοι
εξελέγησαν το 2000. Πιθανώς, γιατί άρχισαν την πολιτική τους καριέρα σε
σταθερό εσωκομματικό περιβάλλον. Όλοι οι άλλοι, εξηντάρηδες, πενηντάρηδες ή
σαραντάρηδες, είναι περισσότερο εξοικειωμένοι να πολεμούν αλλήλους παρά το
ΠΑΣΟΚ, κι έχουν ουλές για να το αποδείξουν.

Αν αυτή η αναδρομή έχει κάποια σημασία, είναι γιατί φέτος το φθινόπωρο η N.Δ.
έχει γίνει κομμάτια και θρύψαλα. Για στελέχη και υπουργούς, ο εχθρός είναι ο
διπλανός. Ο Παλαιοκρασσάς δεν άντεχε τον Σιούφα. Μιχαλολιάκος και Μαντούβαλος
είχαν μανιάτικη βεντέτα. Παναγιωτόπουλος και Ρουσόπουλος ουδέποτε τα πήγαν
καλά μεταξύ τους ή με τον Μεϊμαράκη. Ο Βουλγαράκης ανταγωνίζεται την
Μπακογιάννη, όταν δεν τον προλαβαίνει η Μαριέττα. Ο Λιάπης έχει μονίμως λυμένο
το ζωνάρι του για καβγά. Και όταν θα εκραγεί ο Αλογοσκούφης εναντίον του
Σουφλιά, η κυβέρνηση θα θυμίζει το κέντρο της Βαγδάτης ύστερα από βομβιστική
ενέργεια.

ENA από τα ελκυστικά χαρακτηριστικά του Κώστα Καραμανλή το 1997 – πέραν
του ονόματός του – ήταν ότι δεν είχε συμμετάσχει στους δεξιούς εμφυλίους. Τη
δεκαετία του ’80 σπούδαζε στη Βοστώνη. Το 1990-93, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης
δεν τον έκανε ούτε υφυπουργό. Ο νεώτερος Καραμανλής δεν είχε τσακωθεί με
κανέναν. Φυσικά, πριν κλείσει χρόνο στη Ρηγίλλης, τον Ιανουάριο του 1998, ο
νέος αρχηγός διέγραψε μονοκοπανιά έξι. Από το 2001 όμως – όταν έφερε τον
Σουφλιά πίσω στη N.Δ. – ο Καραμανλής επιδεικνύει ιώβειο υπομονή και προσπαθεί
να συνενώσει το ραγισμένο βάζο της συντηρητικής παράταξης. Δεν το έχει
καταφέρει. Ως Πρωθυπουργός κατηγορείται συχνά-πυκνά για έλλειψη συντονισμού.
Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι στην κυβέρνησή του είναι, όπως θα έλεγε ο
θείος του, «για κλωτσιές».

Καθώς πλησιάζουν οι γιορτές, και η άχνη τοποθετείται επάνω στους κουραμπιέδες,
το ερώτημα πλανάται στο εντευκτήριο της Βουλής. Θα κλωτσήσει ο Καραμανλής
κάποιους εκτός κυβέρνησης; Ώς πότε θα συνεχιστεί το σόου «N.Δ. εναντίον N.Δ.»;
Κρυψίνους, ο Πρωθυπουργός κρύβει τις προθέσεις του. Εγωιστής, όπως κάθε
αρχηγός, ο Καραμανλής θα προτιμήσει να αιφνιδιάσει στον ανασχηματισμό, παρά να
φανεί ότι υποκύπτει στην πίεση των MME. Το ερώτημα είναι πώς θα κινηθεί. Οι
συνεχείς ανασχηματισμοί έπληξαν τη συνοχή της N.Δ. επί διακυβέρνησης
Μητσοτάκη. Ο Καραμανλής φαίνεται να αντιλαμβάνεται ότι κάθε λάθος μετακίνηση
υπουργού θα τραυματίσει περαιτέρω τις ήδη τραυματισμένες σχέσεις των κορυφαίων
του κόμματός του. Οι «παλιοί» είναι, άλλωστε, όλοι πριμαντόνες. Για τον
Πρωθυπουργό, ο ανασχηματισμός είναι περίπου γόρδιος δεσμός. Γι’ αυτό τον
αναβάλλει εδώ και μήνες. Δύσκολα όμως θα τον αποφύγει πλέον. Οπότε θα πρέπει
να αποφασίσει με ποιους θα πάει – και ποιους θα στείλει στη Βουλή για να του
κάνουν εσωκομματική αντιπολίτευση.