ANAΛΩΣIMA Nεφελο-κοκκυγία

H ΔΗΜΑΡΧΟΣ Αθηναίων βγήκε δήμαρχος της χρονιάς! Δεν μπορεί αυτό να σας
κάνει να ανυψωθείτε λίγο, σε μια πολιτεία κάπως καλύτερη, κάπως πιο ανθρώπινη,
κάπως ψηλότερη; Πετάξτε νοερά πάνω από τις έγνοιες σας και τους βρώμικους
κάδους όπου με μίσος εκσφενδονίζετε τα σκουπίδια σας, πάνω από τα πεζοδρόμια
που δεν έχουν ποτέ αρκετό χώρο για να παρκάρετε το δικό σας αυτοκίνητο, γιατί
πάντα άλλοι έχουν προλάβει (δεν συζητάμε για χώρο όπου περπατούν οι φτωχοί
πεζοί, αυτοί μπορεί να είναι τόσο μπασκλασαρία που να μην ξέρουν ούτε ποια
έχουμε δήμαρχο), πάνω από το μασίφ μπετόν λεκανοπέδιο που είναι η ελληνική
πρωτεύουσα, όπου κανένας δήμαρχος τα τελευταία δέκα χρόνια δεν κατάφερε να
απαλλοτριώσει ένα οικοπεδάκι και να δημιουργήσει ελεύθερο χώρο, σηκωθείτε λίγο
ψηλότερα. Πώς το λέει ο ποιητής; Δεν είναι ωραία από ψηλά η πόλη της δημάρχου
της χρονιάς; Κάντε μια αφαίρεση, δείτε τη με τα μάτια των κατοίκων της
Μελβούρνης, που ψήφισαν τη δήμαρχό μας, ιδεατή, ανώτερη, μακριά από ταπεινές
ανάγκες για χωματερή, για συγκοινωνίες, για αυλές σχολείων, για πεζόδρομους
και πεζοδρόμια, για πάρκα και πλατείες, για απαλλοτριώσεις, για καθαριότητα,
για άλλες συνήθειες, για άλλη καθημερινότητα. Σιγά μη θέλετε και
ποδηλατόδρομους, όπως φώναζαν το Σάββατο όλοι αυτοί οι ποδηλάτες. Και μόνο που
καταφέρνουν να βρίσκουν χώρο να αποθηκεύουν τα ποδήλατά τους στην Αθήνα,
ευχαριστημένοι να είναι. Κοιτάξτε ψηλά, βαδίστε σε μια Νεφελοκοκκυγία, στην
ιδέα που έχουμε για την πόλη μας, όχι σ’ αυτή που ζούμε, για να συμμετάσχετε
στη χαρά, το γκλάμουρ της βράβευσης. Όχι για πολλή ώρα όμως, γιατί μπορεί να
σκοντάψετε σε κανένα κομμένο παλούκι, πεταμένο τσιμέντο, ξεκολλημένη πλάκα,
στραβωμένο κυβόλιθο και να σπάσετε τα μούτρα σας.