Δέκα μέρες του Δεκεμβρίου

Ο ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ του 2005 είναι ίσως ο χειρότερος μήνας της διακυβέρνησης
Καραμανλή. Μέσα σε δέκα μέρες η N.Δ. έχει χάσει την πολιτική της ατζέντα. Μια
ατζέντα, με την οποία πορεύθηκε τα τελευταία πέντε χρόνια.

Οι εξελίξεις είναι εντυπωσιακές. Όλες αφορούν την επιλογή Μαξίμου και Ρηγίλλης
να υιοθετήσουν μια επιθετική στάση απέναντι στο ΠΑΣΟΚ, καταγγέλλοντας σκάνδαλα
και μιλώντας για διαπλοκή οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων. H πολιτική
αυτή, που συνεχίστηκε και μετά τον Μάρτιο του 2004, δεν είναι πλέον βιώσιμη.

Πρώτα ήρθε η υπόθεση Παλαιοκρασσά. H ηχηρή παραίτηση του πρώην προέδρου της
ΔΕΗ τραυμάτισε ανεπανόρθωτα το τρίγωνο Μαξίμου – Οικονομίας – Ανάπτυξης. Οι
αλληλοκατηγορίες για διαπλοκή και εξυπηρέτηση συμφερόντων, οι δημόσιες απειλές
για αγωγές και εξώδικα πλήττουν σοβαρά την εικόνα μιας υποτίθεται αδιάφθορης
κυβέρνησης. Ακόμη περισσότερο: οι μπηχτές μεταξύ στελεχών του ιδίου κόμματος
για ατασθαλίες κάνουν πολύ χειρότερη εντύπωση από ό,τι το να κατηγορεί το ένα
κόμμα το άλλο, κάτι που μπορεί να συνιστά έκφραση πολιτικής πόλωσης.

Ύστερα ήρθε η μετάθεση Ζορμπά. Ο πρώην δικαστικός φεύγει από το Πεντάγωνο, για
να αναλάβει επικεφαλής μιας νέας Αρχής που διερευνά το ξέπλυμα βρώμικου
χρήματος. H παρουσία Ζορμπά στο Άμυνας συμβόλιζε στο πολιτικό λεξικό της N.Δ.
τη διάθεση εκκαθάρισης ενός αμαρτωλού συστήματος εξοπλιστικών προμηθειών.
Ωστόσο, από την εξεταστική της Βουλής για τα Τοr-M1 και τα TPQ δεν βγήκε
τίποτε. H υπόθεση απεδείχθη φιάσκο. Ο κ. εισαγγελεύς είναι σε μόνιμη αντιδικία
με τον υπουργό Σπήλιο Σπηλιωτόπουλο, ενώ πολλοί στην κυβέρνηση μιλούν για
«τυπολατρία», που περισσότερα προβλήματα δημιουργούσε παρά έλυνε. Εξ ου και η
απόσυρσή του.

H TYXH Ζορμπά και Παλαιοκρασσά κρίθηκε εντός κυβέρνησης. Μια άλλη
υπόθεση όμως εκρίθη ενώπιον της Δικαιοσύνης. H πανηγυρική αθώωση των
κατηγορουμένων για την υπόθεση της ΔΕΚΑ βάζει οριστικά τελεία και παύλα σε μια
υπόθεση που η N.Δ. «σέρνει» από το 2000. H πολιτική φιλολογία περί «εγκλήματος
του Χρηματιστηρίου» και ευθυνών της προηγούμενης κυβέρνησης κατέληξε στο κενό.
Τούτο δε επί διακυβερνήσεως Καραμανλή!

Έτσι, η N.Δ. υποχρεώνεται να ξεκινήσει το 2006 χωρίς γηραλέους Δον Κιχώτες που
επιτίθενται στους ανεμόμυλους της διαπλοκής και χωρίς τη δυνατότητα να
δυσφημεί πολιτικά τη διακυβέρνηση Σημίτη. Σκανδαλολογία χωρίς σκάνδαλα δεν
νοείται. Όταν δε τα σκάνδαλα αφορούν εσένα, αποτελεί καθαρή αυτοκτονία. Όπως
είπε και ο Παλαιοκρασσάς στη συνέντευξη Τύπου, «ο βασιλιάς είναι γυμνός» και
μάλιστα στη μέση του χειμώνα.

Εφεξής, η N.Δ. θα πρέπει να λειτουργήσει ως κυβέρνηση και όχι ως μηχανή
πολιτικής καταστροφής. Θα πρέπει να διαχειριστεί αποτελεσματικά την οικονομία,
να μειώσει την ανεργία να λάβει υπ’ όψιν της την κοινωνική συνοχή. Να
βελτιώσει το βιοτικό επίπεδο των πολιτών. Το μεγάλο σόου της πολιτικής
διαφθοράς έμεινε χωρίς έργο και χωρίς πρωταγωνιστές. Ή μάλλον, με
πρωταγωνιστές τύπου Παλαιοκρασσά, καλύτερα για τη N.Δ. η παράσταση να κατέβει.

Τις υπόλοιπες είκοσι μέρες του Δεκέμβρη η συντηρητική παράταξη θα έχει μια
πρόγευση του 2006, αφού συζητείται ο προϋπολογισμός. Είναι κάτι που θα φέρει
στο φως την πολιτική γύμνια της.