ΞENΟΦΩN MΠHTΣIKAΣ «H τέχνη μάς ανοίγει παράθυρα στον τοίχο»

Πάνω στον τρόπο που βλέπουμε και θυμόμαστε ζωγραφίζει και κάνει εικαστικές κατασκευές (τρισδιάστατα έργα) ο Ξενοφών Μπήτσικας

«H τέχνη ανοίγει συνέχεια παράθυρα εκεί όπου βλέπουμε τοίχο», λέει ο ζωγράφος
Ξενοφών Μπήτσικας. Τα «παράθυρα» από τα Γιάννινα όπου έγιναν τα δέκα μεγάλα
έργα – κατασκευές και παρουσιάζονται τώρα σε έκθεση στην Αθήνα, δεν ανοίγουν
καθησυχαστικά προς ανθισμένα λιβάδια και χιονισμένα βουνά, αλλά οδηγούν προς
το εσώτερον της ανθρώπινης ύπαρξης.

Είναι σκηνές με ανθρώπους σε δράση που ξετυλίγονται κινηματογραφικά σε δύο
διαφορετικά επίπεδα, το μπρος και το πίσω, με τη μεσολάβηση τσαλακωμένων
ρυζόχαρτων που δημιουργούν μια τρίτη διάσταση και μια τρίτη εικόνα που δεν
υπάρχει μέσα στο έργο, αλλά σχηματίζεται στο μυαλό μας.

Είναι έργα για τον έρωτα ή τον θάνατο;

«Ερωτικά ή αντιερωτικά, δεν ξέρω. Το θέμα ξεφεύγει από μένα. Οι εικόνες, σε
συνδυασμό με το τσαλακωμένο ρυζόχαρτο που μεσολαβεί στον ενδιάμεσο χώρο,
δημιουργούν μια τρισδιάστατη τρίτη εικόνα που δεν υπάρχει στο τελάρο, αλλά
μέσα στο μυαλό μας. Εννοιολογικά, μια εμπειρία δεν είναι ποτέ σαφής. Σβήνει
και αλλοιώνεται με το πέρασμα του χρόνου. H διαδικασία της μνήμης έχει να
κάνει με τα πολλαπλά ερεθίσματα σε τωρινό χρόνο. Ο καθένας μας έχει μια
συλλογή από προσωπικές μνήμες και εμπειρίες, από την οποία κάθε ερεθισμός
ανασύρει αναμνήσεις».

H ερμηνεία ανήκει στον θεατή. Ο ίδιος ο θεατής θα ανασύρει από αυτές τις
συνθήκες δράσης που έχουν σκηνοθετηθεί τη δική του άποψη, λέει ο Μπήτσικας. «H
τέχνη μάς προσφέρει διαφορετικές οπτικές γωνίες για να αντιληφθούμε όλο το
γίγνεσθαι. Το τωρινό, του παρελθόντος, το μελλοντικό. Πολύ σημαντικές οπτικές
γωνίες, κατ’ επέκτασιν και φιλοσοφικές θέσεις και κρίσεις του κόσμου, νέα
σημεία για να σταθούμε και να ξαναδούμε τα πράγματα».

Σπουδάσατε με υποτροφία και δουλέψατε στην Ισπανία, αλλά επιστρέψατε και
διδάσκετε Σχέδιο, Ιστορία και Θεωρία της Τέχνης στα Γιάννινα, ενώ εκθέτετε
στην Αθήνα. Είστε παιδί της παγκοσμιοποίησης;

«H επιστροφή στην Ελλάδα ήταν επιλογή. Μου αρέσει η Ελλάδα και τέχνη μπορείς
να κάνεις οπουδήποτε, αν έχεις τα ερεθίσματα. Το περιβάλλον στα Γιάννινα
βοηθάει. Βάζει τα πράγματα σε σωστή κλίμακα. Είσαι ενδογενής και εξωγενής
παρατηρητής. Τα Γιάννινα είναι ο τόπος στον οποίο ζω και δουλεύω, ενώ η
γυναίκα μου δουλεύει στην Ξάνθη. Σήμερα, η μισή Ελλάδα βρίσκεται στον δρόμο.
Σημασία έχει η επικοινωνία, το εύρος των παραληπτών είναι θέμα εσωτερικό και
τύχης. Μάλιστα από την εμπειρία μου στην Ισπανία, μπορώ να πω ότι εδώ ο
απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών θα βρει πολύ πιο εύκολα τον δρόμο με μια
γκαλερί, απ’ ό,τι εκτός Ελλάδας, όπου οι νέοι καλλιτέχνες ξεκινούν από τα
μπαράκια και θεωρούν τον εαυτό τους τυχερό αν εκθέσουν σε κάποιο μακρινό
πολιτιστικό κέντρο».

Πιστεύετε ότι είμαστε χώρα ταλέντων;

«Έχουμε ταλέντα, απόψεις, αισθητική σκέψη και θέσεις. Αυτό που λείπει είναι ο
ανταγωνισμός, με τον οποίο μπορούν τα πράγματα και παίρνουν τη σωστή τους
κλίμακα. Αυτά που φαντάζουν εδώ, αν μπουν σε ευρύτερα πλαίσια άραγε θα
διατηρήσουν την κλίμακά τους;».

INFO

Ατομική έκθεσή του στην Γκαλερί Ζουμπουλάκη (Πλατεία Κολωνακίου 20, τηλ.
210-3608.278) έως 10 Δεκεμβρίου.