ANAΛΩΣIMA Bιβλιοπωλεία και βιβλιοθήκες

Φέτος έχουμε Χριστούγεννα των βιβλιοπωλείων. Από ‘κει που είχαμε μάθει απέξω
τα λίγα που υπήρχαν στο κέντρο, δεν ξέρουμε πού να πρωτοπάμε. Πολυώροφα
άνοιξαν στα προάστια, άλλα στο κέντρο, κι ετοιμάζονται καινούργια.
Περιμένοντας να εμφανιστεί ο χρόνος του μεγάλου χαζέματος, μπαίνω σε ένα
βιαστικά και πέφτω σε πολλαπλή προβολή του Χάρι Πότερ και του Κώδικα Ντα
Βίντσι. M’ αρέσει ο Χάρι Πότερ, και τον Κώδικα Ντα Βίντσι τον ευχαριστήθηκα,
αλλά δεν χρειάζεται να μας γανώνουν το κεφάλι. Ίσως όταν βρω καιρό θα
ανακαλύψω περισσότερα πράγματα. Στο μεταξύ ονειρεύομαι τη δανειστική
βιβλιοθήκη των ονείρων μου, που θα την ανοίξει κάποτε όποιος ή όποια δήμαρχος
θελήσει να μείνει στην Ιστορία (αφού λύσει το πρόβλημα της χωματερής πρώτα,
εννοείται). Θα είναι σαν εκείνη που είχα δει στον πεζόδρομο του Καντέρμπουρι,
σε ένα παλιό, ψηλοτάβανο κτίριο, με ωραίες μεγάλες αίθουσες, για παιδιά, για
μεγάλους, για γιαγιάδες, για παππούδες, για μωρά, για φοιτητές, για ό,τι θες.
Με πολλά ράφια και μοκέτα να κάθεσαι κάτω αν πιαστείς στις καρέκλες, με όλα τα
απίθανα βιβλία, παλιά, καινούργια, ξεχασμένα, αξέχαστα, περιοδικά σε τόμους,
περιοδικά χωρίς τόμους, όλων των ειδών, μαγειρική θέλεις, πλέξιμο, φτιάξ’ το
μόνος σου; Όλα τα βρίσκεις, όχι μόνο επιστήμες και λογοτεχνία. Το ξέρω ότι δεν
έχουμε παράδοση στην Αθήνα σε δανειστικές βιβλιοθήκες, το ξέρω ότι δεν μας
αρέσει να διαβάζουμε, αλλά πού θα πάει; Με τόσα βιβλιοπωλεία κάποιοι θα
εθιστούν σ’ αυτό το πράγμα, θα δημιουργηθεί η ανάγκη και οι δήμαρχοι, που τους
αρέσει να προβάλλονται με καινούργιες ιδέες, θα αρπάξουν την ευκαιρία. Το θέμα
είναι, όπως και για την ολοκληρωμένη γραμμή του Μετρό, εγώ θα είμαι εδώ τότε
να τα χαρώ όλα αυτά; Γιατί κατά τα άλλα είμαι σίγουρη.