ΓNΩMH Για μια χούφτα δολάρια …

Στην εποχή της υποκρισίας, το «αρχαίο πνεύμα αθάνατο» έχει πάψει να
αποτελεί έστω και παραμύθι για μικρά παιδιά, αφού ουσιαστικά έχει
αντικατασταθεί από το χρώμα του χρήματος. Και αν ο Ζιντάν ή ο Ροναλντίνιο
αποτελούν την πραγματική μορφή του επαγγελματία αθλητή, είναι τουλάχιστον
ουτοπία να χαρακτηρίζουμε ερασιτέχνες αθλητές άλλων σπορ.

H… μεταγραφική περίοδος στον παγκόσμιο αθλητισμό διαρκεί -εδώ και μερικά
χρόνια -όλο το έτος και στα συμβόλαια που υπογράφονται υπάρχει συνημμένο και
το διαβατήριο που ορίζει τη διπλή υπηκοότητα και παράλληλα τη νέα αθλητική
ιθαγένεια.

Και όλα αυτά, για… μια χούφτα δολάρια ή όπως συνήθως δικαιολογούνται οι
ίδιοι οι αθλητές για μια καλύτερη καριέρα, η οποία επιβάλει οικονομική
στήριξη.

Το πρόσφατο γεγονός με την απόφαση του Κροάτη κολυμβητή Ντούγε Ντραγκάνια
να αγωνιστεί από τη νέα χρονιά για λογαριασμό του Κατάρ έναντι αδράς αμοιβής,
ασφαλώς δεν αποτελεί κάτι καινούργιο στον χώρο του αθλητισμού. Το φαινόμενο
αυτό είναι συχνό και παρατηρείται σε όλα τα αθλήματα. Πρόσφατα, η Γέλενα
Ντόκιτς, αθλήτρια του τένις από τη Σερβία και Μαυροβούνιο κίνησε τις
διαδικασίες για να αποκτήσει και πάλι την αυστραλιανή υπηκοότητα, την οποία
είχε εγκαταλείψει πριν από λίγα χρόνια. Θέλετε άλλο παράδειγμα; Στους
Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης, το 40% της γερμανικής αποστολής αποτελείτο
από αθλητές άλλων χωρών, κυρίως του πρώην σοβιετικού μπλοκ. Την ίδια στιγμή
που ακόμα και η ΔΟΕ -εγγυήτρια τάχα του Ολυμπιακού Ιδεώδους -κωφεύει…

«Μεταγραφές» βέβαια δεν γίνονται μόνο για χρήματα, αλλά και για εκπλήρωση
κάποιας φιλοδοξίας. Όπως, ο Ντέκο, που προτίμησε να αποκτήσει την πορτογαλική
υπηκοότητα, αφού ήταν πολύ δύσκολο να φορέσει τη φανέλα της Εθνικής Βραζιλίας.