20 ΕPΩTHΣEIΣ BAΣIΛHΣ ΓEΩPΓOYΛIAΣ

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΠΑΘΟΛΟΓΙΑΣ – ΟΓΚΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΡΗΤΗΣ

Αισιόδοξα είναι ώς τώρα τα αποτελέσματα από τη χορήγηση του αντικαρκινικού
εμβολίου που παρασκεύασαν ο ερευνητής K. Κοσματόπουλος και ο καθηγητής B.
Γεωργούλιας. Τα πράγματα όμως δεν είναι το ίδιο αισιόδοξα ως προς την
αντιμετώπιση του καρκίνου από την Πολιτεία: «Δεν υπάρχουν μηχανισμοί
χρηματοδότησης για την έρευνα, ούτε επαρκείς δομές για τη φροντίδα των
ασθενών», λέει χαρακτηριστικά ο κ. Γεωργούλιας.

Τι είναι το εμβόλιο για τον καρκίνο;

Είναι ανοσοθεραπεία που στοχεύει να κινητοποιήσει τους φυσιολογικούς
μηχανισμούς άμυνας του οργανισμού ώστε να καταστραφούν τα καρκινικά κύτταρα.

Πώς δρα;

Με την τροποποίηση της πρωτεΐνης τελομεράσης – η οποία ρυθμίζει τον
πολλαπλασιασμό των καρκινικών κυττάρων – δημιουργούμε ένα αντιγόνο που
αναγνωρίζεται σαν «ξένο» από τον οργανισμό. Σαν απάντηση δημιουργούνται
κυτταροτοξικά λεμφοκύτταρα με στόχο την καταστροφή των καρκινικών κυττάρων.

Για ποιους καρκίνους προορίζεται;

Στην παρούσα φάση το εμβόλιο χρησιμοποιείται σε ασθενείς με όλους τους τύπους
των καρκίνων.

Σε πόσους ασθενείς έχει χορηγηθεί;

Τα αποτελέσματα που έχουν αναλυθεί αφορούν 59 ασθενείς.

Με ποια αποτελέσματα;

Έχουμε διαπιστώσει έλλειψη άμεσης τοξικότητας και κινητοποίηση του
ανοσοποιητικού συστήματος όλων των ασθενών. Περίπου 30% των ασθενών
παρουσιάζουν αναστολή στην εξέλιξη της νόσου, με πιθανότητα επιβίωσης ενός
έτους κατά 75%. Όμως, η παρατήρηση αυτή αναφέρεται με ιδιαίτερη
επιφυλακτικότητα γιατί θα πρέπει να επιβεβαιωθεί από ειδικές μελέτες.

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε όλους τους καρκινοπαθείς;

Θεωρητικά ναι, εκτός αυτών με αιματολογικούς καρκίνους.

Γιατί;

H τελομεράση υπάρχει στο 80%-85% περίπου των νεοπλασμάτων.

Με ποια κριτήρια χορηγείται;

Το πρώτο βασικό κριτήριο είναι η συμβατότητα του ασθενούς με το εμβόλιο. Άλλα
κριτήρια είναι να έχει υποβληθεί στην κλασική θεραπεία, να έχει προσδόκιμο
επιβίωσης άνω των 3 μηνών, να μην απειλείται άμεσα η ζωή του, να μην
παρουσιάζει οργανική ανεπάρκεια.

Έχει δημιουργηθεί λίστα αναμονής για το εμβόλιο;

Προοδευτικά, ναι.

Πόσους ασθενείς αριθμεί;

Περισσότεροι από 1.000 ασθενείς είναι στη διαδικασία εκτίμησης και επιλογής
για ένταξη στο πρόγραμμα.

Μπορεί το εμβόλιο να χορηγηθεί σε όλους αυτούς;

Τα κριτήρια ένταξης θα τα πληροί μόνο ένα μικρό ποσοστό από τους ασθενείς
αυτούς. Αυτοί, τελικά, θα ενταχθούν στο πρόγραμμα και θα εμβολιασθούν.

Τι πρέπει να προηγηθεί;

Εκτιμώνται τα κλινικά κριτήρια και, ακολούθως, επιλέγονται οι ασθενείς που θα
υποβληθούν σε έλεγχο ιστοσυμβατότητας, προκειμένου να ληφθεί η τελική απόφαση
ένταξής τους στη μελέτη.

Πόσο διαρκεί αυτή η διαδικασία;

Περίπου έναν μήνα.

Γιατί δεν έδειξαν ενδιαφέρον για το εμβόλιο μεγάλα δημόσια νοσοκομεία της
Αθήνας;

Πιθανόν επειδή οι συνάδελφοι στους οποίους απευθυνθήκαμε δεν έχουν πεισθεί για
τις δυνατότητες της ανοσοθεραπείας στον καρκίνο.

Πού βρίσκεται η έρευνα για τον καρκίνο στη χώρα μας;

Τόσο η κλινική όσο και η βασική έρευνα είναι σε υψηλό επίπεδο. Σε ορισμένους
τομείς, μάλιστα, βρισκόμαστε στην παγκόσμια πρωτοπορία.

Και η χρηματοδότηση για την έρευνα;

Δυστυχώς, δεν υπάρχουν οργανωμένοι μηχανισμοί χρηματοδότησης της έρευνας από
κρατικούς φορείς.

Οι Έλληνες καρκινοπαθείς έχουν πρόσβαση στις νέες θεραπείες (ισότιμη με
άλλες χώρες);

Υπάρχει μεγάλη ετερογένεια αναφορικά με την ευκολία πρόσβασης σε νέες
θεραπείες ανάμεσα στις διάφορες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. H Ελλάδα
βρίσκεται πρακτικά στη μέση: Οι καθυστερήσεις μπορεί να υπερβαίνουν και τα 2
χρόνια.

Και τα φάρμακα που καθυστερούν να φτάσουν στην ελληνική αγορά;

Είναι η συχνότερη αιτία λόγω της οποίας είναι δύσκολη η πρόσβαση σε νέες
θεραπείες. Επιπλέον, οι ενδείξεις που εγκρίνονται για τα φάρμακα ορίζονται από
τις φαρμακοβιομηχανίες, οι οποίες κατά κανόνα επιλέγουν συχνούς καρκίνους.
Έτσι, υπάρχουν καρκίνοι χωρίς κανένα εγκεκριμένο φάρμακο, αν και κάποια από
αυτά που κυκλοφορούν είναι δραστικά!

Πώς θα τερματιστούν οι μεγάλες λίστες αναμονής για εξετάσεις και θεραπείες
στα ογκολογικά νοσοκομεία;

H Πολιτεία θα πρέπει να κατανοήσει ότι ο καρκίνος αποτελεί τη δεύτερη αιτία
θανάτου. Τα ογκολογικά νοσοκομεία είναι πλημμελώς στελεχωμένα, δεν έχουν
αναπτύξει εξειδικευμένες μονάδες και δεν μπορούν να λύσουν το πρόβλημα. Είναι
παράλογο μεγάλα νοσοκομεία των 500 ή 1.000 κλινών να μην έχουν ογκολογικά
τμήματα αλλά μόνο έναν σύμβουλο παθολόγο-ογκολόγο! Πρέπει να αναπτυχθούν
παθολογικές-ογκολογικές κλινικές σε όλα τα μεγάλα νοσοκομεία κατά το πρότυπο
των υπόλοιπων ειδικοτήτων.

Και πώς θα εξασφαλιστεί η καλύτερη φροντίδα για τους ασθενείς τελικού
σταδίου;

Και το θέμα αυτό η Πολιτεία θα πρέπει, κάποτε, να το αντιμετωπίσει με
σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Δεν υπάρχουν δομές που μπορούν να υποστηρίξουν
τον ασθενή στην τελική του διαδρομή. Μόνο οι ιδιωτικές κλινικές!! H υπάρχουσα
κατάσταση μόνο σε τριτοκοσμικές και υπανάπτυκτες χώρες μπορεί να παρατηρηθεί.
Θα τολμούσα να το χαρακτηρίσω σαν «μία από τις ντροπές της κοινωνίας μας»!