[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ, μείωση αποδοχών και κατάργηση του θεσμού των συλλογικών
διαπραγματεύσεων επιφέρει το νομοσχέδιο για τον δήθεν εκσυγχρονισμό των ΔΕΚΟ,
που η κυβέρνηση έσπευσε να βαφτίσει ως «μεταρρύθμιση». Πρόκειται ασφαλώς για
μια ακόμη κατεδάφιση – και μάλιστα αναχρονιστική -, αφού εκτός από τις
επιπτώσεις στις εργασιακές σχέσεις του προσωπικού των ΔΕΚΟ μάς γυρίζει σε
εποχές της δεκαετίας του ’50 και επιβάλλει με νόμο τις εργασιακές σχέσεις, ενώ
δημιουργούνται εργαζόμενοι δύο ταχυτήτων. Επιπροσθέτως, το σχέδιο νόμου
προκαλεί προβλήματα συντα-γματικότητας και κοινοτικού δικαίου. Αρκεί μόνο να
αναφερθεί ότι θα επιβάλλονται με νόμο από την κυβέρνηση οι αλλαγές στις
εργασιακές σχέσεις σε περίπτωση που δεν υπάρξει συμφωνία εντός τετραμήνου
μεταξύ διοίκησης και σωματείου!!

Μπροστά σε αυτό το τερατούργημα είναι εύλογες οι σφοδρές αντιδράσεις των
συνδικαλιστών ακόμη και από τη φιλοκυβερνητική ΔΑΚΕ. Προφανώς, δεν αποτελεί
έκπληξη ούτε αυτή η κυβερνητική αντεργατική πρωτοβουλία, η οποία κρίθηκε
θετική από τους κυβερνητικούς φίλους και συμμάχους, τους βιομηχάνους.

Είναι η συνέχεια των κατεδαφίσεων ύστερα από:

1. Τον νόμο για το Ασφαλιστικό των τραπεζών με τον οποίο θησαυρίζουν
(ακόμη περισσότερο) οι τράπεζες και αυξάνονται τα όρια ηλικίας ενώ μειώνονται
οι συντάξεις των τραπεζοϋπαλλήλων.

2. Τον νόμο για την κατάργηση του 8ώρου εργασίας και τη μείωση του
κόστους των υπερωριών. Μόνο από την αύξηση του χρόνου εργασίας με μείωση των
αποδοχών (που νομοθέτησε πρόσφατα η κυβέρνηση) οι μισθοί 600.000 εργαζομένων
θα μειωθούν κατά μέσο όρο 16%. Οι εργοδότες από αυτό θα δημιουργήσουν πρόσθετα
κέρδη της τάξης του 1 δισ. ευρώ τον χρόνο. Παράλληλα, 800 εκατ. ευρώ είναι το
όφελος των εργοδοτών από τη γνωστή μείωση του φορολογικού συντελεστή.

3. Την άγρια λιτότητα, που έχει φέρει στα όρια της οικονομικής
εξαθλίωσης μισθωτούς και συνταξιούχους.

4. Την κομματική, γαλάζια, επέλαση στη Δημόσια Διοίκηση, τις
ρουσφετολογικές προσλήψεις και τις απολύσεις συμβασιούχων.