ANAΛΩΣIMA Συνωμοσία σιωπής

Τώρα θα μείνετε κάνα δυο χρόνια χωρίς κομπιούτερ, είπαν οι καθηγητές στους
φοιτητές της Αρχιτεκτονικής, όταν τέλειωσαν οι ενιαύσιες τελετές κατάληψης στο
Πολυτεχνείο και μπήκαν μέσα και είδαν την αίθουσα των κομπιούτερ λεηλατημένη,
τα περισσότερα μηχανήματα να λείπουν κι όσα είχαν απομείνει να είναι
σμπαραλιασμένα με μανία. Ρεαλιστική εκτίμηση του χρόνου, γιατί χρειάζονται
κάποιες διατυπώσεις γραφειοκρατικές μέχρι να ξαναγοραστούν τα μηχανήματα, κι
εδώ που τα λέμε, με τι καρδιά να τα εγκρίνει και το υπουργείο, όταν ξέρει ότι
πιθανότατα σε έναν χρόνο θα έχουν την ίδια τύχη; Στην Αρχιτεκτονική
αισθάνονται αδικημένοι που στεγάζονται στο κεντρικό κτίριο του Πολυτεχνείου,
το οποίο πέφτει κάθε τόσο θύμα της καταστροφικής μανίας εκείνων που κανένας
δεν μπορεί να σταματήσει. Αλλά τώρα μπορούν να παρηγορηθούν, διότι ιδού, και
στην Πολυτεχνειούπολη τα ίδια συμβαίνουν, 10 χρόνια κατάληψη σε μια αίθουσα,
ρημαδιό και νόμος της σιωπής, όπως έγραφε χθες στα «NEA» ο Μάνος Χαραλαμπάκης.
Γιατί άραγε κανένας δεν μιλάει για την κατάσταση αυτή; Παρατάξεις, κόμματα,
πρυτάνεις, καθηγητές, υπουργεία, γιατί σιωπούν; Μα, φαντάζομαι, δεν θέλουν να
αποκαρδιώσουν τα παιδιά του Λυκείου που ετοιμάζονται με κόπο για τις
Πανελλήνιες. Χρειάζεται τόσο διάβασμα για να περάσεις στο Πολυτεχνείο, και
ειδικά στην Αθήνα, τόσος κόπος, τόσο χρήμα, τόσο σκληρή είναι η δοκιμασία για
ολόκληρη την οικογένεια του κάθε υποψηφίου, που θα ήταν αβάσταχτο αν τα παιδιά
συνειδητοποιούσαν ότι θα περάσουν σε Ανώτατες Σχολές όπου συμβαίνουν τόσο
παράξενα και βίαια πράγματα. Καλύτερα να μην ξέρουν τίποτα, έτσι δεν είναι;
Για να προφυλαχτούν οι ευαίσθητες ψυχές τους προφανώς δεν λέει κανένας τίποτα.
Βλέπετε εσείς να υπάρχει κάποιος άλλος σοβαρός λόγος;