Tο «κινέζικο θαύμα» ρυπαίνει

Αποκαλείται το «εργοστάσιο του κόσμου», «η αναδυόμενη υπερδύναμη», «ο νέος
οικονομικός γίγαντας». Το «κινέζικο θαύμα» όμως έχει και μια σκοτεινή πτυχή.
Αργά αλλά σταθερά, η Κίνα εξελίσσεται στον μεγαλύτερο ρυπαντή του πλανήτη.
Ακόμα ένα αγκάθι στα πλευρά της παγκόσμιας συνόδου για τις κλιματικές αλλαγές,
που ανοίγει τις εργασίες της σήμερα στο Μόντρεαλ.

Νεκρά ψάρια. H μόλυνση του Σονγκχουά με 100 τόνους βενζολίου θα έχει, όπως προειδοποιούν οι ειδικοί, μακροπρόθεσμες συνέπειες

Οι βρύσες στα νοικοκυριά και τις υπηρεσίες του Χαρμπίν στη Βορειοανατολική
Κίνα άρχισαν πάλι να τρέχουν νερό χθες, πέντε ημέρες αφότου σφραγίστηκαν. H
κηλίδα βενζολίου των 80 χιλιομέτρων που μεταφέρει ο ποταμός Σονγκχουά εξαιτίας
σειράς εκρήξεων που σημειώθηκαν σε εργοστάσιο πετροχημικών της επαρχίας Τζιλίν
στις 13 Νοεμβρίου πέρασε από την πόλη των 9 εκατομμυρίων κατοίκων και
κατευθύνεται προς τα σύνορα με τη Ρωσία. Το Πεκίνο ζήτησε προκαταβολικά
συγγνώμη από τη Μόσχα και αναστέναξε με ανακούφιση: οι πολίτες του είναι πλέον
ασφαλείς και οι επικρίσεις που δέχθηκε επειδή αποκάλυψε το ατύχημα στο
εργοστάσιο με καθυστέρηση δέκα ημερών αργά ή γρήγορα θα ξεχαστούν. Τα
πράγματα, όμως, δεν είναι ακριβώς έτσι.

Το βενζόλιο

H μόλυνση του Σονγκχουά με 100 τόνους βενζολίου θα έχει, όπως προειδοποιούν οι
ειδικοί, μακροπρόθεσμες συνέπειες. Και είναι μόνον η κορυφή του παγόβουνου. H
Κίνα ευθύνεται σήμερα για το 12,1% των παγκόσμιων εκπομπών αερίων που
προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου. H μοναδική χώρα που την ξεπερνάει
είναι οι ΗΠΑ. Σύμφωνα με το πρακτορείο Νέα Κίνα, το 70% των ποταμών της είναι
«εξαιρετικά μολυσμένοι». Το ίδιο και οι 25 από τις 27 μεγάλες λίμνες της. Οι
κάτοικοι του ενός τρίτου της χώρας βλέπουν τους ουρανούς να ρίχνουν τοξική
βροχή κάθε φορά που ανοίγουν. Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, 400.000
άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από καρδιακές ή πνευμονικές παθήσεις οι οποίες
σχετίζονται με την ατμοσφαιρική ρύπανση. Από τις 30 περισσότερο μολυσμένες
πόλεις του πλανήτη, οι 20 βρίσκονται στην Κίνα. Τον περασμένο Οκτώβριο, και
για τρεις συνεχόμενες ημέρες, η ατμόσφαιρα στο Πεκίνο, την πόλη που φιλοδοξεί
να γίνει το 2008 η «πράσινη πρωτεύουσα» των Ολυμπιακών Αγώνων, ήταν τόσο
επιβαρημένη που οι αρχές συνέστησαν στους ηλικιωμένους, στα παιδιά και τις
εγκύους να μείνουν στα σπίτια τους. H άλλη όψη του οικονομικού θαύματος της
Κίνας δεν είναι παρά μια περιβαλλοντική τραγωδία.

H αποσιώπηση

H χώρα, επισημαίνει η «Figaro», έχει εγγράψει από το 1982 την προστασία του
περιβάλλοντος στο Σύνταγμά της και αναγνωρίζει θεωρητικά το πρόβλημα. «Τα
περιβαλλοντικά προβλήματα στην Κίνα δεν είναι κάτι μακρινό, είναι κάτι που
απειλεί την καθημερινή μας ζωή», δήλωσε χθες ο Παν Γιούε, υφυπουργός αρμόδιος
για την προστασία του περιβάλλοντος. Οι επίσημες ανησυχίες, ωστόσο,
εξατμίζονται μπροστά στο κυνήγι του κέρδους, την ανευθυνότητα των τεχνοκρατών
και την απουσία αντίβαρου στο μοναδικό κόμμα που διαθέτει και διαχειρίζεται
την εξουσία. Την κατάσταση έρχεται να δυσχεράνει η ίδια η νοοτροπία του
καθεστώτος, που επιμένει να αποσιωπά τις δυσάρεστες αλήθειες για το μέγιστο
δυνατό χρονικό διάστημα, μη έχοντας κατά τα φαινόμενα διδαχθεί από τα μαθήματα
του ιού Sars πριν από δύο χρόνια.

ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΔΑ

Παγκόσμια σύνοδος για τις κλιματικές αλλαγές

Για νερό. Μικρός Κινέζος λίγο πριν αρχίσουν να τρέχουν και πάλι οι βρύσες στην πόλη Χαρμπίν

ΔΕΚΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ από 189 χώρες συναντώνται σήμερα και έως τις
9 Δεκεμβρίου στο Μόντρεαλ του Καναδά προκειμένου να αναζητήσουν τρόπους
καταπολέμησης του φαινομένου του θερμοκηπίου μετά το 2012, οπότε εκπνέουν οι
στόχοι που έχουν τεθεί με βάση το Πρωτόκολλο του Κιότο. Ανάμεσά τους θα είναι
και απεσταλμένοι του Πεκίνου. H οικολογική οργάνωση Greenpeace αξιώνει την
υιοθέτηση ενός διάδοχου πρωτοκόλλου έως το 2008. Όμως ο μεγαλύτερος ρυπαντής
του κόσμου, οι ΗΠΑ, οι οποίες έχουν αποσυρθεί από το Πρωτόκολλο του Κιότο,
αναμένεται να προβάλουν για μία ακόμη φορά σθεναρή αντίσταση. Αλλά και ο
δεύτερος μεγαλύτερος ρυπαντής του κόσμου, η Κίνα, η οποία δεν έχει υπογράψει
το Πρωτόκολλο του Κιότο, δύσκολα θα πειστεί να θέσει τη βιομηχανική της
ανάπτυξη σε δεύτερη μοίρα και να περιορίσει τις εκπομπές αερίων που προκαλούν
το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Με άλλα λόγια, το καλύτερο που μπορεί να
περιμένει το περιβάλλον από τη σύνοδο του Μόντρεαλ είναι κάποιες αόριστες υποσχέσεις.