4 χρόνια χωρίς ταυτότητα…

Στις 29 Οκτωβρίου 2001 ένας οδηγός σταματά για λίγο στη βοηθητική λωρίδα
της Εθνικής Οδού Θεσσαλονίκης – Ευζώνων. Ανάμεσα στους θάμνους διακρίνει
χρωματιστά ρούχα. Πλησιάζει και βρίσκεται μπροστά στο πτώμα μιας νέας, πολύ
όμορφης γυναίκας, περίπου είκοσι πέντε χρόνων.

Όπως διαπιστώθηκε η γυναίκα είχε βασανισθεί πριν δολοφονηθεί. Τέσσερα χρόνια
μετά, κανένα στοιχείο δεν έχει βρεθεί γι’ αυτήν: ούτε καν η ταυτότητά της. Το
θύμα της άγριας δολοφονίας έμεινε επί δύο χρόνια «στα αζήτητα» του
νεκροτομείου Θεσσαλονίκης. Στο ίδιο διάστημα και έως σήμερα τα σήματα των
ελληνικών αστυνομικών αρχών μέσω Ιντερπόλ στις αστυνομικές υπηρεσίες διεθνώς
παραμένουν χωρίς απόκριση.

H περιγραφή της, τα δακτυλικά αποτυπώματα και η φωτογραφία (από το
νεκροτομείο) που έστειλαν οι ελληνικές αρχές στις διεθνείς αστυνομικές
υπηρεσίες δεν ταυτίσθηκαν ποτέ με κάποια δήλωση εξαφάνισης.

Σύμφωνα με τους αξιωματικούς της Αστυνομίας που ασχολήθηκαν με την υπόθεση, τα
σημάδια από τα βασανιστήρια που είχε υποστεί η νεαρή γυναίκα ήταν ολοφάνερα
στο σώμα της. Από τα χαρακτηριστικά της – πολύ ξανθιά, λεπτή, ψηλή, με
ανοιχτόχρωμο δέρμα – οι αστυνομικοί εκτίμησαν ότι ήταν αλλοδαπή, ίσως από
κάποια χώρα του πρώην ανατολικού μπλοκ.

H «Τζέιν Ντο»

H «Τζέιν Ντο» (σ.σ.: άγνωστης ταυτότητας) σύμφωνα με το πρώτο σενάριο βάσει
του οποίου κινήθηκαν οι έρευνες της Αστυνομίας έπεσε θύμα του εραστή της, η
δολοφονία της δηλαδή είχε κίνητρα ερωτικής αντιζηλίας. H γυναίκα – που είχε
υποστεί βασανιστήρια πριν από τη δολοφονία της, βρέθηκαν σημάδια από εγκαύματα
τα οποία είχαν γίνει με τσιγάρα γύρω από τις θηλές στα στήθη της – είχε
«εκτελεσθεί» με μια σφαίρα στην κοιλιά. Σύμφωνα με το δεύτερο σενάριο, που
είναι και το ισχυρότερο κατά την Αστυνομία, η κοπέλα είχε πέσει θύμα
κυκλώματος μαστροπών. Ο φάκελος της «άγνωστης» ανασυρόταν από τα αρχεία της
Αστυνομίας κάθε φορά που η δράση ενός τέτοιου κυκλώματος αποτελούσε
αντικείμενο έρευνας. Ακόμη, εκτίμησαν πως έπρεπε να εργαζόταν σε νυχτερινό
κέντρο, όπως φαινόταν από την εμφάνισή της. «Ήταν καλοντυμένη και το
πιθανότερο ήταν να εργαζόταν σε κάποιο μπαρ».

H τηλεκάρτα

Το μοναδικό στοιχείο που είχαν στα χέρια τους οι αστυνομικές αρχές ήταν μια
τηλεκάρτα που είχε βρεθεί σε μια τσέπη του θύματος. Ο ΟΤΕ «διάβασε» το
μικροτσίπ της κάρτας και έδωσε τη λίστα των τηλεφώνων που είχαν κληθεί από τη
συγκεκριμένη κάρτα. Ωστόσο, από τα τηλέφωνα δεν προέκυψε κανένα ουσιαστικό
στοιχείο. Διαπιστώθηκε μόνο ότι η τηλεκάρτα είχε χρησιμοποιηθεί από
καρτοτηλέφωνο σε μία περιοχή της Ανατολικής Θεσσαλονίκης. H γυναίκα φαίνεται
ότι τηλεφωνούσε σε Ιταλία και Αλβανία, ενδεικτικό ότι είχε να κάνει με
αλλοδαπούς που δραστηριοποιούνταν στις χώρες αυτές – ενδεχομένως παράνομα. Και
τα τηλεφωνήματα όμως δεν στάθηκαν αρκετά για να ξεδιαλύνουν το μυστήριο.

H δολοφονία

H νεαρή γυναίκα έφερε «ένα διαμπερές τραύμα από πυροβόλο όπλο στην κοιλιακή
χώρα», όπως είχε πει την περίοδο εκείνη ο ιατροδικαστής Νίκος Βασιλειάδης, που
διενήργησε τη νεκροτομή και ο θάνατός της προσδιορίστηκε τις πρωινές ώρες της
ίδιας ημέρας που βρέθηκε το πτώμα της.

Στα… αζήτητα άλλες δύο υποθέσεις

ΑΛΛΕΣ ΔΥΟ υποθέσεις δολοφονιών από άγνωστους δράστες, αλλά και με
άγνωστα θύματα διερευνά εδώ και χρόνια η Ασφάλεια Θεσσαλονίκης.

H πρώτη αφορά την υπόθεση νεαρού Αλβανού, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της
Αστυνομίας, ο οποίος βρέθηκε νεκρός στις 22 Σεπτεμβρίου 1991 στο πάρκο πίσω
από το νοσοκομείο Άγιος Δημήτριος της Θεσσαλονίκης. Το θύμα έφερε χτυπήματα σε
όλο του το σώμα, ενώ οι δράστες φαίνεται πως προσπάθησαν να το κάψουν, καθώς
ένα μέρος του σώματος βρέθηκε απανθρακωμένο.

Ένας ακόμη αλλοδαπός, ηλικίας περίπου 25 ετών, βρέθηκε νεκρός στη θέση
«βρυσάκι του Μπαρμπα-Γιώργη», στο Σέιχ Σου, στις 6 Οκτωβρίου 1997. Σύμφωνα με
τον ιατροδικαστή, ο θάνατός του προκλήθηκε από πνιγμό, αλλά η ταυτότητά του
ποτέ δεν έγινε γνωστή.

Και στις δύο αυτές περιπτώσεις τα πτώματα τάφηκαν με ευθύνη του Δήμου
Θεσσαλονίκης, ύστερα από συνεννόηση με την ιατροδικαστική υπηρεσία. «Όταν
πρόκειται για δολοφονίες συνήθως τα κρατάμε στο νεκροτομείο για διάστημα
μεγαλύτερο του ενός έτους», είπε στα «NEA» ο ιατροδικαστής Ματθαίος Τσούγκας.