ΣE ΠPΩTO ENIKO Η Θέμις δεν έχει καθόλου… κέφια

Δεν είμαι σίγουρη ότι θέλω τελευταία να διαβάζει το βλαστάρι μου εφημερίδες
(εγώ που του πέταγα τρεις – τέσσερις μπροστά του κάθε μέρα), ούτε – πολύ
περισσότερο – να βλέπει ειδήσεις στην τηλεόραση… Αυτή η συνεχής παρέλαση
«αποξηλωμένων» δικαστικών είναι μια τόσο, μα τόσο, αποκαρδιωτική ιστορία…
Πέντε δικαστικοί σε αργία την ημέρα, τη… δικαιοσύνη την κάνουν πέρα!

Δεν έφθανε για τα νεανικά μάτια και αυτιά το περυσινό πατατράκ για την άλλη
εξουσία, τη θρησκευτική. Να σου και η απαξίωση εφέτος της δικαστικής. Τα
σύμβολα του νόμου, οι υπεράνω πάσης υποψίας, οι απυρόβλητοι και άμεμπτοι της
δικαστικής έδρας, oι βαρυσήμαντοι τιτλούχοι, οι στυλοβάτες της κοινωνίας…. H
αποκαθήλωση αυτή ίσως πονάει περισσότερο και από την άλλη. Ίσως γιατί οι
παπάδες και οι μητροπολιτάδες λίγο – πολύ μάς είχαν προϊδεάσει από χρόνια…
Ή, ίσως, γιατί το ιδανικό της δικαιοσύνης ήταν πάντα πιο δημοκρατικό, πιο
«δικό» μας… Η Θέμις δεν έχει καθόλου… κέφια – και μαζί της ούτε κι εμείς!

Έτσι, στα μάτια των δεκαπεντάχρονων και δεκαεπτάχρονων του 2005, άλλη μια
σταθερά καταποντίζεται, άλλη μια αξία πετιέται στα ιδεολογικά αζήτητα. Στον
δικό τους Καιάδα έχουν ήδη ρίξει αμετάκλητα τους πολιτικούς κάθε σημαίας και
απόχρωσης.

Άσε πια τους ημέτερους δημοσιογράφους (το σύνθημα «αλήτες, ρουφιάνοι,
δημοσιογράφοι» υπάρχει στο λεξιλόγιο κάθε εφήβου που «σέβεται» τη γενιά
του)… Αμ τους δικηγόρους, που μαλλιοτραβιούνται στα «παράθυρα»! Ή τους
γιατρούς, που στη νεανική συνείδηση έχει κατοχυρωθεί ότι «τα παίρνουν»
συλλήβδην και μάλιστα με αντίτιμο τις ίδιες τις ζωέςl

Πάει, λοιπόν, και αυτό το πρότυπο για τα φιντάνια μας… «Νομική; Δικαστικό
Σώμα;», καγχάζουν ήδη κοροϊδευτικά σε όποιον τολμήσει να εκφράσει μια τέτοια
πρόταση για τις σπουδές τους. Λέτε να είχαν δίκιο οι αστρολόγοι που έλεγαν ότι
η νέα χιλιετία θα σαρώσει καθετί έως πρότινος καταξιωμένο και θα
επαναπροσδιορίσει τα πάντα; Ποιο αξιοσέβαστο επάγγελμα μας έμεινε; Ας μπει στη σειρά!