MATIEΣ Οι Πόντιοι

Άφησα πίσω μου για τρεις ημέρες την Αθήνα με τον βόρβορο των αποκαλύψεων για
τα παραδικαστικά κυκλώματα και πήγα στη Θεσσαλονίκη. Αφορμή, το πρώτο
Πανελλαδικό Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών που οργάνωσε (29/10) η Παμποντιακή
Ομοσπονδία Ελλάδος (ΠΟΕ). Και πέρασα πολύ καλά. Γιατί όλα ήταν στην εντέλεια.
Και το Παλαί Ντε Σπορ, γεμάτο. Ή σχεδόν γεμάτο.

Από χρόνια μού έλεγε ο καθηγητής Γιώργος Παρχαρίδης, όταν ανταμώναμε στη
Γερμανία, ότι το Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών της Δυτικής Ευρώπης «θα το κάνω και
στη Θεσσαλονίκη – και θα έχει και επιτυχία». «Για να γίνει αυτό»,
παρα-τηρούσα, «οι Πόντιοι που ζουν στην Ελλάδα πρέπει να μονοιά-σουν και όχι
να ‘ναι ο ένας από ‘δώ κι ο άλλος από ‘κεί». «Θα τα καταφέρουμε!», μου τόνιζε,
όλος αισιοδοξία.

Και φαίνεται πως τα κατάφερε. Πόντιοι από την Ανατολική Μακεδονία και τη
Θράκη, τη Δυτική Μακεδονία και την Ήπειρο, την Κεντρική Μακεδονία και τη
Θεσσαλία, τη Θεσσαλονίκη, τη Νότια Ελλάδα και τα νησιά βγήκαν ένα βήμα
μπροστά, συμφώνησαν και έστειλαν 13.000 νέους στις πρόβες των παραδοσιακών
χορών! Ακολούθησε σκληρή δουλειά. Και το αποτέλεσμα ήταν υπέροχο!

Τα Ποντιόπουλα της 3ης και της 4ης γενιάς χόρεψαν έξοχα τους χορούς των
πατεράδων και των γιαγιάδων τους και προκάλεσαν τον ενθουσιασμό στις κερκίδες.
Ήταν εκεί και όλη η πολιτική ηγεσία της Θεσσαλονίκης. Και ο Μητροπολίτης
Άνθιμος. Που απείλησε μέλος του Κοινοβουλίου, να μην ξαναπατήσει το πόδι του
στη συμπρωτεύουσα, όπως κατήγγειλε ο Αλαβάνος στη Βουλή, επειδή είπε όσα είπε
(«μπούρδες» κ.λπ.) για τα Σκόπια. Ώς πότε, όμως, οι Ιεράρχες θα ανακατεύονται
στην εξωτερική πολιτική της χώρας και θα απειλούν ακόμη και βουλευτές;

Ο Παρχαρίδης πέτυχε να πραγματοποιήσει αυτό το ξεχωριστό φεστιβάλ, ξοδεύοντας
συνολικά μόνο 35.000 ευρώ, που τα πήρε (χορηγίες) από τα υπουργεία Πολιτισμού,
Αθλητισμού, Απόδημου Ελληνισμού και τον Δήμο Θεσσαλονίκης. Και ελπίζει ότι το
2ο φεστιβάλ, του χρόνου, θα είναι εντυπωσιακότερο, με πολύ περισσότερες
συμμετοχές.

Κατά τη γνώμη μου, πάντως, οι συμμετοχές ήταν αρκετές και οι χορευτές
εξαιρετικοί. Το μόνο που χρειάζεται είναι να κατακλύζουν οι Πόντιοι τις
κερκίδες. Και, επίσης, να μετέχουν στα χορευτικά και πολλά μικρά παιδιά, όπως
συμβαίνει στην Ευρώπη, για να γίνεται φανερό ότι το «πράγμα» προχωρεί, όλο
προχωρεί, από γενιά σε γενιά.