[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

«Εξόριστε ποιητή, στον αιώνα σου, λέγε, τι βλέπεις;». Βλέπωωωωω…βλέπωωωωω…
βλέπωωωωω… (προσπαθώ να κάνω την κατάσταση όσο πιο υποβλητική γίνεται,
καταλαβαίνετε)… τους βλέπωωωωω, τέλος πάντων, να φεύγουν… μεταμφιεσμένοι,
με περούκες, νύχτα οπωσδήποτε, για να έχει και λιγότερη κίνηση! Διότι όσοι
μείνουν πίσω… βλέπωωωω και (ξανα)βλέπωωωω, ο «εξόριστος ποιητής», να
γίνονται περίγελος («του κόσμου το περίγελο/ κατάντησε να γίνει/ και όλα αυτά
για χάρη της/ και όλα αυτά για κείνη», με τα συναφή, που έλεγε ο Στράτος
Διονυσίου παλιά) του κάθε πικραμένου, διότι «μια πίσσα με πούπουλα» δεν θα την
αποφύγουν! Τουναντίον. Και πίσσα, από γαλοπούλα αλανιάρα, θα «ενδυθούν» και
βόλτες στο Σύνταγμα αναγκαστικά θα βγουν, προς γνώσιν και συμμόρφωσιν όσων
ήθελαν στο μέλλον να μας παραμυθιάσουν, για να τους κάνουμε πρωθυπουργούς,
υπουργούς, υφυπουργούς, γενικούς γραμματείς, βουλευτές και ούτω καθεξής…

Άφαντος

Μην πιάσουμε τώρα τη συζήτηση «κάνε εμένα πρωθυπουργό για να σου λύσω τα
προβλήματα της Ελλάδας μέσα σε 24 ώρες», γιατί δεν θα βγάλουμε άκρη, και δεν
θέλω. Διότι και τον άλλο τον κάναμε πρωθυπουργό – μας είχε τρελάνει πια, επτά
χρόνια στην αντιπολίτευση «κάντε με» και «κάντε με», και όχι για ένα 24ωρο,
αλλά για τέσσερα χρόνια – και είδατε τι πάθαμε. Στα δύσκολα χαμένος. Στα πολύ
δύσκολα άφαντος. Και στα ανάποδα για εκείνον και την κυβέρνησή του κρυμμένος
στο «μπούνκερ» της Ραφήνας. Έχει η Ραφήνα «μπούνκερ», ποιητή μου; Έχει, δεν
έχει, τι με νοιάζει εμένα κι εσένα. H ουσία μετράει και η ουσία είναι ότι
κρύφτηκε. Αναστέναζε η γαλάζια βάση κι από κοντά κι εκείνοι οι δύσμοιροι οι
«νοικιασμένοι» παπαγάλοι (αυτοί ντε που προσβλέπουν σε καμιά ολοσέλιδη
κυριακάτικη κρατική διαφημισούλα), όλο αγωνία «πού είναι ο Καραμανλής», αλλά
εκείνος πουθενά. Ανησυχήσαμε κι εμείς που δεν είχαμε κανένα λόγο…

Πες κάτι άλλο

Εγώ πάλι στο στόμα το ‘χα να αρχίσω τα γνωστά: «πού ‘ναι ο Κώστας, πού ‘ναι ο
Κώστας, πού ‘ναι ο Κώσταααας, οεοοοοο πού ‘ναι ο Κώστας», αλλά συγκρατήθηκα.
Είχα και κάτι πληροφορίες από τάχα μου έγκυρες πηγές, ότι ο Κώστας θα κάνει
βαρυσήμαντη παρέμβαση στη δημόσια ζωή και θα ανατρέψει το κλίμα τού «κρατάω τη
μύτη μου, μην πάω πριν από την ώρα μου από αναθυμιάσεις» και το απέφυγα. Μετά,
ανήμερα του Αγίου Δημητρίου, μεγάλη η χάρη Του του Μεγαλομάρτυρα, άκουσα την
παρέμβαση κι ένιωσα πραγματικά κάτι να φουντώνει μέσα μου, να κάνω κι εγώ μια
παρέμβαση, που να ‘ναι όλη δική του – του Καραμανλή, όχι του Αϊ-Δημήτρη, με
τον οποίο δεν έχω και τίποτε! Διότι το καταλαβαίνω ότι θες να πεις κάτι, αφού
όλοι σου το ζητάνε. Είναι ανάγκη όμως να (μας) πεις αυτά που μας έλεγες και
πριν από έξι μήνες, και πριν από οκτώ μήνες, και πριν από ένα χρόνο; Πες κάτι
άλλο. Δείξε ότι όντως είσαι προβληματισμένος, ότι το θέμα σε απασχολεί, ότι
νοιάζεσαι και για τον τόπο και για την πρόοδό του.

Στο αρχείο

Από την άλλη, άμα δεν έχεις και τι να πεις, στο αρχείο να (ανα)τρέχεις.
Φωνάζεις τον Ρουσόπουλο και του λες «Θόδωρε, πιάσε εκείνη τη δήλωση που είχα
κάνει για τη διαφθορά και τη διαπλοκή, θυμάσαι, τον Μάιο, και φέρ’ τη μου».
Ρωτάει ο Ρουσόπουλος: «Ποια λες, πρόεδρε; Εκείνη τη σκέτη;». «Όχι, ρε παιδί
μου, την άλλη με τα ηρωικά φέρε, μέρες που ‘ναι! Εκείνη που έλεγε ότι δεν θα
μας παρεμβάλουν εμπόδια τα ποικιλώνυμα συμφέροντα. Ότι θα βάλουμε τα στήθη μας
μπροστά να μην περάσει ο εχθρός της διαπλοκής. A, βάλε μέσα και λίγη συντήρηση
ή λίγη αντίδραση, ό,τι σου είναι πιο εύκολο, πιάνουν αυτά στους αριστερούς». Ο
πιστός Θόδωρος την ανέσυρε τη δήλωση, ως όφειλε, ο Καραμανλής την αποστήθισε –
είναι καλός σ’ αυτό, πρόεδρε Γιώργο – και την είπε ωραία και καλά με φόντο την
εκκλησία του Αϊ-Δημήτρη, μεγάλη η χάρη Του. Το αποτέλεσμα το είδαμε. Περίτρομη
η διαφθορά, έσπευσε να εξαφανιστεί από τη χώρα!..

Οι τηλεδίκες

Να πούμε και κάτι για το θέμα των ημερών, τις τηλεδίκες, διότι τι σοβαρή στήλη
είμαστε αν δεν πάρουμε θέση για τις τηλεδίκες και τα τηλεδικαστήρια, που είναι
το μέγα ζήτημα των ημερών; Ως γνωστόν, την σήμερον ημέρα δεν λογίζεσαι
δημόσιος παράγων αν δεν λάβεις θέση επί του ζητήματος αυτού και η στήλη δεν
πρόκειται για κανένα λόγο να μην πάρει μέρος στη χαρά, στην οποία ήδη έχουν
σπεύσει να μετάσχουν κόσμος και κοσμάκης – μέχρι κι ο… Χριστόδουλος! Λοιπόν,
επειδή δεν άκουσα κανέναν να διαμαρτύρεται προς τριετίας ή διετίας για τις
«δίκες» αυτές (δεν είναι βέβαια σημερινό φαινόμενο αυτά, έτσι;), θα
παρακαλούσα όλον αυτό τον αλαλάζοντα, από οργή, θίασο: πρώτα να κάνουν την
αυτοκριτική τους, έπειτα να σκύψουν πάνω από τις γενεσιουργούς αιτίες της
πρώτης ύλης αυτών των «δικών» (που είναι η «γαλάζια» διαφθορά) και μετά να
δηλώσουν καθαρά ότι είναι υπέρ της απαγόρευσης των αποκαλύψεων από την
τηλεόραση. Να το πουν καθαρά όμως και να αναλάβουν και την ευθύνη τού τι λένε.
Εντάξει; Διότι δεν μπορώ να φανταστώ ότι τώρα τους έπιασε ο πόνος για τις
τηλεδίκες…

Το ΠΑΣΟΚ θα κάνει κάτι;

Και μια και πιάσαμε τη συζήτηση για την «τηλεόραση», κι ώρες είναι να ξεφύγω
κι εγώ και να αρχίσω κάτι δυνατά κουλτουριάρικα που ξέρω, περί «της δύναμης
του μέσου»(..!), εκεί στο ΠΑΣΟΚ ώς πότε θα παρακολουθούν αμέτοχοι και άπραγοι
το θέαμα – κανονικό τσίρκο – να γίνεται στα παράθυρα συζήτηση για τη διαφθορά
και τη διαπλοκή και να μετέχουν – «ως εκπρόσωποι του ΠΑΣΟΚ»!! – στελέχη τα
οποία για τον ένα ή τον άλλο λόγο, όσο να’ναι, μια «ρετσινιά» την έχουν. Καλά,
οι ίδιοι δεν το καταλαβαίνουν πόσο εκτίθενται, το ΠΑΣΟΚ δεν αντιλαμβάνεται ότι
σε κάθε τους εμφάνιση ο κόσμος που ανακαλεί στη μνήμη του μνήμες από το
παρελθόν τα «παίρνει» τόσο, που αθωώνει τη «γαλάζια» διαφθορά; Έλεος πια. Και
κάτι ακόμη: εκείνοι (κάνουν ότι) δεν καταλαβαίνουν και σπεύδουν στα παράθυρα,
μήπως και εκμαιεύσουν την έξωθεν καλή μαρτυρία «διότι έχουν υποστεί τη
συκοφαντία και τις άδικες επιθέσεις». Το ΠΑΣΟΚ θα κάνει κάτι;

KAI TO ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Νομιμοποιούν τις κομπίνες

Είναι ώρες ώρες που λέω, δεν μπορεί, πρέπει να είσαι μεγάλο κορόιδο μεγάλε
(άλλο λέω, αλλά ντρέπομαι να το αναφέρω). Τεράστιο. Κι εσύ και καμιά δεκαριά
εκατομμύρια Έλληνες. Κορόιδο που πληρώνεις φόρους, κορόιδο που είσαι συνεπής
στις υποχρεώσεις σου απέναντι στο κράτος, που δεν διανοείσαι να κλέψεις την
Εφορία, που… που… Κορόιδο που δεν είσαι «γαλάζιος» ψυλλιασμένος
επιχειρηματίας, να γεμίσεις την αγορά με πλαστά και εικονικά τιμολόγια και
μετά να ‘ρθεί ο Γιώργος Αλογοσκούφης να στα χαρίσει όλα με μια και μόνη
απόφαση. Καμιά 600 δισ. είναι αυτή η ιστορία, τεράστιο ποσό για τα ελληνικά
δεδομένα, αλλά δεν είναι τα λεφτά. Είναι η νομιμοποίηση της απάτης και της
κομπίνας. Και είναι σε συνέχεια μιας άλλης απόφασης που είχε πάρει η κυβέρνηση
– από τις πρώτες που πήρε με το που ανέλαβε – να ξεπλύνει το μαύρο χρήμα που
είχαν βγάλει στο εξωτερικό ευυπόληπτοι και μη πατριώτες. Κι αυτούς μεν τους
τελευταίους δεν μας τους είπε ο Αλογοσκούφης. Αυτούς με τα πλαστά και εικονικά
τιμολόγια όμως θα μας τους πει θέλει δεν θέλει – γιατί μεταξύ άλλων είναι και
κάτι κύριοι που ειδικεύονται στην κριτική κατά της… διαφθοράς!!!