«Ήταν να μη θυμηθώ τις μαύρες μέρες μου»

Ο Ρομάν Πολάνσκι μπροστά από την αφίσα της ταινίας του «Όλιβερ Τουίστ», με βάση μνήμες από τα παιδικά του χρόνια

Πώς αποφάσισε ο Ρομάν Πολάνσκι να καταπιαστεί με τον «Όλιβερ Τουίστ» του
Ντίκενς (που θα δούμε και στην Ελλάδα τον Νοέμβριο); «Παρακινήθηκα από τα
παιδιά μου», λέει ο διακεκριμένος σκηνοθέτης. H 12χρονη Μοργκάν και ο 7χρονος
Έλβις, που απέκτησε με την τρίτη σύζυγό του, Εμανουέλ Σενιέ, «έρχονταν πολλές
φορές μαζί μου στα γυρίσματα των ταινιών, αλλά ό,τι έβλεπαν και ζούσαν ήταν
έξω από τον κόσμο τους».

Στη νέα ταινία του αναγνωρίζουν οι ειδικοί βιωματικά στοιχεία του. Άραγε
ταυτίζεται με τον ήρωά του; «Προφανώς. Αλλά δεν είναι αυτό η αιτία που κάνω
την ταινία», εξηγεί. «Δεν πρόκειται να εκμεταλλευθώ την ταινία για την
προσωπική μου προβολή και από την άλλη νιώθω άβολα να συζητώ για όσα πέρασα.
Ωστόσο, όταν έχεις τέτοιου είδους εμπειρία είναι απολύτως φυσικό ότι θα την
αξιοποιήσεις στη δουλειά σου».

Απόλαυσε, λέει, την πρόκληση να δουλέψει με παιδιά. «Εκείνο που προκαλεί
έκπληξη για όσους δεν τον ξέρουν», λέει για τον Πολάνσκι ο διευθυντής
παραγωγής του, Τίμοθι Μπάριλ, «είναι ότι έχει μια ιδιαίτερη ικανότητα να τα
πηγαίνει καλά με τα παιδιά».

Τα παιδιά του, Μόργκαν και Έλβις, θα έχουν μικρούς τιμητικούς ρόλους στην
ταινία του. «Είναι για εκείνα, η ταινία, κάτι να έχουν να θυμούνται από εμένα
ύστερα από χρόνια, όταν δεν θα είμαι εδώ».

Ύστερα από όσα έχει ζήσει, έχει καταλήξει στο συμπέρασμα πως «είναι επουσιώδες
για ένα παιδί να μην έχει να φάει ή να μην έχει ρούχα. Αλλά το να είσαι
αναγκασμένος να αποχωριστείς τους γονείς σου είναι ανυπόφορο». Και κάπως έτσι
ξυπνούν οι μνήμες από τη ζωή στα ναζιστικά γκέτο της Κρακοβίας, το στρατόπεδο
συγκέντρωσης του Άουσβιτς και από τον αγώνα για την επιβίωση.

«Χρειάζεται, κατ’ αρχήν, να έχεις πάρει τις αποστάσεις σου από τα γεγονότα για
να μπορέσεις να μιλήσεις. Δεύτερον, στις ημέρες μας θα πάψουν να ζουν ανάμεσά
μας και οι τελευταίοι επιζήσαντες-μάρτυρες. Τρίτον, καθώς οι άνθρωποι
μεγαλώνουν είναι πλέον πρόθυμοι να μιλήσουν για πρώτη φορά. Το ίδιο συμβαίνει
και στην περίπτωσή μου. Ίσως, μία από τις αιτίες είναι και το γεγονός ότι ο
κόσμος σήμερα θέλει να ακούσει».

Ο Πολάνσκι διανύει την όγδοη δεκαετία της ζωής του. Δείχνει πιο ήρεμος από
ό,τι στη θρυλική δεκαετία του ’60. Και τούτο οφείλεται στα παιδιά του. Ποια
είναι η καλύτερη στιγμή του 24ώρου του; «Όταν φτάνει η ώρα να τα πάω στο
σχολείο. Είναι ό,τι καλύτερο. Να τα βλέπω να πηγαίνουν στο σχολείο είναι
υπέροχο. Είναι μια κινούμενη στιγμή».