«H Eυρώπη που θα ήθελα»

Ο απερχόμενος καγκελάριος Γκέρχαρντ Σρέντερ

ΥΣΤΕΡΑ από πενήντα χρόνια επιτυχιών, η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται σήμερα
μπροστά στην πιο μεγάλη δοκιμασία της. Ο Βρετανός πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ, ως
προεδρεύων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποφάσισε η προσεχής ανεπίσημη σύνοδος
κορυφής να συγκληθεί στο Λονδίνο. Στο επίκεντρο της συζήτησης θα βρεθεί το
ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο.

«Εμείς οι Ευρωπαίοι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα θεμελιώδες ερώτημα», γράφει ο
Γκέρχαρντ Σρέντερ σε άρθρο του στην εφημερίδα «Die Zeit», εν όψει της συνόδου
του Λονδίνου. «H αγορά και η ολοένα και πιο εκτεταμένη φιλελευθεροποίηση
πρέπει, άραγε, να γίνουν το υπέρτατο κριτήριο για την πολιτική δράση; Ο λαός
είναι έτοιμος να δοκιμάσει την ιδιωτική πρωτοβουλία, αλλά δεν επιθυμεί την
απόλυτη αποκρατικοποίηση. Οι άνθρωποι στην Ευρώπη θέλουν ένα κράτος που δεν θα
τους μπαίνει στη μύτη, αλλά που θα στέκεται στο πλευρό τους. H αγορά δεν
μπορεί να επιβάλλεται εις βάρος της κοινωνικής ειρήνης, η οποία πρέπει να
είναι εγγυημένη».

Το ζήτημα δεν είναι να επανεφεύρουμε την Ευρώπη, υποστηρίζει ο Γερμανός
ηγέτης. Το ευρωπαϊκό σχέδιο υπάρχει από τη δεκαετία του 1950. Και η ιδέα του
είναι η ένωση των χωρών. H απόφαση να αρχίσουν διαπραγματεύσεις με την Τουρκία
για την ένταξή της έδωσε μια άλλη διάσταση στη γεωστρατηγική σπουδαιότητα της
υπόσχεσης για ειρήνη και σταθερότητα στην Ευρώπη. H προοπτική να ανήκει κάποτε
η Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ένωση έδωσε τόση ώθηση στις μεταρρυθμιστικές
τουρκικές δυνάμεις όσο τίποτε άλλο. Αυτό θα φέρει βαθιές αλλαγές στο εσωτερικό
της Τουρκίας, αλλά θα έχει επιπτώσεις και για τις γειτονικές χώρες και θα
συμβάλει στην αποκατάσταση ενός νέου διαλόγου ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση
ο οποίος θα είναι εμπνευσμένος από τον Διαφωτισμό.

«Όποιος συζητάει με τους ανθρώπους της Ευρώπης», αναφέρει ο απερχόμενος
καγκελάριος, «γνωρίζει ότι είναι ελάχιστοι εκείνοι που είναι αντίθετοι στο
σχέδιο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Θέλουμε και χρειαζόμαστε μια Ευρώπη ισχυρή,
ικανή να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις και τις ριζικές μεταβολές της εποχής
μας. Οι προϋποθέσεις είναι καλές. Εύχομαι, σε μία γενιά, όταν οι νεαροί
Κινέζοι, οι Ινδοί, ακόμη και οι Αμερικανοί, θα έρχονται στην Ευρώπη, να
βλέπουν μία ήπειρο στην οποία η ελευθερία, η δημοκρατία, η οικονομική ισχύς
και η κοινωνική συνοχή θα αποτελούν μία έγκυρη πρόταση για το μέλλον, η οποία
θα μπορεί να γίνει υπόδειγμα και για άλλες περιοχές του κόσμου».