Πρώτος με διαφορά… ηλεκτρικού πριονιού

«Υπάρχει τίποτε πιο τρομακτικό από το πρώτα 50 λεπτά του “Δολοφόνου με το πριόνι”; Πώς δεν υπάρχει! Το τελευταίο μισάωρο του “Δολοφόνου με το πριόνι”!»: είναι μία από τις κλασικές ατάκες των φαν

Τρέχοντας και με το πριόνι στα χέρια (μέγιστη βοήθεια της παραγωγής) κόβει το
νήμα. Και τερματίζει θριαμβευτικά πρώτος και τρομακτικότερος ο «Δολοφόνος με
το πριόνι» στην τρελή κούρσα για την καλύτερη ταινία τρόμου. Στην πρώτη θέση,
λοιπόν (σύμφωνα με τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας που έκανε με τους αναγνώστες
του το κινηματογραφικό περιοδικό «Total Film»), η ταινία που εμπνεύστηκε το
θέμα του από τη ζωή του σίριαλ κίλερ Εντ Γκέιν, τον ρόλο του οποίου και τη
δερμάτινη μάσκα φόρεσε ο ηθοποιός Γκάναρ Χάνσεν και έγραψε ιστορία στο σινεμά.
Για καιρό, μάλιστα, ο «Δολοφόνος με το πριόνι», μια πολύ φτηνή παραγωγή, δεν
έπαιρνε άδεια για να βγει στις αίθουσες – πολύ χόρορ, στ’ αλήθεια – εκτός
αν… και το πριόνι ήθελε το λάδωμά του!

Στη δεύτερη θέση άλλος προβληματικός με τα χαρακτηριστικά του προσώπου του (κι
αυτός με μάσκα, άσπρη όμως), ο Μάικ Μάγιερς και το «Holloween» – «H νύχτα με
τις μάσκες» ελληνιστί – και η μεγάλη αγρύπνια της Τζέιμι Λι Κέρτις. Αντί για
πριόνι εδώ έχουμε μαχαίρι – κλασικά πράγματα, που είναι και πιο εύχρηστο.
Τρίτο το «Suspiria», τρόμος α λα ιταλικά, εγγύηση για να χάσεις τον ύπνο σου,
ειδικά σε συνδυασμό με σπαγκέτι και πίτσα.

Το «Ξύπνημα των νεκρών» και τα πεινασμένα ζόμπι του κατάφεραν να πιάσουν το
νούμερο 4 της λίστας και να αφήσουν το Τζακ Νίκολσον με το τσεκούρι και τη
θρυλική «Λάμψη» του Κινγκ και του Κιούμπρικ στην πέμπτη θέση (παρά την τόση
οδήγηση στα χιόνια και στα βουνά).

Στη θέση Νο6 η ταινία που άφησε πίσω της νερά να τρέχουν στο μπάνιο – αφού
ελάχιστοι τολμούσαν να τραβήξουν την κουρτίνα τού ντους μετά την επίσκεψη της
μαμάς τού Νόρμαν – το «Ψυχώ» του Χίτσκοκ. Για γερά νεύρα και επίμονες μαμάδες
(πού είναι, αλήθεια, η μαμά Νόρμαν όταν την χρειάζεσαι;..). Το βρετανικό «The
wicker man» (1973) με τον Κρίστοφερ Λι στην 7η θέση δίνει μια πιo φλεγματική
διάσταση στον τρόμο και στις μικρές κοινωνίες. Λίγο πιo κάτω, στο νούμερο 8,
το «Μωρό της Ρόζμαρι» – και της Μία Φάροου – με όλες τις ψυχολογικές
προεκτάσεις του και διαφορετική για τρόμο αισθητική, στη θέση 9 το «Μετά τα
μεσάνυχτα» του Νίκολας Ρεγκ, που βάζει σε μεγάλους μπελάδες τη Τζούλι Κρίστι
και τον Ντοναλντ Σάδερλαντ το 1973, ενώ τη δεκάδα συμπληρώνει το «Cannibal
Holocaust» (του 1980), με όλα όσα μαγνητοσκόπησε ένα συνεργείο που κυνηγούσε
κανίβαλους στα δάση, πριν ο Χάνιμπαλ Λέκτερ πιάσει δουλειά στις πόλεις.