Πρέσινγκ HΠA για Aφγανιστάν

Το μαχαίρι στον λαιμό έχουν βάλει στην Ελλάδα Ουάσιγκτον και ΝΑΤΟ,
προκειμένου να συναινέσει η Αθήνα στην αποστολή κι άλλης ελληνικής
στρατιωτικής μονάδας στο Αφγανιστάν, είτε αυτοτελώς είτε ως μέλος της
λεγόμενης Βαλκανικής Ταξιαρχίας.

Οι Αμερικανοί θέλουν επειγόντως να βάλουν πλάτη οι σύμμαχοι στο καυτό νότιο
μέτωπο, όπου ουσιαστικά μάχονται μόνοι κατά των Ταλιμπάν, καθώς έχουν φθάσει
στα όρια της κόπωσης με δύο παράλληλους πολέμους – στο Ιράκ και στο
Αφγανιστάν.

Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται η προ ολίγων ημερών απόφαση του γενικού γραμματέα
του ΝΑΤΟ για αποστολή στο Αφγανιστάν κι άλλων 10.000-15.000 στρατιωτών. Για τη
συγκρότηση των μονάδων πιέζει από την περασμένη εβδομάδα ο διοικητής Ευρώπης
της Συμμαχίας με… πρέσινγκ στους εθνικούς αντιπροσώπους – ανάμεσά τους και
τον Έλληνα στρατηγό. Από την Ελλάδα αναμένεται να ζητηθούν και πάλι μάχιμη
μονάδα καθώς και επιθετικά ελικόπτερα Απάτσι, όπως συνέβη το 2003-2004.

Για πολεμικές επιχειρήσεις

Παράλληλα όμως κορυφώθηκαν κατά το ίδιο χρονικό διάστημα οι πολιτικές πιέσεις
και από την Ουάσιγκτον με αιχμή τον υφυπουργό Εξωτερικών κ. Νίκολας Μπερνς, ο
οποίος συμμετείχε σε συνάντηση στις Βρυξέλλες. Το βάρος της η Ουάσιγκτον το
έχει ρίξει σ’ αυτή τη φάση στην Ελλάδα προκειμένου να συναινέσει στην αποστολή
στο Αφγανιστάν της λεγόμενης Βαλκανικής Ταξιαρχίας (SEEBRIG), η οποία όμως
έχει συγκροτηθεί – και ασκείται – μόνο για απλές ειρηνευτικές – ανθρωπιστικές
αποστολές υποστήριξης της ειρήνης και όχι επιβολής της με στρατιωτικά μέσα και
αντίστοιχες επιχειρήσεις!

Στο επιχείρημα αυτό οχυρώθηκε αρχικά η Ελλάδα, καθώς η κυβέρνηση δεν θέλει –
και για καθαρά επικοινωνιακούς λόγους – να χρεωθεί με νέα απόφαση αποστολής
Ελλήνων για επιχειρησιακή δράση στο Αφγανιστάν, έστω και αν σε πρώτη φάση ο
σχεδιασμός αφορά εμπλοκή μόνο του Πολυεθνικού Στρατηγείου της Ταξιαρχίας, όπου
συμμετέχουν 15-20 Έλληνες αξιωματικοί. Το Στρατηγείο αυτό θα αναλάβει τον
Ιανουάριο – Φεβρουάριο τη διοίκηση όλων των συμμαχικών δυνάμεων στο Αφγανιστάν
(ISAF) που τώρα έχουν οι Ιταλοί, αλλά ορισμένες πηγές κάνουν λόγο και για
συμμετοχή μονάδων υποστήριξης, μία εκ των οποίων θα είναι ελληνική – από την
περιοχή μάλιστα του Κιλκίς.

Πολυεπίπεδη πίεση

«Οι πιέσεις είναι έντονες και σε πολλά επίπεδα» ανέφερε στα «NEA» αρμόδια
πηγή, ενώ οι Αμερικανοί αξιωματούχοι χρησιμοποιούν ως μοχλό και το «ναι» που
έχουν πει οι άλλες συμμετέχουσες χώρες – Τουρκία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Σκόπια,
Αλβανία και Ιταλία, με την τελευταία να εξαρτά την στάση της από αυτήν της
Ελλάδας. Ενισχυτικά προστέθηκε και η Ουκρανία, που ζήτησε να προσχωρήσει
διαθέτοντας μεταγωγικά αεροσκάφη, ενώ οι ΗΠΑ (που συμμετείχαν ως παρατηρητές
μαζί με την Κροατία) έχουν αναλάβει το πρέσινγκ… Μέσα σε αυτό το κλίμα η
Αθήνα φαίνεται ότι άρχισε να κάμπτεται τις τελευταίες ημέρες και δείχνει ότι
συμφωνεί μόνο για την αποστολή του 100μελούς Στρατηγείου υπό την προϋπόθεση να
αναλάβει το ΝΑΤΟ την εξαιρετικά μεγάλη δαπάνη εξοπλισμού και λειτουργίας του.
«Εμείς δεν αντέχουμε: έχουμε ήδη Λόχο Μηχανικού, ένα κινητό νοσοκομείο και σε
λίγο αναλαμβάνουμε και το αεροδρόμιο της Καμπούλ», ειπώθηκε, χωρίς όμως
αποτέλεσμα.

Το Στρατηγείο

Βάσει του ισχύοντος κανονισμού, κάθε χώρα συμβάλλει στα έξοδα αναλόγως του
αριθμού των επιτελών που διαθέτει στην Ταξιαρχία. H Αθήνα και το Βουκουρέστι
είχαν σ’ αυτόν τον τομέα τα πρωτεία, αφού επρόκειτο για μια δύναμη με χώρο
δράσης τα Βαλκάνια και αντικείμενο καθαρά ανθρωπιστικό (αποκατάσταση ζημιών
από θεομηνίες, διανομή βοήθειας, πρόληψη κρίσεων κ.ο.κ.). Τώρα το Στρατηγείο
χρειάζεται πολεμικό εξοπλισμό – π.χ. σύγχρονο σύστημα κρυπτογραφημένων
επικοινωνιών για ολόκληρο το μέτωπο του Αφγανιστάν… Το ΝΑΤΟ όμως, υπό την
εποπτεία του οποίου είναι η λεγόμενη Βαλκανική Ταξιαρχία, δεν συζητά δική του
χρηματοδότηση.