[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Γαλάζια παιδιά, γαλάζιες προσλήψεις, γαλάζιο κράτος, γαλάζιο παρακράτος, μίζες
και ρεμούλες, αχ Καραμανλή μου, όσα έκανες προεκλογικά, όλα στο κεφάλι θα σου
έρθουν. Διότι όπως έλεγε και η γιαγιά μου η Αρετούλα, μια σοφή γυναίκα του
λαού που έφυγε σε βαθιά γεράματα, «όλα εδώ πληρώνονται, παιδάκι μου. Και μην
ακούς, εδώ είναι η κόλαση, εδώ κι ο παράδεισος». Τον πρόεδρο Κώστα η γιαγιά η
Αρετούλα δεν τον παρακολουθούσε και πολύ, αλλά εγώ – εκ καθήκοντος, ναι. Και
τον θυμάμαι να ξιφουλκεί έμπλεος οργής για τη διαπλοκή στο ΠΑΣΟΚ. Και τώρα,
τόσο γρήγορα (δεν έχουν περάσει ούτε 18 μήνες από τότε – μαύρη η ώρα – που
ανέλαβε την εξουσία η Δεξιά), του έρχονται το ένα μετά το άλλο σκάνδαλα και
σκανδαλάκια – ανάσα δεν προλαβαίνει να πάρει. Διαφθορά διατρέχει ολόκληρο τον
κορμό της κυβέρνησής του, διαφθορά διατρέχει κι ολόκληρο τον κομματικό
μηχανισμό, μέχρι κάτω. Ώς το επίπεδο προέδρου τοπικής επιτροπής, όπως ο άλλος
που βούτηξε το ταμείο του κόμματος και το ‘παιζε σε «σίγουρα» στη Σοφοκλέους.
Έφαγαν τι έφαγαν, και τρώνε ακόμη, τώρα τρώνε και τα δικά τους. Φάτε, φάτε,
φάτε, φάτε… να δούμε πότε θα χορτάσετε!

Ντουβάρια

Βασικά εμένα εκείνο που με «εξιτάρει» σ’ αυτή την ιστορία των στημένων
διαγωνισμών δεν είναι το ότι τόσο ξεδιάντροπα κάνουν ό,τι κάνουν, όσο το τι
ρωτούν στις συνεντεύξεις, προκειμένου να προσλάβουν. Κι αν μεν επρόκειτο για
μια μέθοδο πριμοδότησης των «δικών» τους παιδιών – άλλη φάμπρικα κι αυτή, τα
δικά μας και τα δικά τους παιδιά – θα έλεγα εντάξει, οι άλλοι έκαναν κάτι
άλλο, αυτοί κάνουν το συγκεκριμένο. Αλλά εδώ είναι προφανές ότι έχουμε να
κάνουμε με ντουβάρια. Ντουβάρια από πέτρα πελεκητή, σαν αυτή με την οποία
φτιάχνουν τα σπίτια στην Ήπειρο αιώνες τώρα. Πόθεν το «ντουβάρια»; Απλό. Αν ο
άλλος κατοικεί στις Σέρρες και τον ρωτάς ποια είναι η πρωτεύουσα του Νομού
Σερρών, είναι προφανές ότι τρέμει η ψυχή σου μη σου απαντήσει… τα Γρεβενά!
Διότι το ‘χεις σίγουρο ότι έτσι και τον ρωτήσεις ποια είναι η πρωτεύουσα του
(γειτονικού) Νομού Δράμας, θα σου απαντήσει η… Έδεσσα! Με τρέλα…

Φύλαγε τα ρούχα σου

Ως εκ τούτου, φυλάς τα ρούχα σου για να ‘χεις τα μισά. Διότι έχεις πάρει την
εντολή να περάσεις αυτούς τους 4 ή τους 14 και πρέπει να φέρεις εις πέρας την
αποστολή σου. Μόνο που οι γαλάζιοι φωστήρες, που μετέρχονται αυτές τις γελοίες
μεθόδους, δεν έχουν καταλάβει ότι διορίζουν μεν 4 από το παράθυρο με τον τρόπο
αυτό, αλλά κάνουν εχθρούς 434 που άφησαν εκτός. Γιατί το παιδί που έχει 20
απολυτήριο Λυκείου και ξέρει και δυο ξένες γλώσσες και γράφει και άριστα,
βλέποντας ότι μένει έξω επειδή προσελήφθη ο βλαξ που στο τσακ ήταν να στείλει
τα Γρεβενά ως πρωτεύουσα στις… Σέρρες, σου δίνει πέντε για να ‘χεις δέκα. Κι
αυτός ο οργισμένος νεαρός άνεργος σε περιμένει στη γωνία να σε ανταμείψει όπως
σου πρέπει, Προκόπη μου (εμπνευστή της συνέντευξης)…

Ξέχασε ότι είναι υπουργός

Υπάρχει ένας υπουργός στην κυβέρνηση αυτή που έχει μηδενικό έργο. Δεν πατάει
ποτέ στο υπουργείο του, δεν συσκέπτεται με τους υφισταμένους του υφυπουργούς,
δεν καλεί προς ενημέρωση υπηρεσιακούς υπαλλήλους, δεν παρεμβαίνει στο έργο του
υπουργείου του, δεν καθοδηγεί, δεν δίνει κατευθύνσεις. Είναι ένας υπουργός της
κυβέρνησης, που δεν ασχολείται καθόλου με τον τομέα ευθύνης του, παρ’ ότι όταν
ανέλαβε προέβη σε βαρύγδουπες δηλώσεις για το πόσο σημαντικός είναι για τον
τόπο ο τομέας αυτός. Δεκαοκτώ μήνες τώρα, αν δεν έκανε κάποιες δημόσιες
σχέσεις, ενδεχομένως να μη θυμόμασταν καν την ύπαρξή του. Αυτός ο υπουργός με
το μηδενικό έργο εδώ και μία εβδομάδα κρύβεται πίσω από τον υφυπουργό του,
αρνούμενος να αναλάβει δημοσίως την ευθύνη που του αναλογεί ως προϊστάμενος
του υπουργείου για ό,τι συνέβη στον τομέα ευθύνης του. Αυτός ο υπουργός είναι
ο υπουργός Πολιτισμού Κώστας Καραμανλής, ο οποίος παρακολουθεί απλώς τον
υφυπουργό του Πέτρο Τατούλη να επιχειρεί να αποσείσει τις τεράστιες ευθύνες
της κυβέρνησης για το δυστύχημα στη Σαντορίνη. Παρ’ ότι αυτός ο υπουργός
τυχαίνει να είναι και πρωθυπουργός της χώρας…

Οι εισαγγελείς

Γράφουν οι εφημερίδες, ξαναγράφουν οι εφημερίδες, ούτε φωνή ούτε ακρόαση από
τους εντεταλμένους για τη διαφύλαξη των χρηστών μας ηθών ταγούς της κοινωνίας.
Τους εισαγγελείς. Θυμάμαι πάλι – όλο θυμάμαι, τι κακό συνήθειο κι αυτό! – τότε
επί επάρατου ΠΑΣΟΚ, έγραφαν κάτι οι εφημερίδες της αντιπολίτευσης και να

τος, λάβρος, ο κύριος εισαγγελέας να επιλαμβάνεται αυθωρεί και παραχρήμα,
διατάσσοντας έρευνες και προανακρίσεις και προκαταρκτικές. Άσχετα αν στη
συνέχεια οι περισσότερες έρευνες έπαιρναν τη θέση τους σε κάποιο αρχείο, η
ουσία είναι ότι οι άνθρωποι επεδείκνυαν μια αξιοθαύμαστη (υπερ)κινητικότητα.
Τώρα σιωπή. Κιχ δεν ακούγεται. Θα ‘χουν δουλειά φαίνεται, δεν εξηγείται
αλλιώς. Τόσο πολλή δουλειά που δεν προλαβαίνουν να διαβάσουν εφημερίδες, να
ακούσουν ραδιόφωνο, να δουν ειδήσεις στα κανάλια [για το τι είπε ο
Κοκκινούλης, τι κατήγγειλε ο Παπαγεωργίου (της Ολυμπιακής), τι εννοούσε ο
Παλαιοκρασσάς (της ΔΕΗ), τι ρεμούλες γίνονται στις ΔΕΚΟ]. Έχουν την κατανόησή
μας…

Νέο ευρωχαστούκι

Και μέσα σ’ όλα αυτά, να και το νέο ευρωχαστούκι από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το
οποίο μπορεί να μην είναι – επί του παρόντος – αρμοδιότητος εισαγγελέα (αλλά
θα ‘ρθει προφανώς κάποτε η στιγμή να εξεταστούν, και ποινικά, οι χειρισμοί που
έγιναν στο θέμα της απογραφής), είναι όμως κανονικό σοκ. Ούτε στο 6,1% που
έλεγε η κυβέρνηση δεν «έκατσε» το έλλειμμα, αλλά εκείνοι το προσδιορίζουν στο
6,6% και πάει ολοταχώς για το 7%. Και το δημόσιο χρέος καλπάζει πάνω από το
110%. Πέρα από το ερώτημα πώς θα καταφέρει η κυβέρνηση του χρόνου να το ρίξει
κάτω από το 3% – που είναι κάτι σαν να λέμε, περπατάω πάνω στο νερό σαν τον
Χριστό – υπάρχει το σοβαρό ενδεχόμενο της λήψης νέων σκληρών φορομπηχτικών
μέτρων. Τόσο σκληρών, που τα προηγούμενα να μοιάζουν με χάδι…

(Φυσικά δεν υπάρχει λέξη να περιγράψει τον θαυμασμό που αισθάνεται η στήλη για
τα… εξαιρετικά επιτεύγματα της αλογοσκούφειας περιόδου της οικονομίας).

KAI TO ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Να τους χαίρεται όλους ο πρόεδρος Κώστας

Τραβάει τα (ελάχιστα) μαλλιά του ο Αδάμ (Μάκης) Ρεγκούζας με τον τυφώνα
«γρηγορόσημο» που τον έπληξε μεσοβδόμαδα και παραλίγο να τον στείλει
(αδιάβαστο) στη Θεσσαλονίκη, να βλέπει τις βαρκούλες στον Θερμαϊκό και να
αναρωτιέται πώς την «πάτησε» έτσι. Διότι σώθηκε κυριολεκτικά στο παρά πέντε,
και χάρις σε μια έμπνευση της (τελευταίας κυριολεκτικά) στιγμής που είχε: να
στείλει στο Μαξίμου, στον πρόεδρο Κώστα, το πλήρες κείμενο της ομιλίας που
εκφώνησε στους τελωνειακούς. Το έστειλε χωρίς να του ζητηθεί κι… έπιασε
τόπο. Ο πρόεδρος Κώστας διαπίστωσε ότι ο Αδάμ (Μάκης) μιλούσε γενικώς για τη
διαφθορά και παρεμπιπτόντως «παρακάλεσε» τους τελωνειακούς να είναι… πιο
ελαστικοί με το «γρηγορόσημο»! Εν συνεχεία ο Αδάμ (Μάκης) ενημέρωσε τον
Ρουσόπουλο, ότι του την «έφτιαξε» η ΔΑΚΕ τελωνειακών, είπε και μερικά ονόματα
και… στοπ οι κυρώσεις. Γιατί η ΔΑΚΕ στράφηκε εναντίον του; Διότι, όπως λέει
ο ίδιος, του κρατάνε μίσος επειδή μετέθεσε μερικά «παλικάρια» της παράταξης
που τα συνέλαβε «κλέπτοντα οπώρας»! Να τους χαίρεται όλους ο πρόεδρος Κώστας,
ο νέος αρχάγγελος της κάθαρσης (ο παλιός ήταν ο Μητσοτάκης, ως γνωστόν)…