Pεκόρ μείωσης των πάγων

Οι προβλέψεις των ειδικών δυστυχώς επιβεβαιώνονται. Οι πάγοι που καλύπτουν
τον Αρκτικό Ωκεανό συρρικνώθηκαν σε επίπεδα ρεκόρ τον Σεπτέμβριο, γεγονός που
εντείνει τους φόβους ότι ολόκληρος ο πολικός παγετώνας μπορεί να εξαφανιστεί,
οδηγώντας σε μεγαλύτερη άνοδο τις θερμοκρασίες του πλανήτη.

Οι εικόνες από τους δορυφόρους για τον πάγο που καλύπτει το Βόρειο Ημισφαίριο
ήταν αποκαλυπτικοί. H περιοχή του ωκεανού που καλύπτεται από πάγο ήταν η
μικρότερη που έχουν παρατηρήσει ποτέ οι επιστήμονες στην Αρκτική. Όπως
επισημαίνουν οι ίδιοι, το φαινόμενο δεν είναι καινούργιο, πρόκειται, πολύ
απλά, για μια δραματική διαδικασία που βρίσκεται σε εξέλιξη. Τα τελευταία 4
χρόνια, η απώλεια πάγου στην Αρκτική στη διάρκεια του καλοκαιριού αντιστοιχεί
σε επιφάνεια 500.000 τετραγωνικών μιλίων -περίπου δηλαδή όση η έκταση που
καταλαμβάνει το Τέξας ή το Ιράκ. Μάλιστα, αν η αναδρομή στο παρελθόν φτάσει τα
25 χρόνια, τότε θα γίνει αντιληπτό ότι το λειώσιμο των πάγων στη συγκεκριμένη
περιοχή πραγματοποιήθηκε σταδιακά.

Τώρα όμως οι ειδικοί μιλούν για επιτάχυνση της διαδικασίας τήξης των πάγων και
την αποδίδουν στις μεταβολές του κλίματος. «Ο Σεπτέμβριος του 2005 θα θέσει
ένα νέο ρεκόρ, το χαμηλότερο, όσον αφορά την επιφάνεια που καλύπτεται από πάγο
στην Αρκτική» δήλωσε ο Μαρκ Σερέζε του Εθνικού Κέντρου Στοιχείων για τα Χιόνια
και τους Πάγους (NSIDC) του Κολοράντο το οποίο σε συνεργασία με τη NASA έδωσε
στη δημοσιότητα τα τελευταία στοιχεία για την κατάσταση των πάγων στην
Αρκτική. Επικεφαλής της μελέτης που πραγματοποιήθηκε είναι ο Τεντ Σκέιμπος από
το Πανεπιστήμιο του Κολοράντο, ο οποίος τόνισε ότι δεν υπάρχει αμφιβολία για
τις αιτίες του φαινομένου και χαρακτήρισε απειλή τις αυξημένες θερμοκρασίες
των τελευταίων δεκαετιών.

Από το 2001

Ένα άλλος παράγοντας που συνέβαλε στην εντυπωσιακή συρρίκνωση των πάγων στην
Αρκτική είναι ότι τα τελευταία τέσσερα χρόνια τη διαδικασία της τήξης δεν
διαδέχτηκε περίοδος ενδυνάμωσης του παγοκαλύμματος, όπως συνέβαινε συνήθως στο
παρελθόν. Και αυτό το γεγονός εντείνει την ανησυχία για το τι θα ακολουθήσει
στο μέλλον. «Όταν επί τέσσερα συναπτά έτη περιορίζεται η έκταση των πάγων,
ενισχύεται η εκτίμηση ότι έχει ήδη αρχίσει αυτό που αποκαλούμε η
“μακροπρόθεσμη μείωση”» εξηγεί ο Γουόλτ Μέιερ του NSIDC.

ΟΙ ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

Επιδείνωση της υπερθέρμανσης

ΒΑΣΙΚΟΤΕΡΗ από τις αρνητικές επιπτώσεις της τάσης μείωσης των πάγων
είναι η επιδείνωση της υπερθέρμανσης του πλανήτη γιατί, όταν το παγοκάλυμμα
συρρικνώνεται, μεγαλύτερη επιφάνεια του ωκεανού εκτίθεται στη θερμότητα που
εκπέμπει ο ήλιος. «Ο πάγος της θάλασσας είναι λευκός και αντανακλά μεγάλο
τμήμα της ηλιακής ενέργειας πίσω στο Διάστημα, ενώ ο σκοτεινός ανοιχτός
ωκεανός απορροφά περισσότερη ενέργεια. Έτσι, όταν ζεσταίνεται η Αρκτική,
οδηγεί τον πλανήτη στην απορρόφηση περισσότερης ενέργειας. Αλυσιδωτά, αυτό
μπορεί να προκαλέσει άνοδο των μέσων θερμοκρασιών του πλανήτη», επισημαίνει ο
δρ. Σερέζε.

Επιμέλεια: Ρένα Δημητρίου