Oμάδα που νικάει…

Αυτή η ομάδα θα πάει στο Πεκίνο, με ενδιάμεσους σταθμούς του χρόνου την Ιαπωνία και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, και το 2007 τη Βαρκελώνη και το επόμενο Ευρωπαϊκό. Φυσικά, με τους ίδιους προπονητές», είπε ο Γιώργος Βασιλακόπουλος

Ο Παναγιώτης Γιαννάκης μιλάει με θερμά λόγια για τα παιδιά του. «Σέβομαι το
παρελθόν, αλλά λατρεύω το μέλλον», λέει, και αυτό ακριβώς το χρυσό μετάλλιο
στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του Βελιγραδίου είναι η αρχή για την πορεία αυτής της
ομάδας.

«Συνεχίζουμε με αυτά τα παιδιά και την προσθήκη κάποιων ακόμα. Αυτή η ομάδα θα
πάει στο Πεκίνο, με ενδιάμεσους σταθμούς του χρόνου την Ιαπωνία και το
παγκόσμιο πρωτάθλημα, και το 2007 το επόμενο ευρωπαϊκό, στη Βαρκελώνη. Φυσικά,
με τους ίδιους προπονητές», είπε ο Γιώργος Βασιλακόπουλος.

H ομοσπονδία, όπως άλλωστε συμβαίνει και στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες,
προτιμάει το «παρτ τάιμ» σε ό,τι αφορά τον προπονητή της Εθνικής ανδρών, αφού
άλλωστε η Εθνική δεν έχει υποχρεώσεις με προκριματικά στα ευρωπαϊκά
πρωταθλήματα.

Αργά προχθές το βράδυ, κι ενώ ακόμα δεν είχαν στεγνώσει τα δάκρυα της χαράς
για το στέμμα των πρωταθλητών Ευρώπης, ο Παναγιώτης Γιαννάκης είχε ήδη δώσει
το σύνθημα: «Το σημαντικό είναι να είμαστε σε καλή κατάσταση και στην επόμενη
μεγάλη διοργάνωση. Δεν ξέρω αν θα είμαι εγώ προπονητής, αλλά όποιος κι αν
είναι, θα τον βοηθήσω με όλες μου τις δυνάμεις».

Φυσικά, όταν μιλάει για τους παίκτες… στάζει μέλι. «Όταν αγωνιζόμουν, ο
Γκάλης σκόραρε κι εγώ αφοσιώθηκα στην άμυνα. Όμως, τα παιδιά αυτά με
ξεπέρασαν. Στόχος μας είναι να παραμείνουμε σύνολο και να αγωνιζόμαστε όπως
μια μεγάλη ομάδα. Αυτά τα παιδιά με έχουν κάνει υπερήφανο με ό,τι έχουν
καταφέρει. Ταλέντο έχουν, λίγη οργάνωση παραπάνω χρειάζεται, πίστη και
υπομονή. H παρέα αυτή σέβεται το παιχνίδι, τον κόσμο, την πατρίδα, την εθνική
ομάδα. H Εθνική είναι… Λερναία Ύδρα και σε κάθε ματς εμφανιζόταν και ένας
διαφορετικός παίκτης για να βοηθήσει. Αν και παλαιότερος, πήρα από αυτά τα
παιδιά ένα τέτοιο σημαντικό μάθημα. Είναι πάντως δύσκολο να περιγράψω αυτό που
νιώθω. Όταν αυτά τα παιδιά άρχιζαν την καριέρα τους, το μπάσκετ ήταν ψηλά κι
έτσι τώρα, τους ευχαριστώ για το δώρο που μου έκαναν».

«Ο τελικός ήταν στον… ημιτελικό με τη Γαλλία», υποστηρίζει ο ομοσπονδιακός
τεχνικός. «Κι αυτό, επειδή οι αντίπαλοί μας ήταν σε πολύ καλή ψυχολογική
κατάσταση, έπειτα από τις νίκες επί της Σερβίας και της Λιθουανίας. Όμως, όταν
εμείς καταφέραμε να τους νικήσουμε, αποκτήσαμε το ψυχολογικό πλεονέκτημα».

Τι είπε στους παίκτες πριν από το τζάμπολ του τελικού; «Μπείτε στο γήπεδο να
χαρείτε το παιχνίδι. Δεν υπάρχει λόγος για να έχετε άγχος».

Πώς το αντιλαμβάνονται οι παίκτες; «Μα έχουμε ήδη ανεβάσει τον πήχυ αρκετά»,
απαντά ο Κώστας Τσαρτσαρής. «Όλοι οι παίκτες είναι μικροί σε ηλικία, κατά
συνέπεια όλα είναι με το μέρος μας». Όταν δε ρωτήθηκε ποια ευχή θα προτιμούσε,
απάντησε: «Και με το παγκόσμιο στην Ισπανία»!

Όσο για την ανταπόκριση που είχε στους φιλάθλους; Οι αριθμοί της τηλεθέασης τα
λένε όλα. H απευθείας μετάδοση του τελικού με τη Γερμανία είχε τηλεθέαση 29,1%
(τηλεμερίδιο 60,8%), κάτι που σημαίνει πως την παρακολούθησαν περισσότεροι από
2.600.000 τηλεθεατές. H καλύτερη στιγμή ήταν στις 23.44 (λήξη), όταν η
τηλεθέαση άγγιξε το 38% (3.509.000 τηλεθεατές), ενώ ένας στους τρεις Έλληνες
είδε τον αρχηγό Μιχάλη Κακιούζη να σηκώνει την κούπα.

ΞΑΝΑ ΣΤΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ: ΠΕΝΤΕ ΠΑΙΚΤΕΣ ΕΝΣΩΜΑΤΩΝΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΟΜΑΔΕΣ ΟΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ

Γλυκό αλλά… λίγο το νέκταρ για τους διεθνείς

Ήρθαν για να… φύγουν. Οι πρωταθλητές Ευρώπης επέστρεψαν χθες στην Αθήνα,
αλλά αρκετοί από αυτούς δεν πρόκειται να μείνουν για πολύ, αφού έχουν
υποχρεώσεις με τις ομάδες τους στην Ευρώπη.

Στη χθεσινή άφιξη της αποστολής από το Βελιγράδι, ο υφυπουργός Αθλητισμού
Γιώργος Ορφανός την υποδέχθηκε εκ μέρους της Πολιτείας και απένειμε πλακέτες
στους παίκτες και το προπονητικό τιμ. Στο αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος» βρέθηκαν
κυρίως συγγενείς των παικτών, ενώ η Πολιτεία έφτασε καθυστερημένα.

«Έστειλαν ένα γενικότερο μήνυμα στην ελληνική κοινωνία, ενώ θυμηθήκαμε αυτούς
που δόξασαν πρώτοι την Ελλάδα, το 1987», είπε ο κ Ορφανός.

«H ημέρα αυτή ανήκει στα παιδιά και τους προπονητές. Εκ μέρους λοιπόν του
ευρωπαϊκού μπάσκετ, θέλω δημόσια να τους συγχαρώ γιατί επάξια κατέκτησαν το
κύπελλο», είπε ο Γιώργος Βασιλακόπουλος.

«ΠΑΡΕΑ»

Ο Παναγιώτης Γιαννάκης μίλησε με ενθουσιασμό για τις ημέρες που προηγήθηκαν:
«Έζησα ένα καταπληκτικό ταξίδι με μια καταπληκτική παρέα. Πετύχαμε κάτι πολύ
σημαντικό και τα παιδιά το πίστευαν. Το ταξίδι μόλις άρχισε, με σταθμό αυτό το
ευρωπαϊκό», είπε.

Την ελληνική αποστολή υποδέχθηκαν ο προπονητής της Εθνικής το ’87, Κώστας
Πολίτης, ο Παναγιώτης Φασούλας και ο Γιάννης Ιωαννίδης. «H κατάκτηση του
ευρωπαϊκού πρωταθλήματος στο Βελιγράδι, μας γεμίζει υπερηφάνεια και
ευχαρίστηση. Αποδεικνύει ότι βρισκόμαστε σταθερά στους πρωταγωνιστές της
ευρωπαϊκής και παγκόσμιας καλαθοσφαίρισης, στηριγμένοι στο ίδιο έμψυχο
δυναμικό που άνοιξε τον δρόμο προς την κορυφή το 1987 και στη σημερινή άξια
γενιά των συνεχιστών τους», είπε ο Π. Φασούλας.

Πάντως, γενικά, εκφράστηκε γκρίνια από κάποιους παίκτες της Εθνικής του ’87,
για το γεγονός ότι δεν κλήθηκαν να ταξιδέψουν στο Βελιγράδι.

Όσον αφορά τους παίκτες: ο πρώτος που αναχωρεί (απόψε) για το Τρεβίζο είναι ο
Νίκος Ζήσης. Αύριο, αναμένεται να ταξιδέψουν για Βαρκελώνη και Μόσχα οι
Κακιούζης και Παπαδόπουλος αντίστοιχα, ενώ την Κυριακή θα αναχωρήσει για την
πρωτεύουσα της Ρωσίας και ο Παπαλουκάς. Ο Φώτσης θα ταξιδέψει την επόμενη
εβδομάδα (λόγω γάμου), ενώ και οι παίκτες του Παναθηναϊκού θα αρχίσουν
προπονήσεις από μεθαύριο.

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣΜΟΙ

Καταγγελία για κρούσμα ρατσισμού

Με email λάβαμε από τον αναγνώστη των «ΝΕΩΝ» Δαμιανό Γαβαλά την ακόλουθη
επιστολή:

«Απόψε (σ.σ.: προχθές) στους καθιερωμένους πανηγυρισμούς τις Ομόνοιας για
το χρυσό του μπάσκετ, γίναμε για άλλη μια φορά μάρτυρες ξυλοδαρμών
ανυποψίαστων περαστικών από φασίστες-τραμπούκους. Περαστικών που το μόνο κρίμα
τους υπήρξε το μελαψό τους δέρμα και το φτωχικό τους ντύσιμο. Παρά το
βεβαρημένο παρελθόν παρόμοιων πρόσφατων πανηγυρισμών, η ελληνική Αστυνομία
έλαμψε διά της απουσίας της. Κανείς άλλωστε δεν έχει ποτέ τολμήσει να πειράξει
τρίχα από το κεφάλι, πόσο μάλλον να συλλάβει τους απογόνους των πάλαι ποτέ
“αγανακτισμένων πολιτών” του παρακράτους. Δεν ξέρω, αλλά αν αυτοί οι
τραμπούκοι δηλώνουν Έλληνες, τότε εγώ νιώθω πολύ ξένος…».